T-Nederland

Wens dat het anders was: ik zou een moord plegen om als bio-vrouw geboren te zijn en 2 moorden om mijn gendersyforie weg te nemen en als gelukkig man verder te kunnen leven.

Waar doe ik het voor: ...

Had ik dat setje niet gekocht: lag ik nu in een isoleercel of onder een zerk.

Ooit "gewoon" zijn: denk het niet; nooit geweest ook.

Teleurgesteld in het leven: ja.

Verwachting voor de toekomst: mild negatief.

Twijfel: nooit.

Zin in het leven: ja. Gek hè?

Je gevoelens zijn voor mij best herkenbaar, Claudia. Het is niet zo dat het het kleden is wat het in gang heeft gezet. Van de puberteit tot enkele jaren terug was het verwarring en ontkenning tot ik Siegert op tv zag.
Nu heb ik regelmatig de gedachte dat mijn doel onbereikbaar is, dat het te laat is om nog goed als vrouw in de samenleving in te mengen zonder dat je mannelijke geschiedenis steeds maar duidelijk is. Mensen zeggen tegen me: "Het gaat er niet om hoe je er uit ziet, maar om wie je bent." Tja, leuk en aardig, maar je doet die lichamelijke transitie toch om voor jezelf een vrouwelijk lijf te krijgen en hoe je het went of keert, mensen beoordelen je op je uiterlijk.

Uiteindelijk weet je niet waar deze weg heen zal leiden, je kunt van te voren niet weten hoe je uit een transitie komt en dat onbekende kan heel eng aanvoelen/ Waar het op neer komt is dat als je niet doet je zeker weet dat je ongelukkig zal blijven en misschien over 5, 10 misschien 20 jaar alsnog in transitie gaat met uiteindelijk meer spijt. Dan lijkt het me beter om te kiezen voor een schot op geluk dan een zekere depressie.

Tja, "gewoon zijn"...
Dat is iets dat ik heel lang heb ik gewild..... En nagestreefd.... Met matig succes

Stukje bij beetje, ben ik er steeds meer van overtuigd geraakt dat ik dat niet ben, en ook nooit zal worden...

De periodes met grote twijfels zijn ook voor mij heel herkenbaar .... Maar liggen gelukkig grotendeels achter mij

Soms kijk ik weleens recht naar beneden en denk ik, ik ben toch ook zo gek als een deur

En is dat fout? Nee, ik ben en ik leef

Haha Arike grappig....dat herken ik wel ja...die zelfspot...

Het stomme is dat naarmate mijn transitie vordert...ik bedoel eigenlijk echt mezelf leer kennen...ben ik van n heel raar persoon verandert in een heel normaal persoon...

Van binnen ben ik eigenlijk helemaal niet zo anders als andere vrouwen...de herkenning over en weer vind ik soms chockerend en daarom ga ik liever met mannen om....hih minder confrontatie ...

Nu ben ik eigenlijk te normaal voor de abnormaliteit die ik.ben lol

Hedwich schreef:Wens dat het anders was: ik zou een moord plegen om als bio-vrouw geboren te zijn en 2 moorden om mijn gendersyforie weg te nemen en als gelukkig man verder te kunnen leven.

Waar doe ik het voor: ...

Had ik dat setje niet gekocht: lag ik nu in een isoleercel of onder een zerk.

Ooit "gewoon" zijn: denk het niet; nooit geweest ook.

Teleurgesteld in het leven: ja.

Verwachting voor de toekomst: mild negatief.

Twijfel: nooit.

Zin in het leven: ja. Gek hè?

Elisabeth: "Hedwich kan het erg goed onder woorden brengen...!"

Wel n interessante gedachte of je zou moorden om n biovrouw te kunnen zijn lol

Gelukkig n onrealistische vraag...