Hoe groot is de transfobie en cisseksisme nou in Nederland?

[Blue]

Hoewel er mondjesmaat wat meer begrip komt voor TG o.a door media aandacht. Heb ik zelf het gevoel dat begrip en acceptatie vaak ver te zoeken is. De meeste mensen tolereren het maar daar houd het op. Wel heb ik gemerkt dat vrouwen er meestal minder moeite mee hebben (in geval van MtF)

Maar ja dat is mijn gevoel en ik kan de plank natuurlijk volledig misslaan.




Sent from my SM-N910F using Tapatalk

[pauline]

Mensen die zeggen dat er acceptatie is, die wil ik graag wel eens spreken.
Je wordt getolereerd en er zijn gelukkig wet en regelgeving die je zouden moeten beschermen.
Maar als je adolescent transgender bent word je door jeugdzorg meteen aangepakt, want het was een psychische aandoening.
Gelukkig ben ik dat traject inmiddels uit, maar overal waar ik kom veranderen mensen zodra ze weten dat je transgender bent.

Je blijft als transgender een 2e rang burger die door de wet getolereerd moet worden maar daar is ook alles mee gezegd.

Maar hebben we een keuze? Liever een 2e rangs burger zijn dan rondlopen in het verkeerde lichaam.
Zolang ze het niet weten, is er geen mens die moeilijk doet. Dus lekker stealt leven.

[Anon20180311]

Hoi Pauline,

Ik zal nu eens mss vreemd reageren !! . Ik kwam onlangs iemand tegen, die ik totaal niet kende en het eerste wat die persoon me te kennen gaf was : ik ben trans !!! Niet ik ben !!!! Trans zijnde is een stukje van u zelf !!! niets meer , met andere woorden een mens is meer dan trans alleen. En ja het is idd niet eenvoudig als trans te leven, maar het is al even moeilijk of nog moeilijker als " man te leven met een vagina/als vrouw met een penis" laat dat duidelijk zijn. Met andere woorden mijn leven werd er niet slechter op. En ja, er zullen altijd mensen zijn die een probleem van iemands anders probleem maken !!!!

Grtz Nick

[LunaWeisse]

De post van Nick zette me aan het denken.
Ik vraag me af of mensen anders reageren als je gelijk aan iemand die je net nieuw ontmoet verteld dat je trans bent, of wacht tot ze je beter kennen (en dus misschien minder geneigd zijn om negatief te oordelen.)
Het is best voor te stellen dat mensen het misschien minder aangenaam vinden als je gelijk op de proppen komt met 'hoi ik ben transgender', omdat dit over kan komen als 'je MOET me accepteren'.
Uiteraard verschilt het natuurlijk per persoon aan wie je het verteld, en acceptatie zal in meer of mindere mate aanwezig zijn per demografie.

Een lesbische vriendin van mij, wonend in een redelijk bekrompen gebied in Canada, heeft er mee geëxperimenteerd: hoe groter zij haar oriëntatie maakte, hoe meer mensen moeilijk deden, wat op zich niet heel onbegrijpelijk is. Ik ga hier ook zeker zelf mee aan de gang wanneer mijn (fysieke) transitie aan de orde is, hopelijk later dit jaar.

Juist omdat veel mensen zich niet met trans kunnen inleven, maar wel met allerlei andere dingen lijkt me best logisch om het niet frivool rond te distribueren en op de blazen tot het meest definiërende aspect van hun persoonlijkheid, wat sommige in de LGBT wel degelijk doen.

Niet dat ik iemand hier van iets beschuldig of wil zeggen dat acceptatie geen lange weg te gaan heeft, by the way, gewoon een gedachtenstroompje.

[Emma]

Er zijn mensen die zich er niets bij kunnen voorstellen en dat ook gewoon tegen me zeggen. Misschien in een poging hun afkeuring te laten blijken of zo. En dan zeg ik meestal iets van, gelukkig dat je het je niet kunt voorstellen, ik wens het namelijk niemand toe dat genderdysforie, wees blij!

[Alice]

Het is mij ook een paar keer overkomen dat iemand spontaan bij het kennismaken, ook in gezelschap, vertelde dat ze transgender is.
Waarom ze dit doen is mij een raadsel.
Het enige wat ik dan bij zelf denk is, ‘Gosh, vertel mij wat’. ‘Wat moet ik er mee?’

Transgender acceptatie in het algemeen,
“Je wordt getolereerd en er zijn gelukkig wet en regelgeving die je zouden moeten beschermen.”
Helaas is dit zo en die beschaving is een dun vernis laagje die makkelijk wegslijt.

Ik ben mevrouw en dat is het, in stealth leven blijkt voor mij de makkelijkste optie te zijn om een rustig leven te leiden.

[Eveliene]

Ik stel me gewoon voor als Evelien en meer niet. Mocht iemand dan vragen hebben dan wil ik ze wel beantwoorden maar niet eerder dan dat ze er zelf over beginnen. Ik ben ik en ik ben niet 'iets'.

[LunaWeisse]

Ik snap wel waarom ja als trans het wel direct wil vertellen, het kan ook een soort filter zijn van 'ok, deze mensen accepteren het niet, geen moeite doen om een sociale band op te bouwen' om zo een latere teleurstelling te voorkomen. Kan ook averechts werken, ligt er aan hoe die mensen zijn, en misschien ook wel aan hoe het gebracht wordt.

Overigens zal de acceptatie vanzelf verbeteren, dan zal het niemand ene donder uitmaken of je trans bent wel of niet, want dan zal er wel een ander sociaal taboe zijn waar we nu niets eens opkomen

[TanteJuut]

"Hoe groot is de transfobie en cisseksisme nou in Nederland". In mijn beleving is 25% van de mensen behoorlijk negatief (vooral reli's/macho's/prinsesjes/culturele minderheden), 60% tolereert je ("als jij maar gelukkig bent") en 15% is lid van de ruimdenkendheidsfanclub. Ik heb niet het idee dat het veel beter is geworden ondanks toename van positieve berichtgeving in de media en voorlichtingsprogramma's zoals Hij is een Zij. Het laatste onderzoek naar geweldpleging tegen transgenders in België liet zien dat er nog veel te verbeteren valt, vooral voor degene die opvallen als trans (de "niet genoeg passerende" groep).

[Alice]

Het blijven vertellen dat je transgender bent ook nadat je srs en de officiële geslachtsaanpassing gepasseerd is.

Is het een vorm van onzekerheid, geen zelfvertrouwen?

Bij een bijeenkomst van transgenders vroeg iemand advies over de noodzaak zichzelf kenbaar te maken als transgender bij een komend kennismaking gespreksronde van een vereniging. Ze was officieel een klein jaar vrouw.
Het advies aan haar was in het algemeen, zeg gewoon niets en als er toch vragen komen kun je die altijd nog beantwoorden.
Later hoorden we van haar dat ze gelijk bij de opening al vertelde dat ze transgender is met als rede ‘ze zien het toch wel aan mij’.
Hoe het verder ging met haar weet ik niet ze verdween uit het zicht.

Het lijkt mij dat als je zo defensief reageert tegenover de gemeenschap je een moeilijk leven kunt verwachten. Als een bang zittend konijntje in het licht met de pootjes omhoog.
Er zullen altijd sociaal zwakkeren zijn die, in hun ogen, nog zwakkeren aanvallen om hun eigen zwakte te compenseren.