Relaties & zo

[Gwendolyn]

Ja blijft inderdaad wel lastig, al helemaal als je zoals Joy stelde, als je langere tijd alleen hebt geleefd, des te moeilijker wordt het om een ander bij jou leven te betrekken / of dat jij bij het leven van een ander aansluit. Bij een vrouw - vrouw, trans - trans of trans - bio, ligt de zwaarte m.i. van het fysieke toch wat minder dan bij een trans vrouw / bio man relatie.

Niet uitgesloten, maar ook niet zonder meer een ja voor een relatie ( lees "duurzaam" relatie ). Want one night / week / month stands zullen er wel zijn, met een trans vrouw & bio man, maar een duurzaam relatie?

Gwendolyn

[La-Clau]

Nu krijg ik zelfs weer eens de behoefte om te reageren
Ik vind het jammer dat er nog steeds teruggegrepen wordt op "het verkeerde jasje" om relaties ver weg te houden, en ik vind het nog ergerlijker te lezen dat zelfs vanuit professioneel oogpunt "relatie" voor een trans wordt ontraden, zoals ik bij Merle's post meen te lezen.
Een relatie heeft veel aspecten, het fysieke is er slechts eentje van, hoewel niet onbelangrijk, maar het allerbelangrijkste binnen een relatie is toch dat je van elkaar houdt, en je voor elkaar openstelt? Dat betekent ook dat je samen de dingen uit kunt vinden die wel kunnen, en vast kunt stellen wat nu, of misschien altijd, echt niet kan? En het fysieke gedeelte hoeft ook echt niet volgens de standaard hetero- homo- of lesbische procedure te geschieden, er zijn zoveel meer mogelijkheden om van elkaar te kunnen genieten. Je moet ze alleen wel eerst uitvinden, en daar moet je voor open staan. Binnen je relatie hoef je niet alleen trans te zijn, dan is het veel belangrijker om "jij" te zijn. Dat vergroot enorm de kans om een relatie tot een succes te maken.

Misschien een beetje vaag allemaal, maar in ieder geval is er 1 persoon die wel begrijpt wat ik bedoel, en daar houd ik het al 3.5 jaar mee uit.

Claudia

[Merle]

In mijn verhaal speelt het fysieke aspect alleen niet zo'n grote rol eigenlijk. Nee, het zijn juist de emotionele en sociale aspecten van mijn leven die een relatie gewoon moeilijker voor mij zullen maken. Ik ben nou eenmaal niet de meest zekere persoon, en daardoor zal een relatie al snel om mij draaien, en dus niet om mij én mijn geliefde. En wie slim op die gevoelens weet in te spelen, zou me weleens al snel in een situatie kunnen drukken waarin er gemakkelijk misbruik van me gemaakt kan worden. Daarom hou ik de boot nu ook nog eventjes af, ondanks dat dat betekent dat ik soms iemand zal moeten missen om tegenaan te kunnen kruipen wanneer ik me weer eens wat minder voel.

[Arike]

Mooie reactie, Claudia!!

[Harro]

Ik heb zelf geen relatie, geef sinds kort voor mezelf toe dat ik man ben in plaats van vrouw. Weet wel dat ik op vrouwen val.

Daten lijkt me lastig. Want wanneer vertel je zoiets? En ga ik daten met iemand die lesbisch is? Maar ja, het lastige daarvan is dat ik een afkeer heb van mijn lichaam en ik niet weet of ik er wel mee om kan gaan als iemand daar juist zich aangetrokken toe voelt.

of toch maar iemand die bi-seksueel is zonder nu al teveel de ander in hokjes in te delen kan ik me zo voorstellen dat dat misschien het meest handig is. Of zie ik dat verkeerd?

[Fay]

Het is nogal complex, of, hoe complex moet je het maken?

Kan, nee wil zelf ook niks met dit lijf, en het lijkt me niet verstandig in een relatie te stappen met de komende jaren in het vooruitzicht, handen vol aan het hele gebeuren zou ik zeggen

Jasje, nee niet het juiste, en dat is de hoofdreden dat ik al die jaren voor geen enkele relatie heb opengestaan
Dat uitgangspunt bijstellen? welicht, want er gaat nu wel het eea veranderen,in positieve zin, er wordt iig meer mogelijk dan voorheen , voorzichtig onstaat er een meer gewenste situatie, maar voorlopig blijft het eevn in ijskast, al zou ik, als er een klik met iemand is - van beide kanten - dat niet afwijzen

Joyy

[Minne]

Wat mij heel moeilijk lijkt is dat het moment dat je 'het' verteld, dat je dan in de ogen van die andere persoon altijd je originele geslacht zal blijven. Niet alleen met romantische/seksuele relaties(want daar ben ik niet in geïnteresseerd)maar ook met vriendschappelijke relaties. Het lijkt me echt vreselijk dat op het moment dat ik zou vertellen dat ik ooit als meisje geboren ben dat die ander me dan altijd als meisje gaat zien en bij elk vrouwelijk ding dat ik doe zoiets gaat hebben van 'ja, zie je wel, je bent tóch een meisje!'. Dan speel je alsnog een toneelstukje, maar dan de andere kant op.

Maar het nooit vertellen, is dat niet liegen? En met een romantische/seksuele relatie kom je er toch op een bepaald punt achter. Moeilijk hoor.

[Anon20180501]

Ik ben er zo eentje die de boot nog even afhoudt tot na de srs en waarvan Claudia vindt dat mijn 'verkeerde jasje' geen belemmering zou moeten/mogen zijn om een (liefdes)relatie aan te gaan.
Ik ben 1 keer verliefd geworden op een pre-op MTF en vroeg me toen al af hoe dan intiem te zijn met haar. Daar zouden we wel uitkomen dachten we beide maar achteraf weet ik dat dat gewoon nooit gewerkt zou hebben voor mij. Ik heb een ontiegelijke hekel en afkeer van mijn lichaam. Ik heb op dat gebied niemand iets te bieden en anderen moeten er ook van afblijven (doe ik zelf ook al 15 jaar). Overgeven aan de liefde voor de mens in het 'velletje' oke maar overgeven aan intimiteit not! Echter, intimiteit in een (liefdes)relatie is voor mij van grote betekenis en importantie en een kwestie van kunnen 'geven' en 'nemen' en er beide van kunnen genieten. Mentaal kan ik dat eenvoudigweg nog niet opbrengen.

Tot na de srs moet ik zien te overleven met de vele mensen die ik ontmoet en die stuk voor stuk aardig en lief zijn. Soms te lief, nl verliefd... op mij. Is nog even wachten zeg ik dan altijd tegen ze. (in de wetenschap dat ik niet verliefd ben op hen)

[Venka]

Ik heb besloten om nooit meer een relatie aan te gaan,het is gewoon too complicated. Vriendschappelijke relatie,s oke maar niks op sex gebied en alles wat daar bij komt kijken.Mijn gevoel word niet beïnvloed door dat mijn huwelijk net afgelopen is.Ik ben heel erg monogaam en heb maar 1 relatie gehad in mijn leven en dat is met mijn ex.Een heel goede vriendin van mij heeft 2 kids en zij heeft
nadat de relatie met haar ex over was nooit meer een ander gehad en als ik zie hoe vol zij in het leven staat zonder relatie,sex en alles wat bij een relatie komt kijken.Dan is er niks mis mee om alleen te zijn(lees zonder partner).Zonder partner hoef je je ook niet ergeren aan elkaars min punten,geen rekenschap te houden met de andere.Nee het is beter zo.

[Fay]

Totdat je die ene tegenkomt die alles in je leven overhoop gooit omdat je in alles in je voelt, wij horen bij elkaar

Waarmee ik wil zegen dat ervaringen uit verleden geen garantie bieden voor de toekomst