Verschrikkelijke onzekerheid!!

[Anon20180730]

Onzekerheid is zeker herkenbaar. Dan probeer ik zelf na te gaan waar deze vandaan komt, want de onzekerheid zit toch vooral ook in mijzelf. Natuurlijk doen opmerkingen van anderen me pijn, maar ik word er ook steeds sterker van en brengen me niet van mijn pad. Door ook te denken 'dat ze me dan maar best mogen 'lezen' als TG' en daar zelfs (wat) van te genieten, maakt me ook wel moedig..(ik wil en kan de waarheid nu eenmaal ook niet geweld aan doen). Niettemin, het blijven vooralsnog up's en downs, maar ik ben wie ik ben. Zie er netjes uit, doe niemand kwaad en.. dat 'ze' vooral ook maar eens naar zich zelf kijken.. (brr.. veelal weet je dan wel genoeg).

ps. van dat optutten elke dag geniet ik toch vooral zelf wel 't meest

[Anon20190516]

Een collega heeft mij al es"gedrocht"genoemd,Lisa

[Dieuwertje]

Dat maakt het wel vervelend Riki, dat collega's er zo slecht mee om gaan. Een opmerking op straat is vervelend, maar meestal kom je die persoon toch niet meer tegen. Collega's kan je niet omheen. En je weet voor je naar je werk gaat al dat het vervelend kan worden. Klinkt niet opbeurend, sorry. Dus inderdaad een andere werkkring, maar die is meestal niet 123 gevonden. Makkelijk gezegd, maar probeer ondertussen te genieten van de positieve momenten. En probeer die op te zoeken. Een t-avond bijvoorbeeld.

[Anon20190516]

30 september in Amersfoort ben ik er weer bij,Dieuwertje

[Anon20180730]

Een collega heeft mij al es"gedrocht"genoemd,Lisa

transfobie komt helaas overal voor, in de stad, café, op je werk, in familieverband. Dat is toch wel iets om danig mee rekening te houden. Alternatief is dat je terug gaat naar wat je was. Een vergeefse opmerking natuurlijk. Bedenk overigens dat je dit op je werk (op een gegeven moment) hardhandig de kop moet indrukken, via de Directie/PZ, maar goed.. dat beoordeel jezelf wel het beste hé

[Anon20230219]

Een collega heeft mij al es"gedrocht"genoemd,Lisa

Tja herkenbaar hoor, ik heb ook pesterijen aan den lijve gekend.
In 2 weken tijd 8 keer mijn banden lek gestoken, de 8ste keer was het mijn moeder haar fiets dat haar band helemaal verrot gesneden was.
Ben toen zeker 3 maanden niet meer op het werk verschenen voordat deze pesterijen over waren.
Daarna ging het een tijdje weer goed en kon weer elke avond naar huis fietsen i.p.v. lopen maar werd toen op een andere manier te grazen genomen..
En hou er zeker rekening mee dat ik dit in de toekomst ook zeker weer zal meemaken..

Kan het met Irene eens zijn dat je dit niet zo moet laten door modderen en op gegeven moment er melding van maakt bij PZ of Directie.

[Mayke]

Hola Rikki.

Ik geloof dat iedereen in het begin onzeker is,
voor mij was het al heel mijn leven.

Pas nu kom ik langzaam uit mijn holletje om het leven echt te leven.

Omdat ik niet meer hoef te werken en de kinderen de deur uit zijn,
kan ik zijn wie ik altijd al was geweest.

(mijn kinderen zijn/waren er op tegen)

Wens jouw veel geluk in een leven zoals jij die graag ziet.
liefs Mayke

[JacquelineM]

Hoi Rikki, strak plan. Hoop je daar dan weer eens te ontmoeten. Kunnen we elkaar als 'transzusjes' een hart onder de riem steken.
Groetjes, Jacqueline M.

[Anon20190122]

Een collega heeft mij al es"gedrocht"genoemd,Lisa

Ik snap niet dat je dat soort dingen pikt ik had hem met zijn kop tegen de muur op gerost!

[Anne V]

Ook al gaat het niet altijd zo lekker als je wel zou willen bedenk dan wel dat dit heeeeel erg belangrijk is:

verder ben ik ook superblij dat mijn pa vanaf het 1e moment mijn identiteit heeft omarmd en nu supertrots op zijn dochter is.hij zit in een bejaardenhuis met zijn vriendin,kan niet veel meer.lopen doet ie nog amper,bijna 90.maar wel trots mijn pasfoto in zijn portemonnee en aan iedereen vertellen die het horen wil dat ik zijn dochter ben.

En zoals Diewertje ook al zegt

probeer ondertussen te genieten van de positieve momenten. En probeer die op te zoeken. Een t-avond bijvoorbeeld.