Citizen Erased schreef:Hoezo zou je moeten liegen over je gender? Als je ziet hoe weinig uitval er is van diagnostiek naar RLE valt het met striktheid of een te binaire kijk uiteindelijk ook wel mee. Men wil zeker zijn dat jij het zeker weet (voor zover je als mens helemaal zeker kunt zijn), helemaal als jij aangeeft genderneutraal/fluïde/whatever te zijn en de wens hebt tot hormonen/operaties (want daarom ben je daar) die je richting vermannelijking of vervrouwelijking (het binaire zo je wilt) duwen. Een arts is niet opgeleid ten einde het beoordelen van psychische zaken.
Het gaat niet om uitval. Het gaat om extra wachttijd en daardoor toename van dysforie waar non-binary mensen net zo goed niet op zitten te wachten als binaire mensen ook niet. Ik zal non-binair verder als verzamelterm gebruiken.
Er zijn mensen (en -zeker- bij non-binair voelende mensen komt dit vrij algemeen voor) die echt jaren aan zelfdiagnose hebben gedaan. Die zitten niet te wachten op de volgende ronde vooroordelen van een psycholoog die denkt dat non-binary == groter risico op spijtoptant worden. Dat grotere risico is er nl niet, dat is een verkeerde aanname. Zelfs bij mensen met een genderfluide genderidentiteit is het een verkeerde aanname dat hun noodzaak voor lichamelijke veranderingen dan -dus- ook fluide zijn. Zoals het ook een verkeerde aanname is dat een non-binaire genderidentiteit ook ALTIJD tot een non-binaire genderexpressie zou moeten leiden, of non-binaire lichaamsdelen. Voor non-binair voelende mensen zijn dit heel normale uitspraken, voor psychologen en artsen is dit nog volkomen nieuw. Hoe dat kan snap ik eigenlijk niet, want non-binair bestaat ook niet sinds gister. Volgens mij vinden veel behandelaars het wel prettig om uit te gaan van hun eigen gevoelens hoe de wereld er uit ziet en vanuit dat uitgangspunt ook wel-of-geen toestemming te verlenen voor hormonen of operaties. Vervelend is het wel...
Artsen zijn opgeleid om te beoordelen of mensen in staat zijn in te stemmen met een behandeling. Dat doen ze dagelijks. Onze aandoening is NIET psychisch, het is niet voor niets dat we er naar streven om het uit het psychische deel van ICD-11 te krijgen. Ook daarom heeft een psycholoog niets in ons proces te zoeken (tenminste: niet als er geen hulpvraag voor een psycholoog is). En "er zijn hormonen/operaties nodig" is werkelijk geen hulpvraag voor een psycholoog...
.
