eerste afspraak van de huisarts zit er op! en dan vertellen.

[EdwinJulian]

Lastig!

Ik heb zoiets met mijn ouders op het moment. Maar ik geef ze wat tijd en ga er zelf mee rommelen. Uitzoeken wat ik wil enzo. Alles rustig aan en stapje voor stapje. Ben allang blij dat ze me er niet om 'aanvallen'

Succes!

[Kenta92]

Lastig!

Ik heb zoiets met mijn ouders op het moment. Maar ik geef ze wat tijd en ga er zelf mee rommelen. Uitzoeken wat ik wil enzo. Alles rustig aan en stapje voor stapje. Ben allang blij dat ze me er niet om 'aanvallen'

Succes!

Ja precies, mijn moeder weet er al van en die was er heel rustig over en heeft t gelijk vrijwel geaccepteerd
alleen nu mn pa nog (ouders gescheiden)
... en die is wat moeilijker erover, dit weet ik al van hem omdat een half jaar geleden hier ook mee kwam er er min of meer omheen werd gepraat :/
toen had ik t ongewild weggestopt ed.
maar het kwam twee keer zo hard terug en nu ga ik het gewoon aan, of hij wilt of niet.
het probleem is alleen hoe vertel ik het iemand die daar moeilijk over gaat doen? :/

groet,
Kenta

[Kenta92]

Lastig!

Ik heb zoiets met mijn ouders op het moment. Maar ik geef ze wat tijd en ga er zelf mee rommelen. Uitzoeken wat ik wil enzo. Alles rustig aan en stapje voor stapje. Ben allang blij dat ze me er niet om 'aanvallen'

Succes!

En natuurlijk hartstikke succes met je ouders!

[Anon20180501]

Kenta schreef;
het probleem is alleen hoe vertel ik het iemand die daar moeilijk over gaat doen? :/

Niet??? Je hebt gelukkig al veel steun aan je moeder en je relatie met haar moet je koesteren.
Stel je vader is het er pertinent niet mee eens en die gaat in gesprek met je moeder, het is dan afwachten
hoeveel invloed hij (nog) heeft op haar mening over jou en je proces...
Misschien als de tijd rijp is of als je al werkelijk aan het traject begonnen bent vertellen, is net zo 'veilig'.

Liefs Daniéla

[EdwinJulian]

Kenta schreef;
het probleem is alleen hoe vertel ik het iemand die daar moeilijk over gaat doen? :/

Niet??? Je hebt gelukkig al veel steun aan je moeder en je relatie met haar moet je koesteren.
Stel je vader is het er pertinent niet mee eens en die gaat in gesprek met je moeder, het is dan afwachten
hoeveel invloed hij (nog) heeft op haar mening over jou en je proces...
Misschien als de tijd rijp is of als je al werkelijk aan het traject begonnen bent vertellen, is net zo 'veilig'.

Liefs Daniéla

Ik kan me wel voorstellen dat je die steun wil. Ik ben er zelf ook naar aan het zoeken. Is toch fijn dat je het niet 'alleen' moet doen. En het is toch je vader die z'n meisje ziet 'wegvallen'...

[Anon20180501]

Dat je de steun wilt van beide ouders snap ik heel goed hoor, Vera/Daan.

Het is vaak zo dat je van zowel je moeder als je vader geen steun krijgt, als je dan van één van de twee wel steun krijgt mag je in je handjes klappen en is het te hopen dat je je afwijzende ouder nog kan overtuigen. Beter is het om dat in ieder geval samen te doen en hopelijk dan met de meeste overredingskracht.
Soms is het beter om het direkt op tafel te gooien maar soms is langzaam overtuigen weer beter, en daar moet je tijd voor uittrekken.

Liefs Daniéla