Renée schreef:Hai , tjsa ik ben mezelf op mijn werk maar ik hebmijn naam nooit echt veranderd . Renee is het en was het .....
Ik denk dat in een technische omgeving Maar niet wisselend , beschuit met muisjes oid best kan werken .
Ik werk in de installatie techniek en dan heb ik steeds een wisselende omgeving . Werkkleding is weinig flatteus al zoek ik wel mijn grenzen daarin .
Ik ben openlijk mij zelf voor de rest . Dus onder de helm probeer ik mijn haar toch nog een beetje netjes te houden , kansloos. En een beetje bbcream en een oogpotloodje .....
s ' Zomers Vind ik het wat prettiger omdat je dan wat minder kleren draag . Meer mezelf dus dan
Beste Renée,
Knap dat je dat kunt in een wisselende omgeving. Ik heb juist bewust gekozen om op een vaste plek te werken, zodat ik mijn verhaal niet steeds hoef uit te leggen. Als ik wat verder ben in het proces kan ik daar misschien nog eens op terug komen. Mezelf netjes houden in een technische omgeving lukt mij ook meestal niet. Heb ook vaak vegen in mijn make-up als ik weer een stofmasker heb gedragen of uitgelopen mascara als ik ergens drijfnat vandaan kom. om maar niet te spreken over de hobbezakken die ze werkkleding noemen. Maar omdat de mensen om me heen snappen hoe het zit, maak ik me er niet zo druk over. Net zoals je zegt: kansloos!!
“Being powerful is like being a lady. If you have to tell people you are, you aren't.”
― Margaret Thatcher
Maar je hebt het dan wel over vrouw die meer man was dan ik ooit ben geweest Maria, en het liefst ook als zodanig gezien en behandeld werd... Ik vind haar juist een voorbeeld van hoe het niet moet, je wint er niets mee door anderen jou wil op te leggen, dat werkt averechts en schept juist afstand.
Zeer bedankt voor jullie reacties, hier kan ik zeker mee verder!
Ik ga het dus van te voren even bespreken met de directie en dan in een keer een omslagpunt plannen.
Zoals Diederique schreef: "een statement maken waar je later op kunt terugvallen" lijkt voor mij de best passende oplossing.
En dat statement maak ik dan maar met iets ludieks. Want ik wil niet dat het te beladen wordt.
Natuurlijk blijft het een verzoek aan mensen om me voortaan Marjolein te noemen. Ik snap best dat dat niet binnen een week bij iedereen ingesleten is. En ik zal er ook nooit moeilijk over doen als mensen me toch op de oude manier aanspreken. Tenzij ze me moedwillig man blijven noemen.
Maar ik denk dat als ik tijdens dat omslagpunt uitleg hoeveel het voor me betekent om als Marjolein aangesproken te worden, dat ze daar ook wel hun best voor zullen doen.
Het feit is dat je eigenlijk niet zoveel keuze in een baan hebt , in deze tijden al helemaal niet.
Een wisselende werkomgeving ,tot nu toe geen problemen . De laatste was een zware. Een grote bouw , een school en daarboven 360 studentenwoningen . Heel veel oosteuropese werknemers in de beton bouw en bij iedere fase weer veel nieuwe mensen . Ach men kijkt wel in schaftkeet als de lagen kleding uitgaan maar geen problemen . Ik denk dat ik vroeger meer problemen had . Nu is het meeste toch in balans met elkaar .
Over die uitgelopen make up , ik doe daarom ook niet zo veel. Precies genoeg om me prettig te voelen . Mascara sla ik dus over . Een oogpotloodje en een beetje Bbcream . Haar zit altijd rot als de helm afgaat .
Het vervelende is dat je dat zo vaak moet wassen ......
Soms zit ik in andere omgevingen, ik doe ook inregelen van installaties , in een afbouw of zelfs als alles weer in gebruik genomen is. Veiligheids kleding blijft maar verder draag ik dan wat ik lekker vind
Ik moet alleen een andere veiligheids val gordel . Deze knelt mijn borsten af en dat is niet prettig en ik draag die nu iets losser . Mijnwerkgever weet ervan maar ik heb nog geen andere .
Openheid is eigenlijk de enige manier om je te handhaven . Wat men niet weet verzind men en dan kunnen ze maar beter het echte verhaal horen
Overigens hoop ik binnenkort mijn diagnostsche fase af te ronden . Ik leef nu ruim 1,5 jaar zo maar heb me pas een jaar geleden aangemeld . Ik wilde eerst zelf rust
mIjn officiele ' RLE ' Moet dus nog beginnen .....maar is voor mezelf al geslaagd . Ik ga nooit meer terug , kan het niet eens
Over je naam , maak er een mooie gelegenheid van, maar geef mensen de tijd om eraan te wennen .
Heftig reageren is denk ik onverstandig, werkt ook plaaggedrag in de hand . Openheid is het minst moeilijk.
Na een tijdje mag je mensen er best op aanspreken vind ik . En in het begin ook als je denkt dat men het met opzet doet .
O
Overigens ben ik van mening dat Carthago moet worden verwoest.
Eveliene schreef:Permanente eyeliner is voor dat werk wel erg handig in combinatie met een waterproof mascara.
Eigenlijk kom ik niet verder dan de permanente eyeliner (en een verzorgende creme met een beetje pigment voor ik de deur uitga) op werkdagen, verlopen makeup vind ik namelijk ook niks..,
Vroeger voelde ik mijzelf een "vreemde eend in de bijt", maar sinds ik het ben voel ik mijzelf heel normaal..
Inderdaad, gewoon het beroep uitoefenen wat je leuk vind ongeacht in welk genderplaatje dat zou vallen. Dat ouderwetse idee van mannen- en vrouwen beroepen moest sowieso maar is de wereld uit, en dat is gelukkig ook gaande.
Horizons that host no scenery
Starless, unending skies
Then wakes the beastly void
...Starless unending skies
The dance of stardust stills
Drapes the mountains...
