2015 een terugblik

[Beardelady]

Hoi,

2015 was het jaar van mijzelf androgyn gaan kleden, het jaar van een depressie achter mij laten, het jaar van eindelijk mijzelf durven omarmen, het jaar van mijzelf niet meer kunnen verbergen. En zoveel conditionering die ik losgelaten heb.

Het jaar van aaneengeschakelde coming outs, de eerste paar waren moeilijk en de rest ging vanzelf en de laatste kreeg een warm welkom. Nu heb ik geen geheim meer.

Het was een jaar van doorverwijzing naar het VUmc, mijn balans vinden, van werkgever wisselen en daar word ik omarmt voor ik.

Het jaar dat ik ontdekte dat ik niet al die tijd bang was voor de reacties van anderen maar dat ik al die jaren bang was voor wat in mij zat. Dat ik bang was van mijzelf en wie ik ben. En ook het jaar van nieuwe vriendschappen.

Maar ook het jaar dat ik realiseerde dat transitie niet meer is dan de transpuberteit. Het veranderende lichaam, letterlijk het ontdekken van wie ik nou eigenlijk ben, wat nog steeds een wonderbaarlijke tocht is.

2015 was het jaar van erkenning.

Ik ben Joukje. Ik leef!

[Esther..]

Prachtig omschreven Joukje, heel veel respect voor je comming out, ik hoop dat 2016 voor mij wordt wat 2015 voor jou was.

[Beardelady]

Prachtig omschreven Joukje, heel veel respect voor je comming out, ik hoop dat 2016 voor mij wordt wat 2015 voor jou was.

Ik gun het iedereen, dus jij ook.

[Jessah]

Mooi Joukje!
Kwens je ook dit jaar een mooie voortgang.
' Vooruitgang is terugblikken en leren uit wat is geweest.'

Liefs..Tessa

[Bregje]

Mooi geschreven! Voor mij is het ook het jaar dat veel veranderd is met deels coming outs maar de moeilijkste moeten nog. Wie weet in 2016

[Maria_G]

This year was really a disappointment.
Bad political developments in EU,
more and more commercial problems at my work place, conflicts with boss, boss has problems with suppliers and customers.
a total disappointment in German state health insurance, this mean I need to think about money to fund my SRS,
a depression with is related to my future. Lack of any ideas.

Yes I have no idea what i need to do in 2016. Not good...

I hope you are doing better.

[LunaWeisse]

Mooi te lezen dat het een goed jaar voor je was. Ik hoop dat 2016 dat jaar voor mij wordt.

2015 voor mij was het vallen een zwart gat, daar mijn echte ik aan te treffen en uit te zoeken of ik er ooit weer uit kan komen, en dat antwoord laat nog even op zich wachten.

[Eva]

2015 was een jaar dat ik halflevend startte. Als weduwe. Ternauwernood aan de dood ontsnapt was ik de eerste weken van dat jaar voornamelijk bezig met overleven. Er bleek nog wel wat leven in me te zitten toen ik hoorde dat vanuit de gemeente Amersfoort een initiatief was gestart om T-Amersfoort nieuw leven in te laten blazen. Een initiatief dat niet aan mij gericht was, vermoedelijk omdat ik al afgeschreven was. Niet onbegrijpelijk. Ik hoorde dat er door iemand anders een plan zou worden geschreven en heb gereageerd dat ik voor een herstart geen plan nodig had. Gewoon doen.
Al snel in dat jaar gaf iemand van dit forum aan best eens langs te willen komen, ze werkte vlakbij. Aanvankelijk hield ik de boot af, maar ze herhaalde haar aanbod. Ze kwam en ik viel voor haar als een blok. Smoorverliefd, maar zonder veel hoop. Er waren overeenkomsten maar ook grote verschillen.
Ze bood aan om T-Amersfoort samen opnieuw te starten en ik was meer dan blij. De rest ging snel. Er bleken meer overeenkomsten dan verschillen te zijn. Ze hielp niet alleen T-Amersfoort nieuw leven in te blazen en T-Breda op te zetten, maar bracht ook mij weer tot leven. Voorbeeld: hoezo het COC-lidmaatschap opzeggen? Als hun manier van doen je niet aanstaat dan ga je daar toch iets aan doen? Hm, ja. Klopt. Ik werd alleen al door die stap actiever dan ooit tevoren.
Er bloeide iets op en we werden vaker samen gezien. Ik werd geïntroduceerd bij haar ouders en de rest van de familie. Het werd al snel ook mijn familie. Door mijn nieuwe leven kwam er ook een deel van mijn oude familie weer in beeld. In de loop van het jaar veranderde mijn woonplaats gaandeweg meer in die van haar. Er ontstond op heel vanzelfsprekende manier een rolverdeling. Anders dan in mijn vorige leven, maar het voelt heel natuurlijk. Ze schonk me een enorm hart, het hare, dat overweldigend veel geluk bleek te bevatten om te delen maar daarnaast ook diep verdriet. Verdriet dat we inmiddels delen. Er zit een rauwe rand aan ons samenzijn, ons gezin is niet af. Nog niet, en hoewel de weg daarheen grote obstakels heeft is er goede hoop dat dit gaat veranderen.

Eva dankt Emma voor een compleet nieuw leven