Spijtoptanten

[elke]

Ik was erg ongelukkig pre transitie en nu ben ik regelmatig ongelukkig....je zou het kunnen verwarren met spijtoptant maar dat ben ik niet...er is n verbetering...maar wegens andere gezondheidsklachten is het soms erg moeilijk tevreden te zijn met mijn leven.
Gezondheidsklachten overgehouden aan extreme stress in mn kindertijd en pubertijd .

Ik heb overigens geen srs ondergaan
Als ik nog als jongen of man had moeten leven zou ik dit niet meer kunnen schrijven...dan was ik niet meer in leven.

[Anon20180311]

Hallo iedereen,

Drukke Topic ! Toch wil ik even dit kwijt: Ik las of kreeg, te lezen op een " ander( Forum !!)/dergelijk", wat men, beter niet/wel laat kennen om groen licht! te kunnen/krijgen !!!! Ik Indien mijn diagnose negatief was i.v.m. mijn trans-zijnde !

Maar ik ben trans en chirurg en wetenschap! En ook al loopt het niet steeds!, perfect af/complicatie vrij voor ieder die me probeer, een beetje ! een waardig leven te geven/laten kennen zoals ik ben en voel ! Als man /transman !

Grtz Nick.

[Beardelady]

Hallo iedereen,

Drukke Topic ! Toch wil ik even dit kwijt: Ik las of kreeg, te lezen op een " ander( Forum !!)/dergelijk", wat men, beter niet/wel laat kennen om groen licht! te kunnen/krijgen !!!! Ik Indien mijn diagnose negatief was i.v.m. mijn trans-zijnde !

Maar ik ben trans en chirurg en wetenschap! En ook al loopt het niet steeds!, perfect af/complicatie vrij voor ieder die me probeer, een beetje ! een waardig leven te geven/laten kennen zoals ik ben en voel ! Als man /transman !

Grtz Nick.

Nick, ik heb je reactie een paar keer gelezen.. Maar ik begrijp er niks van.

[Anon20180501]

Ik loop ook een beetje vast Joukje, vooral bij "Maar ik ben trans en chirurg en wetenschap!"

Edit; Het duurde even maar ik snap 'm..

[Anon20180311]

Hallo Joukje,

Als je echt niet kunt leven/doorgaan met U biologisch geslacht ! Dan heb/ken je" geen keuze" ! Het kan niet anders, je bent wat: je voelt, denkt, zijt en dan is er geen andere oplossing dan een gedeeltelijke/volledige transformatie ! Of die dan al dan niet perfect/complicatie vrij verloopt of niet ! Alles is beter dan te moeten leven als iemand met een vrouwelijk geslacht, als man !!!

Een beetje u zelf kunnen/mogen zijn, wat u geslacht betreft: is toch het normaalste op deze wereld. En wat aanvaarding betreft: niet alles is de schuld van zijn/haar trans zijn ! Ik ben geboren als meisje en was zeer ongelukkig, wilde niet meer verder, kon niet meer verder,!! Omdat ik me geen meisje voelde. Het gewoon niet was/ben !!, En daardoor het niet kon zijn, ook al probeerde ik het !. Steeds opnieuw en deed ik enorm mijn best om te gelijken op /te horen bij ! dat was gewoon ondraaglijk en onmogelijk !

IK vertelde gewoon, mijn eigen verhaal/zijn: Eerlijk huilend en oprecht uit het diepste van mijn hart !!!

Dankzij de chirurg wetenschap en de reeds aangeboden oplossingen leef ik nu nog ! Als ik, het woord spijtoptanten hoor ??? Stel ik me steeds de vraag ? Als iemand zich man/transman voelt: kent die dan spijt een penis te hebben? Als iemand zich vrouw/transvrouw voelt kent zij dan spijt een vagina te kennen ? Dat snap ik dus totaal niet !!!

@ Daniéla idd.

Grtz Nick

[Beardelady]

Ik loop ook een beetje vast Joukje, vooral bij "Maar ik ben trans en chirurg en wetenschap!"

Edit; Het duurde even maar ik snap 'm..

Het blijft een puzzel voor mij, een stuiterpuzzel. En ik kom hier niet om puzzels op te lossen.. Ik twijfel overigens niet aan Nick zijn intenties hoor.. Maar duidelijker mag echt wel,

[Jessy]

Mijn stuiver moest ook even vallen, maar in het eerste bericht moet je de actie die de emoticons weergeven in de zin meelezen.
"Maar ik ben trans en chirurg en wetenschap!" wordt dus "Maar ik ben trans en omhels chirurg en wetenschap!".

[Anon20180311]

Yep Jessy !
@ Sorry Joukje, zal in de toekomst proberen wat duidelijker te zijn ! Sorry, voor het puzzelwerk !

Grtz Nick.

[NaomiClareNL]

Waarschuwing: zelfmoordgedachten, euthanasie, abortus

Wat is spijt? Wie is een spijtoptant en wat is een spijtoptant?

Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik dingen GRONDIG anders aan zou pakken als ik weer terug kon naar begin juli 2008 toen het kwartje eindelijk viel en met de wetenschap van nu. Een transitie zou ik zeer waarschijnlijk niet doen.

Want ik heb spijt, als haren op mijn hoofd en ik heb er veel want ik ben blond en kaal worden komt bijna niet voor in mijn familie (hoera voor dan ook het enige dat meegezeten heeft), dat ik mijn toenmalige manager op het werk vertelde dat ik trans ben. Ze kwam aan huis daar waar dat niet gebruikelijk was met ziekte (knalde er tegelijkertijd met een burnout uit). Ik flapte het er uit. Gezien het feit dat ik tot op de dag van vandaag geen enkele permanente fysieke verandering mag bemerken van wat per 19 janyari a.s. al weer 5 jaar HRT is had ik wellicht mijn ontslag kunnen voorkomen of uitstellen. Of anders was ik misschien arbeidsongeschikt verklaard i.p.v. uiteindelijk in de bijstand te belanden.

Ik heb ook spijt van het feit dat ik dacht op doktoren te kunnen vertrouwen hier in NL. Dat ze wat weten en als ze het niet weten dan toch zeker hun best doen dingen uit te vissen. Maar nee, niets van dat alles met als gevolg dat ik geen arts in NL meer vertrouw. Dat mogen ze eerst bij mij opbouwen. Endokrinologen, die van VUmc voorop, vertrouw ik al helemaal niet. Nog niet eens zover als ik ze kan zien. Wat mij betreft mogen die meteen ontslagen worden en papier gaan prikken op straat. En die Oostenrijker? Had ik een rijbewijs dan bond ik hem aan de trekhaak en reed met 180 over de Boelelaan heen en weer...

Ik heb spijt, als haren op mijn hoofd etc, dat ik, na aanmelding bij VUmc medio oktober 2008 en intake medio mei 2009, ik in de zomer van 2009 niet een DRIE sporen beleid heb gevolgd in plaats van twee (VUmc en PIG). Zelfmedikatie is bij lange na niet zo eng en gevaarlijk als altijd voorgehouden word. Echt niet.
Enige problemen zijn de kans dat de douane een keer je pakketje onderschept en dat je heden ten dage blijkbaar een VISA credit card moet hebben.
Grote voordelen zijn twee keer zoveel soorten medikamenten / wijzen van toediening en merkmedicijnen. Gezien de hoge eigen bijdrage bij zorgverzekeringen maakt de prijs niet echt uit.
Het is zeker niet enger of gevaarlijker dan zelfmedikatie via VUmc. Ik blijf het uitermate bizar vinden dat ik gewoon aan een professor daar een recept kan dikteren en dat hij het zonder te blikken of te blozen en ook maar een vraag of opmerking te doen dat recept uitschrijft. Er komt werkelijk NIETS uit die man. Al die studenten neem ik het niet kwalijk dat ze niet wisten wat ze met me aanmoesten, ze moesten het vak tenslotte nog leren. Maar een specialist en zeker een professor die HELEMAAL NIETS DOEN? Afvoeren, direkt.
Als ik een drie sporen beleid had gevoerd dan had ik mogelijk al in 2009 te maken gekregen met de problemen die ik met de hormonen opgelopen heb dan was ik dus misschien arbeidsongeschikt verklaard. Had ook veel tijd gescheeld aangezien ik pas per eind juni 2010 bijVUmc met de diagnose kon beginnen en per februari 2011 met de hormonen mocht beginnen.

Heb ook spijt, als haren op mijn hoofd etc., dat ik eind oktober / begin november 2009 geen geld geleend heb van familie. Was bij de PIG al zo snel zover gekomen dat mijn verzekering geen verdere gesprekken ging vergoeden dat jaar en er waren nog 2 maanden over. Ik dacht, wat maakt het uit, nieuw jaar en dan weer vergoeding etc. Nog maar 2-3 gesprekken, geeft de tijd alles eens rustig te overdenken en me te concentreren op weer volledig aan het werk te gaan. Hoe fout gedacht...
Door oorzaken liep de diagnose bij PIG wat uit en toen kwam van Hengel met de mededeling dat ze de diagnose niet definitief kon maken omdat ze haar protokol moest wijzigen. Dan duurt het wel de hele zomer voordat je een second opinion geregeld hebt. Daarna ging het mis en dat leidde direkt tot mijn ontslag...

Ik heb ook spijt, als haren etc., dat een van de weinige 'goede' eigenschappen die ik heb tegelijkertijd ook een heel slechte kan zijn, Ik ben koppig en vasthoudend. Heb drie jaar geprobeerd wat van die HRT te maken, totdat de wal het schip keerde en ik volledig fysiek en geestelijk gesloopt zijnde alle hoop opgegeven heb. Het enige wat ik nog wil in het leven (ik kan geen zelfmoord plegen dus een definitieve en afdoende oplossing blijft voor mij buiten schot) is de pijn verdoven. Dat gaat stukken beter met geld. Heel veel beter als je niet in de bijstand zit. Mijn enige doel is om nog voor het einde van het jaar uit de bijstand te zijn. Of dat gaat lukken weet ik niet. Het heeft alleen al 2 jaar van herstel geduurt voordat ik ook maar in de buurt kwam van weer denken aan werk.

Wat ik ook wel spijtig vind is dat we geen wapenkultuur hebben als in de VS. Tegenwoordig is het een stuk moeilijker om aan een wapen te komen als je geen onbeschreven blad meer bent voor de geestelijke gezondheidszorg. Had ik makkelijk aan wapens kunnen komen dan had ik 2 jaar geleden misschien wel de hele waardeloze inkompetente bende bij VUmc doodgeschoten. Van die gedachten heb ik dan weer geen spijt.

Ik heb spijt, misschien wel als haren etc., dat ik destijds niet de raad van mijn zus opgevolgd heb. Haar eerste reaktie toen ik haar van burnout en transgender zijn vertelde was me te zeggen dat ze een goede organisatie wist die je daar snel doorheen kon helpen. Ze had er in haar werk als HR manager meermaals mee gewerkt. Ik heb het idee dat 8,5 jaar later de naeffekten van die burnout nog steeds niet uitgewerkt zijn. Mogelijk had ik weer eerder aan het werk kunnen gaan en was het ontslag nog uitgesteld, waren mijn financiën wat sterker geweest bij ontslag. Was ik in misschien in een betere konditie geweest als het ontslag eerde was gekomen. In een ekonomische krisis en met een uitermate zwakke gezondheid kom je niet aan de bak.

Ik heb ook spijt, als haren etc., van het feit dat ik een paar jaar voordat ik eruit knalde een huis gekocht heb. De hypotheek staat nog steeds 30k onder water en het is een enorme molensteen om mijn nek geworden met om de 6 maanden of zo een persoonlijke financiële krisis. Daar herstel ik steeds minder goed van, financieel en geestelijk.
Het idee was om een appeltje voor de dorst te hebben tegen de tijd dat ik met pensioen ga aangezien er maar 5 jaar struktureel pensioen is betaald en ik inmiddels ook al weer 48 ben. Dat gaat niet meer goed komen.

Ik heb ook spijt van het feit dat ik dacht dat een transitie wel zou lukken, dat ik naar alle waarschijnlijk wel een redelijk resultaat kon verwachten. Dit nadat ik mezelf eens grondig bekeken had in de spiegel en elk deel van het lichaam onder de loep genomen had. Maar... spiegels zijn net dromen, ze bedriegen je altijd.

Ik heb ook spijt, als haren etc., dat ik me niet aan mijn eerste ingeving gehouden heb. Hoe langer hoe meer kom ik tot de konklusie dat een transitie gekkenwerk is en bijna nooit tot een goed resultaat komt. Niet in Nederland ten minste. Is het het water dat we drinken? Onze genen (we behoren immers ook tot de gemiddeld langste mensen op deze planeet)? Iets anders? Ik moet eerlijk zeggen dat ik, vanuit mijn ervaring, aan den lijve door ontmoeting met andere trans vrouwen zowel als het internet, moet zeggen dat we hier in NL bedroevend slechte resultaten behalen.
Ik had simpelweg alleen moeten gaan voor het verdoven van dat enorme klote gevoel in je hoofd dat gender dysforie is. Mijn ervaring met zelfmedikatie is dat dat redelijk gaat. Andere resultaten heb ik niet en het had me mogelijk heel wat pijn, inklusief 4 jaar lang zelfmoord gedachten, kunnen besparen. Om maar niet te spreken van het zeer waarschijnlijk veel minder verwoesten van zowel mijn lichamelijke als geestelijke gezondheid. Misschien was ik wel ontslagen als het eens naar boven was gekomen dat ik transgender ben. En net zo misschien was ik misschien wel sneller aan het werk gekomen als ik niet zo ontzettend kapot gegaan was. Ik had me een paar jaar ellende kunnen bespraren door zelfmedikatie te starten in de zomer van 2009.



En uiteindelijk, het enige dat ik van dit alles geleerd heb is dat het ENORM RISKANT is om T te blokkeren zonder dat er de zekerheid is dat E hoog genoeg blijft. Met of zonder T blokker, iedere keer als E instortte naar zeer lage waardes kreeg ik enorme depressies met zelfmoordgedachten maar alleen met een T-blokker werd de situatie zo gevaarlijk en ook nog eens zo snel, dat ik daadwerkelijk een zelfmoordpoging ondernomen heb.

Ik wil never nooit niet meer in zo'n levensbedreigende situatie komen. Ik ga liever gewoon dood.

Nee trans zijn en transitie / hormonen hebben bij mij meer kapotgemaakt dan me lief is en ik had al niet een bevredigend leven met dingen die ik van waarde vond. Van andere zaken die ik destijds wilde aanpakken toen ik eindelijk hulp kon zoeken is nog steeds niets terechtgekomen. Zaken als relaties aangaan en onderhouden met mensen, relaties op allerlei vlak waaronder de liefde (dat er altijd bij inschoot in mijn strijd om simpelweg te overleven).

Ben ik dan een spijtoptant?

Ja, ik denk dat ik dat inmiddels wel kan zeggen ja.

Transgender zijn maakt je hele leven kapot (het mijne zeker, als dat voor jou niet het geval is: gefeliciteerd), transitie / hormonen hebben het bepaald nog eens zoveel slechter gemaakt en dan mag je ook nog eens dealen met van die onnozele dozen die transgender zijn ophemelen alsof je een naar een hoger plan geëvolueerd mens bent of zo.
Hetgeen met me gebeurd is heeft me ook heel anders tegen de dingen doen aankijken. Ik vind dan ook dat euthanasie standaard in het pakket moet zitten bij VUmc. En geen gezeik daarover. Tevens ben ik van mening dat, zodra het met zekerheid aangetoond kan worden, als er aangetoond kan worden dat een foetus transgender is er verplicht abortus gepleegd moet worden. Je doet er werkelijk niemand een plezier mee. De maatschappij kan er niet mee omgaan, de resultaten van een medische behandeling zijn bedroevend en je wordt er een leven lang mee gekonfronteerd, op de meest onmogelijk en pijnlijke momenten.

Je bent dood beter af, veel beter. Ben je een andere mening toegedaan? Mooi maar het veranderd helemaal niets aan mijn opvattingen. Daar heb ik geen spijt van.

[Anon20180501]

Ik begrijp je...