T-Nederland

Hoi lieverd

Bij mij help een halve ui naast het bed altijd bij een verkoudheid en vooral als je neus vol zit. en zit iets in wat de neus open houd.

Dikke knuffel Dominique

Gisteren dus die twee gesprekken achter elkaar, dat was geen goed plan. Na een half uur praten bij de psychiater over mijn jeugd, mijn genderdysforie en drugsgebruik was ik leeg en storte ik in. En zo zit ik thuis, en gaat de tijd voorbij in een witte blur.
Ja, het heeft alweer gesneeuwd.

Ik klik maar wat rond op youtube of speel patience. Dat is mijn leven op dit moment.

Lieve Marica,

Heel eerlijk, ik begrijp wat je doormaakt. In een ver verleden heb ik ook voor die enorme berg gestaan. Twee stappen omhoog, een naar beneden en regelmatig andersom. Na elke therapie sessie schreef ik het van me af zodat het niet in m'n hoofd bleef zitten. Ondanks of misschien wel dankzij de rivieren die ik tijdens het schrijven vol gehuild heb, heeft het mij enorm geholpen. "Zelftherapie" noemde mijn psycholoog het 'stuwmeer' wat ik hem boven op de berg heb overhandigd.
Geen idee of het voor jou zou werken maar wie weet...

Lieve groetjes, Jannet

Jannet V schreef: 19 dec 2024, 10:06 Lieve Marica,

Heel eerlijk, ik begrijp wat je doormaakt. In een ver verleden heb ik ook voor die enorme berg gestaan. Twee stappen omhoog, een naar beneden en regelmatig andersom. Na elke therapie sessie schreef ik het van me af zodat het niet in m'n hoofd bleef zitten. Ondanks of misschien wel dankzij de rivieren die ik tijdens het schrijven vol gehuild heb, heeft het mij enorm geholpen. "Zelftherapie" noemde mijn psycholoog het 'stuwmeer' wat ik hem boven op de berg heb overhandigd.
Geen idee of het voor jou zou werken maar wie weet...

Lieve groetjes, Jannet

Klopt, gooi het er maar uit als je moet janken. Dat gebeurde al bij de psychiater dat ik zo moe was, mijn hoofd vol met emoties en dan, ja dan moet het eruit.

Net ook, na de wandeling van een uur bergop keek ik uit over het dorp en het fjord, en brak ik weer in huilen uit.
Mijn wandelmaatje Carina (Zweedse) weet van mijn troubles en zei zelfs Throw it all out Marica! Ze heeft zelf een man die met een depressie thuis zit, en helpt mij graag als ik naar buiten wil en wil wandelen. Normaal gesproken is het wandelclupje groter met 6 a 7 personen, maar dat ligt stil met de feestdagen. Ik had zin in een wandeling dus ik stuur een berichtje naar Carina met de vraag en ze zei ja natuurlijk, ik zie je morgen om 10.00uur.

Erg fijn dat iemand met mij even naar buiten wil. Ik heb het nodig.

Net de huisarts gesproken en die vroeg hoe het ging.
Vandaag de route van gisteren weer gelopen en dat ging eigenlijk zonder geestelijke dwalingen over selvmord*, en dat was al een hele verbetering ten opzichte van gisteren.
Ik vertelde dat aan hem en hij zei dat het tijd kost, en dat ik goed bezig was met lekker naar buiten te gaan en niet te lang blijven plakken achter de laptop.
Ook had ik om 9 uur een afspraak bij de psycholoog en dat kletst lekker weg, maar toch weer een huilbui. Dat vroege jeugd pestgedoe op school en mijn gender problemen in die jaren blijken een struikelblok te zijn waar bij mij de meeste 'pijn' zit. Maar goed, daar gaan we aan werken de komende tijd.

* Ik gebruik dit Noorse woord liever dan het gebruikelijke NL woord.

Knuff Marica, zou een arm om je heen willen slaan, maar je zit wat ver weg....

Dank je Mevr B

Twee dagen van meh. Gewoon een leeg hoofd, geen gedachte, totale numbness. Ga je pannekoeken bakken, sta je naar alle spullen te staren en mijn brein staat stil. Het duurde even voordat ik weer een beetje in beweging kwam.
Het bakken ging moeizaam, maar het ging. Het leek wel slowmotion oid.
Ik hoop dat het morgen iets beter gaat.......

Hou vol Marica, het komt wel weer dat je je geweldig voelt.

Ennuh....? Zijn de pannenkoeken toch goed gelukt?

Sterkte en een dikke knuffel.

Januca schreef: 24 dec 2024, 09:44 Hou vol Marica, het komt wel weer dat je je geweldig voelt.

Ennuh....? Zijn de pannenkoeken toch goed gelukt?

Sterkte en een dikke knuffel.

Dank je
De pannekoeken waren prima.
De kerststol ook.

Nu weer energie vinden om de bedden te verschonen.

Kalm aan , doe vandaag een paar en morgen de rest. Gun je zelf een rust moment , privé tijd zeg ook dat je het nodig heb. Al is het maar een half uur.
Liefs Evy