Helder_Woud_Salamander schreef: geen "typisch mannelijk" gedrag meer zoals reageren als iemand je in het verkeer of op straat onheus bejegent. (...) , maar genieten van een moment van onthaasting.
Ahum kuch kuch.... maar goed dat je nog niet bij mij in de auto hebt gezeten Cisca...
ik heb tijdens de bbq nog genoeg "mannelijk" gedrag gezien ondanks de moontjes .....dus het is wel bij ieder persoon anders. Overigens hoeft dat mannelijk gedrag helemaal niet storend te zijn. 100% vrouwelijk gedrag lijkt me zelfs niet eens wenselijk! Soms kan mannelijk gedrag zelfs een positieve uitstraling hebben ook. De meesten van ons zullen altijd nog wel wat mannelijke trekjes blijven houden. We zullen deze in ons voordeel moeten benutten in plaats van ons ertegen te verzetten. Mannelijke kenmerken moeten niet langer meer als "slecht" worden beoordeeld en zeker niet als belediging......mocht iemand dat tegen je zeggen
Toen ik aan de hrt begon wilde ik, dat ik gewoon dezelfde zou blijven maar dan een vrouw. Maar ik ben toch een jankende zak met emoties geworden, dus dat is niet helemaal uitgekomen
Prachtig_Rivier_Meer schreef:Toen ik aan de hrt begon wilde ik, dat ik gewoon dezelfde zou blijven maar dan een vrouw. Maar ik ben toch een jankende zak met emoties geworden, dus dat is niet helemaal uitgekomen
Maar is dat nu wel een persoonlijkheidsverandering of gewoon een bevrijding van je persoonlijkheid? Ik persoonlijk vind het vooral een bevrijding, geen barriere meer voor iets dat er al was.
Licht_Eend_Buizerd schreef:
Maar is dat nu wel een persoonlijkheidsverandering of gewoon een bevrijding van je persoonlijkheid? Ik persoonlijk vind het vooral een bevrijding, geen barriere meer voor iets dat er al was.
Ja, daar heb je wel een punt. Ik kan moeilijk onderscheid maken tussen emoties die met 'de bevrijding' te maken hebben en sentimentele oorzaken. Ongetwijfeld zal er iets vrijgekomen zijn na een paar decennia wegstoppen en zal er iets van mij geactiveerd zijn wat altijd onderdrukt is.
Maar ik vind het wel lastig als mijn emoties zo dicht onder de oppervlakte zitten. En in het verlengde daarvan de rollercoaster die zo ongeveer aan het begin van elke dag bepaalt of ik in een hoek ga zitten of dat ik wat gedaan krijg. Misschien moet ik het wat beter onder de knie krijgen, want na een paar jaar hrt zal dat wel een blijvertje zijn.
Helaas mag ik voorlopig nog niet aan de hormonen (leverproblemen), maar er is wel iets veranderd. Elisabeth merkte kort geleden op "je bent tegenwoordig wel eerder emotioneel!". Mijn antwoord, na een tiental seconden: "Ja, dat merk ik. Ik hoef geen man meer te zijn". Toen werd m'n meissie even emo. Op een heel positieve manier.
Eva dat heb ik hetzelfde,nu ik geen man meer hoeft te zijn ervaar ik dat als een enorme bevrijding.Ik zat laatst te huilen als een kleine meid die enorm ontroert was door een hele mooie plaat.Als man was dat mij nooit overkomen.Of dit nu met vrouw zijn te maken heeft of geen man meer hoeven zijn daar ben ik nog niet achter.Ik zit als vrouw echt stukken beter in mijn vel dan dat ik als man ooit ben geweest.Ik kan nu ook veel meer genieten van dingen om mij heen i.p.v. alleen in mij zelf gekeerd en zitten mokken over hoe ongelukkig ik ben.
.....dus het is wel bij ieder persoon anders. Overigens hoeft dat mannelijk gedrag helemaal niet storend te zijn. 100% vrouwelijk gedrag lijkt me zelfs niet eens wenselijk! Soms kan mannelijk gedrag zelfs een positieve uitstraling hebben ook. De meesten van ons zullen altijd nog wel wat mannelijke trekjes blijven houden. We zullen deze in ons voordeel moeten benutten in plaats van ons ertegen te verzetten. Mannelijke kenmerken moeten niet langer meer als "slecht" worden beoordeeld en zeker niet als belediging......mocht iemand dat tegen je zeggen
