Blue schreef:Ik begreep uit het vorige topic dat je pas met HRT mag starten als je direct als het andere geslacht gaat leven.
Persoonlijk vind ik dit nogal kort door de bocht.
Voor mijn vrienden en familie ben ik al uit de kast. Voor mijn collega's en werkgever echter niet.
Nu is de werkkleding die ik draag redelijk "Unisex"
Zelf zou ik ervoor kiezen om met de HRT en gezichtsontharing te starten en vervolgens geleidelijk de rest veranderen, men gaat vanzelf wel vragen stellen. Waar ik uiteraard wel eerlijk op zal antwoorden.
Hoe zijn jullie ervaringen hiermee?
Ik zou niets liever willen dan als vrouw door het leven gaan maar niet voordat mijn stem enigszins getraind is en ik er naar mijn gevoel vrouwelijk genoeg uitzie zodat ik naar buiten durf te gaan.
Het laatste wat ik wil is gezien worden als: "Een vent in een jurk" om het maar even plastisch uit te drukken.
Op dit moment probeer ik me zo neutraal mogelijk te kleden. (Jeans/shirt/wandelschoenen). En probeer ik mijn houding en gedrag heel geleidelijk te veranderen.
Verder heb ik een online MtF vrienin de me helpt bijna dagelijks mijn stem te trainen.
Dit is echter wel in het Engels om ze uit USA komt.
Dus ik ben al best intensief bezig. Maar als vrouw op werk verschijnen is nog een brug te ver.
Ik herken dit heel goed!!!!! IK had PRECIES hetzelfde.. Ik wilde eigenlijk eerst beginnen met hormonen en stem etc, omdat ik ook bang was dat ik anders snel herkend zou worden als transgender of man, ik wilde gewoon als vrouw gezien worden. Het lijkt heel gemeen dat je niet zelf mag bepalen hoe je je transitie wilt doen, maar ik snap uiteindelijk wel waarom ze die eis stellen. Uiteindelijk heb ik mijzelf er gelukkig overheen weten te zetten en gewoon (evengoed in stapjes, wat ik nodig had) thuis in vrouwenkleding rond te lopen. Op gegeven moment durfde ik dat dan ook buiten de deur en uiteindelijk bij familie en vrienden, totdat ik het gewoon overal durfde. Het helpt natuurlijk heel erg om het eerst van tevoren tegen zoveel mogelijk mensen te vertellen, voordat je als het andere geslacht jezelf aan hen presenteert.
Het heeft mij een tijd geduurd voordat ik mezelf leerde te accepteren, en ik denk dat dat een groot obstakel is dat je in de weg kan zitten. Hoe langer je met je transitie bezig bent, hoe zekerder je zult worden. En ook al dacht ik er in het begin net zo over als jij, nu kan ik uit ervaring zeggen dat het het zeker waard was om al met mijn transitie te beginnen voordat ik hormonen etc kreeg Hopelijk heb je hier wat aan!
Caitlyn schreef:Hoe kom je erbij/ denk je dat mensen inderdaad als oppositie gender bij vu komen en de rest doorleven als niet-wens geslacht ? Ken je mensen als dat ? Snap niet waarom transgenders dat zouden doen
Het huis niet buitengegooid worden en op straat vallen zonder werk.
Ben dat zeker van plan. Khoef echt niet op een jaar geforceerd te worden in een ander geslacht, doe t wel aan men eigen tempo dankjewel.
Sway all day, Butterfly flaps all the way !
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Dance the pain away :>
Hmm, mijn werk accepteerde ineens, en ik werk er nog steeds.
En buitengegooid, mijn lief wist al 18 jaar van eea toen we naar de VU gingen.
Eerlijk zijn, dat is het keywoord.
Aan mijn lijf geen toeters en bellen, ook ik heb geen zin gehad me geforceerd en niet passabel in een andere rol te duwen
Nog steeds niet trouwens, laat de hrt het werk doen, waarbij ik inmiddels wel een punt heb bereikt van, veel gaat er volgens mij niet meer veranderen lichamelijk, das een bummer, magoed, dat is dan ook een punt van acceptatie
Ook staat het bij mij nog steeds niet vast hoe ver ik wil gaan, het kost ook tijd dat uit te zoeken en ik vind het nogal wat, srs etc
Gelukkig zijn de levensomstandigheden tegenwoordig zodanig dat ik de rust kan vinden zo door te gaan in mijn eigen tempo en uit te zoeken,wat ik wil, take it slow
Okay ik wist niet dat deze omslag 3 maanden na HRT verwacht wordt, in dat geval is het geen probleem.
Ik ben zelf geleidelijk mijn uiterlijk en gedrag aan het aanpassen, en zal binnenkort ook voor mijn werkgever uit de kast moeten komen (de rest van mijn omgeving weet het inmiddels al)
En gezien de wachttijden bij het VUMC (volgende week intake) verwacht ik dat het toch nog wel een tijdje duurt voordat er daadwerkelijk met HRT gestart kan worden.
Ik ben al sinds 2010 helemaal ''om'' met eigen lang haar en heb vrijwel geen mannenkleding meer, maar ik kleedde mij al ''stiekem'' vanaf mijn 21 jaar als vrouw en liep ook wel eens in de nachtelijke uren met jurkjes ed door het bos. Maar ik heb wel het voordeel dat ik geen enkele verplichting of verantwoordelijkheden hoef af te leggen. Ben nu inmiddels 50 jaar en bij de intake zal ol gewoon volledig als vrouw verschijnen en aangeven in het eerste gesprek dat dit de creatie is die ik wil zijn voor nu en in de toekomst!
Ik heb wel het voordeel dat ik geheel vrij ben en aan niemand meer verantwoordelijkheden of uitleg hoef af te leggen.
Heb geen partner (geen angst voor afwijzing of uitleg)
Heb geen kinderen
Heb geen werk (dus geen verantwoordelijkheden naar je baas toe)
Heb geen familie (bewust los gemaakt ervan)
Heb geen lichamelijke aandoeningen
Kortom ik leef al ruim 5 jaar in de RLE fase, alleen de hormonen en eventuele operaties zouden de puzzel compleet af maken.
Sterker nog ik haat eigenlijk alles wat met mannelijkheid te maken heeft, vooral het typische mannelijke gedrag en kleding heb ik een afkeer aan.
Hopelijk heb je hier wat aan!
