Wtf is wrong with me????

[Hakuna]

verder merk ik dat mijn lichaamsgeur is veranderd en schijnt mijn gezicht veranderd te zijn volgens mensen die mij niet zo vaak zien.

Dat merk ik zelf nu ook, maar dat is vooral te wijten aan de T blocker, die laat als snel van zich horen aan het begin van de HRT.

[Anon20190516]

Verder heb ik mij voor de hrt al als vrouw gepresenteerd en werd nog met enige regelmaat als "mijnheer"gezien of dat mensen elkaar aanstoten.ik word nu aan de hrt consequent aangesproken met"mevrouw"ik zie niemand meer giechelen om mij of elkaar aanstoten(geloof mij ik merk dat zeer snel)bovendien flirten mannen nu zo nu en dan met mij,dit is geen opschepperij,voor mij hoeft het nou ook niet direct,want ik weet helemaal niet zo goed er mee om te gaan.ik glimlach maar een beetje en loop door.

[Amy]

Hoe lang zit je dan al aan de HRT dat je beweerd huilbuien en het giechelen te wijten is aan de HRT. Ik zelf merk buiten de werking van T blocker om nog niks, en al helemaal niets van veranderde emotie, huilbuien of dat ik zomaar ergens om moet lachten. Maar ik ben van nature dan ook nooit gevoelig of emotioneel geweest. Kan bij wijze van spreken iemand dood zien gaan dan ga ik nog gewoon over tot de orde van de dag. Daar zal een hormoonpleister denk ik niet veel aan veranderen.
Bij mij telt dan ook dat ik meer verwachtingen van de HRT heb op uiterlijke veranderingen in plaats van innerlijk.

Dat stukje van ongevoeligheid ervaarde ik meer als iets van zelfbescherming of zo. Ik had dat voor mijn transitie en de realisatie dat ik trans was ook dat ik net wat je zegt iemand dood kon zien gaan en er verder niets mee deed. Ik was compleet emotioneel afgesloten. Toen ik nog jong was (< 5 jaar oud ongeveer) had ik dat niet, toen was ik bijvoorbeeld erg van slag als er een huisdier van ons overleed of zo. Maar mijn vader is zo'n ongevoellig type en het werd er nogal in gebrand bij ons thuis dat "jongens" geen emoties tonen wat eigenlijk complete onzin is. Dat mijn vader zo is zal ook wel door zijn opvoeding komen die ook nergens op leek volgensmij maar goed.

Het heeft me toen wel enorm veel ellende en moeite gekost om dat er in te krijgen maar uiteindelijk heb ik daar dus toch een schild voor op kunnen bouwen. Dat schild heb ik wel vrij snel afgebouwd toen ik stopte met mijn act en ben blij ook. Er is niets mis met emoties tonen en vaak lucht het enorm op.

Die giechelbuien zijn ook echt geweldig trouwens vooral als je met een paar vriendinnen tegelijk allemaal zo'n giechelbui hebt.

[Anon20190516]

Ik was toen ik jong was ook heel gevoelig en emotioneel huilde toen ook snel.komt nu weer terug blijkbaar
Btw,ik lees op reddit veel verhalen van meiden dat ze na een maand al cup b ofzo hebben.nou bij mij gebeurt er buiten wat gekriebel zeer weinig.nog steeds de manboobs die ik al had.hooguit enigszins. Wat gevoelige tepels als ik er tegen aan stoot met mijn arm ofzo

[Elise]

Die giechelbuien zijn ook echt geweldig trouwens vooral als je met een paar vriendinnen tegelijk allemaal zo'n giechelbui hebt.

Hier kijk ik dus nu al naar uit he

[Bregje]

Ik heb altijd al giechelbuien. Als ik tenminste niet half depressief zit te wezen, maar als ik me happy voel zijn ze er regelmatig. Vriendinnen die mee giechelen, dat lijkt me dan wel weer geweldig.

[3B67-A22C]

Ja, ik heb het net zo... zat te huilen bij een romantische komedie, mijn tranen weg te slikken toen mijn zusje weer terug naar Italië ging, ik heb veel eerder de neiging me iemand te knuffelen, mijn huid is veel gevoeliger, voel constant een soort van binnenpretjes en gek genoeg ervaar ik mijn lichaam als helemaal vrouwelijk, ondanks het feit dat ik nog niet heel lang met hormonen bezig ben. Ik hing altijd ergens buiten mijn lichaam en begin me nu thuis te voelen in mezelf. Een gevoel van onrust en ontevredenheid is verdwenen. De boosheid is weg.

Je weet het natuurlijk niet 100% zeker tot je iets zelf ervaren hebt, maar ik voel echt dat die hormonen de bedoeling waren. en wat ik nog gekker vind: sinds mijn infarct had ik telkens lichte krampen rond mijn hartstreek, dat is helemaal weg.

[janine2363]

>> ik heb veel eerder de neiging me iemand te knuffelen
Aha je bent misschien "Carinhosa" geworden !

http://pt.bab.la/dicionario/portugues-i ... nhosamente

De vertaling dekt de lading niet, het is in Brazilie een deel van
levensstijl. Voor elke emotie, gevoel of uitdrukking is er een
toepasselijke aanraking. Het is sterker en duidelijker dan woorden

Ik heb het nooit begrepen, tot 2 maanden geleden dus, en nu is
het zo duidelijk (maar ik heb geen hormonen, het is 100% in mijn
hoofd).

>> mijn huid is veel gevoeliger
Nu ik zelf Carinhosa ben kan ik ueberhaupt aangeraakt worden en
er plezier aan hebben. Maar liever/eerder sensueel dan sexueel.
Als een poes, krabbel, krabbel ... ... Prrrrrrrr

>> Een gevoel van onrust en ontevredenheid is verdwenen
Ik zocht soms confontatie voor motivatie. Zwarte energie naar
witte. In muziek klinkt het zo:

https://www.youtube.com/watch?v=dirzMDYz0rc
Maar dat is dus sinds 2 maanden ook weg. Heb nog wel wat
moeite om me te concentreren en motiveren soms. Veel
dingen die belangrijk leken, nu, .. ach, ...

Janine

[3B67-A22C]

Wat mooi, "Carinhosa".

[janine2363]

>> Wat mooi, "Carinhosa".
Het is mijn mooiste ontdekking ooit.

Geven is zoveel makkelijker als ontvangen, je helemaal
openstellen en je laten aanraken door iemand die om
je geeft. En de fijnste plekken zijn ver, heel ver van
waar mensen normaal op mikken. Ik was wat van slag en
een vriendin die mij zachtjes aan de binnenkant van de
pols streelde. Magisch & ik was snel weer beter.

Geven is ook mooi. In Brazilie hoef je niet perse iemand
te kennen om een Carinha te geven. Ik was laatst uit
een plek met voornamelijk TV's (die gaan gewoon meer
uit denk ik). Er was een zusje best wat ouder dan de
meesten (25 jaar op mij en ik ben 46). Ik voelde dat
ze triest was; Het was in het Franse deel van Belgie,
en mijn Frans is ietwat roestig, dus moest het zowiezo
minder met taal doen.

Het meest normale van de wereld was gewoon even
haar schouders masseren. Ik werd zelf blij van hoe ze
opleefde. Geen woord had dat kunnen doen.

Carinha: Magisch