Opweg
-
Tenger_Ree_Zeehond
- Berichten: 1373
- Lid geworden op: 30 jun 2012, 20:06
- Gender: Vrouw
Re: Opweg
Dank je wel allemaal. Twee jaar geleden had ik niet verwacht dat ik dit ook nog zou doen. Achteraf ben ik blij dat ik het niet samen met de SRS gedaan heb ook al was dat wel veel voordeliger geweest. De SRS was al een behoorlijke aanslag en deze voelt haast net zo erg. Vooral omdat ik het gevoel heb dat er de hele nacht een olifant carnaval gevierd heeft op m'n ribben.
-
Tenger_Ree_Zeehond
- Berichten: 1373
- Lid geworden op: 30 jun 2012, 20:06
- Gender: Vrouw
Re: Opweg
Vandaag is het vijf weken geleden dat ik van maatje 85 AA naar een serieuze B gegaan ben. Elke operatie, ook al zou het precies de zelfde zijn, is voor iedereen anders. Het herstel is ook voor iedereen anders of wordt zeker anders ervaren. Ik ben relatief gezond, heb een mooie BMI en een goede weerstand. Maar geen topconditie door 25 jaar reuma en misschien een operatie risico omdat ik een hart heb die ook niet perfect werkt. Tijdens de intake bij de anesthesioloog werd dat gelukkig voor kennis aangenomen. Wel was hij bezorgd over het stukje PTSS (ik ben al 61 hè, veel beleeft) heel oprecht kwam de vraag, "Wat is er gebeurt en gaat dat een probleem opleveren?" Het schijnt namelijk dat je tijdens de narcose last kunt krijgen van traumatische gebeurtenissen. "Nee! Zolang er niet met scherp geschoten wordt en er geen straaljagers laag overvliegen, is er niets aan de hand." Tegenover mij zat een man die jaren lang op een ambulance gewerkt had en de meest afschuwelijke ding moest aanschouwen. En zijn antwoord was, "Ik snap het, dat gebeurt niet."
Mijn herstel verloop heel erg goed, na de eerste week geen pijn meer, geen koorts, geen complicaties. Alleen een conditie die nog veel slechter is geworden, ook dat overleef ik wel. Wel ben ik bang geweest dat het resultaat veel te prominent aanwezig zou zijn maar ook dat lijkt reuze mee te vallen. Ik was 63 kilo met een onderborst van 85 cm en een borstomvang van 93. Nu is dat laatste 103, na twee implantaten van 300 cc. En niemand die kan zien dat het met een beetje hulp is gebeurd. Gelukkig maar want ik deed het enkel voor mezelf, net zoals de SRS en alles wat ik verder deed om te kunnen zijn wie ik ben.
Voel je nooit te oud om de vrijheid te kiezen, vliegen is ook met een gebroken vleugel nog steeds beter dan in je kooi blijven zitten.
Mijn herstel verloop heel erg goed, na de eerste week geen pijn meer, geen koorts, geen complicaties. Alleen een conditie die nog veel slechter is geworden, ook dat overleef ik wel. Wel ben ik bang geweest dat het resultaat veel te prominent aanwezig zou zijn maar ook dat lijkt reuze mee te vallen. Ik was 63 kilo met een onderborst van 85 cm en een borstomvang van 93. Nu is dat laatste 103, na twee implantaten van 300 cc. En niemand die kan zien dat het met een beetje hulp is gebeurd. Gelukkig maar want ik deed het enkel voor mezelf, net zoals de SRS en alles wat ik verder deed om te kunnen zijn wie ik ben.
Voel je nooit te oud om de vrijheid te kiezen, vliegen is ook met een gebroken vleugel nog steeds beter dan in je kooi blijven zitten.
-
Tenger_Ree_Zeehond
- Berichten: 1373
- Lid geworden op: 30 jun 2012, 20:06
- Gender: Vrouw
Re: Opweg
Iets meer dan vijf jaar na mijn verlossende vlucht uit het korset waarin ik werd gedwongen. Helemaal vrij nu en wat was vijf jaar nu eigenlijk, een mooie tocht met heel veel spanningen. Maar ik heb genoten van elke stap en geniet van elke stap die nog gaat volgen. Was het moeilijk? Ja, soms heel erg zelfs. Maar als ik nu weer aan het begin zou staan, met de kennis van nu, zou ik weer met volle overgave de stap gaan nemen. Eindelijk kan ik leven zoals het leven bedoeld is. Nog dagelijks geniet ik met volle teugen en dat gaat nooit meer stoppen, ik ben Jannet en dol gelukkig. Een beetje laat misschien, bijna 62 nu maar vast besloten om het onderste uit de kan te halen. De SRS was heel belangrijk maar de borstvergroting een half jaar geleden heeft de puntjes op de i gezet. Perfect? Nee, dat zal het nooit gaan worden. Het niet een kind hebben kunnen baren blijft een tekort maar daar zal ik me overheen moeten zetten. M'n lichamelijke leeftijd helpt daarbij een beetje, m'n geestelijke leeftijd werkt zwaar tegen. Transgender op oudere leeftijd kent een vreselijk dilemma, puberen opweg naar de AOW. Wat een voorrecht, wat een drama.
Maar niemand pakt mij het ik ben ik gevoel meer af. Want ik ben gewoon ik, Jannet.
Maar niemand pakt mij het ik ben ik gevoel meer af. Want ik ben gewoon ik, Jannet.