Schaamte

[LauraB]

Ik heb dit ook. Ik heb het geluk gehad dat ik vanwege mijn slechte ogen op het voorgezet onderwijs bijna niet mee hoefde te doen met de gym. Alleen als er die les niets met ballen e.d. gedaan werd moest ik mee doen. En dus ook die verschrikkelijke kleed kamer en douches. Ik probeerde altijd me bij de start zo laat mogelijk om te kleden en weer zo snel mogelijk onder de douches te duiken en terug om te kleden. Ik was vaak al klaar als de anderen net de douches in gingen. Ik weet ook nog goed dat anderen mijn gedrag opmerkte dat ik niet tot nauwelijks mee hielp met opruimen. Omdat ik bij andere lessen meestal de gene was die het meeste opruimde en klaar zette kreeg ik niet naar mijn hoofd dat ik lui was. Nee de andere jongens dachten en zegden meer dat ik lekker wilde toekijken hoe hun douchten en omkleden. Ik had toen ook een vriendje dus zo gek was die gedachte misschien nog geen eens. Nee als dat er achter zat zou ik denk ik juist samen met hun onder de douche staan.

Gelukkig kreeg ik het na een tijdje voor elkaar om volledige vrijstelling van gym te krijgen. Alleen op de lagere school moest ik wel altijd mee doen. Wat ik steeds moeilijker begon te vinden. Vroeger toen ik nog peuter/kleuter was had ik er totaal geen moeite mee. Het is zo rond mijn 7de/8ste begonnen.

Ik heb er nu nog steeds last van. Het is ook de reden dat ik b.v. zwemmen of naar het strand gaan al vanaf mijn 14de niet meer heb gedaan. Ik heb al grote moeite met een t-shirt met korte mouwen en een korte broek. Dan voel ik mij naakt en bekeken. Het is niet zo, dat weet ik, maar zo voelt het wel. Alles moet bedekt ook al stik ik bijna van de warmte. Ook als ik b.v. ga fitnessen kleed ik me eerst om voor ik er naar toe ga. Dan hoef ik alleen mijn jas uit te doen en schoenen te wisselen. Douchen doe ik achteraf thuis.

[Paul]

Ik herken het wel, ik schaam me zelfs in mijn uppie als ik de douche in ga. Is belachelijk, weet ik, maar heb zo'n onvrede over mijn lichaam. Hoop dat dat ooit veranderd.

[Harro]

Herkenbaar, alle verhalen. Al is het meer dan alleen schaamte. Er komt bij mij ook veel frustratie kijken.
Daarnaast een gevoel dat wel een beetje lijkt op vervreemding

[Paul]

Goed verwoord Harro, vervreemding!
En frustratie komt er ook bij kijken ja.

[Claire]

vervreemding is inderdaad goed verwoord.
Voor de rest boeit dat lichaam me niet echt veel.
Het zit er nou eenmaal.
Het dus.
Zou wel stuk beter zijn als ik zou kunnen zeggen Zij zit er nou eenmaal.
Maar dan ben ik ook een stuuuuuuuk positiever.

[FAtham]

Een lichte vorm van BDD, een traumatische jeugd en altijd opmerkingen over mijn uiterlijk tot op de dag van vandaag door wildvreemden én afwijzingen door mensen waar ik verliefd op ben omdat ik lelijk ben hebben bij mij gezorgd voor absolute zelfhaat naar mijn lichaam toe. Genderdysforie zal ook wel een lekkere mix zijn bij alles. Ik heb maar één klein spiegeltje in huis voor absolute nood(checken na scheren etc.) en loop zelfs snel etalages voorbij omdat ik wel kan janken wat ik daar in zie. Ik ben dan ook heel compulsief met mijn kleding; laat dan in ieder geval de verpakking mooi zijn.

Nu ben ik van enorm overgewicht naar een ietwat grof postuur gegaan(nog steeds te vet in mijn ogen) maar nu vallen die heupen en dijen veel meer op. Zucht, ik word af en toe echt hopeloos van dit lijf. Dat het uit elkaar valt van ellende en constant pijn doet allemaal helpt ook niet mee. Een hoop combinaties dus bij mij die het hele pretpakket afmaken.
Ik heb een hekel aan deze maatschappij omdat het zo gefixeerd is op uiterlijk. Ik ben intelligent en heb enorm veel talenten maar die worden gewoon niet opgemerkt.
Mensen denken dat ik extrovert ben maar dat is juist een manier om de aandacht slim af te leiden, ze kijken eerder naar de piercing op mijn gezicht dan naar het hele gezicht. Eerder naar dat ik compleet in het zwart loop dan naar die enorme heupen. Ik probeer een beeld te scheppen wat afleidt en als mensen dan gadver roepen kan ik dat afdoen als "komt door hoe ik me presenteer". Ook helpt het handig bij wat ik wil bereiken, ik ben immers kunstenaar en een apart uiterlijk hoort daarbij. Toen ik te netjes was kreeg ik niets voor elkaar en ging de focus te veel naar mijn afwijkende lichaam dan naar mijn werk, nu is het één geheel zeg maar. Mensen verwachten vreemd en anders en dat geef ik ze, ze moesten echter eens weten wat daar verder achter schuil gaat.

[Anon20180501]

Hai Fatham,

Kunstenaars en expressie horen bij elkaar maar de beste creaties zouden tot stand komen tijdens de meest zware periodes in hun leven hoor ik altijd. Men dicht kleuren van licht (positief) tot donker (negatief) toe aan de verschillende gemoedstoestanden waarin kunstenaars kunnen verkeren en de 'zwarte periodes' schijnen de meest gewilde en verkochtte 'kleur' te zijn is mijn idee maar hieraan kleeft een zweem van versluierd denigrerend leedvermaak.

Jouw verhaal doet me een beetje hier aan denken. Ik ken je werken niet maar kan me er van alles bij voorstellen en begrijp ook je keuze voor een zwarte garderobe. Apart hoe je zwarte kleding gebruikt om mensen af te leiden, voor mij is dat juist een bewijs voor je zielenpijn.

Mensen merken nog maar weinig op, nadenken over en inleven in humanitaire issues en rampen is te moeilijk voor ze of kost ze teveel moeite. Behalve als er iets bij te winnen valt, geldelijk of om hun ego te strelen. Veel mensen zijn inderdaad heel druk bezig met vooral zichzelf, met gezondheids- en schoonheidsidealen en vaak ook met het materialisme.

Ik wens je veel sterkte en hoop dat je je problemen van je af zal blijven schrijven en ook kwijt kan in je creaties zolang daar reden toe is, hopelijk niet al te lang.

Liefs Daniéla

[EdwinJulian]

Schaamte heb ik niet voor mijn lichaam. Wil enige teleurstelling als ik me 's morgens aankleed en het een lichaam is wat ik niet verwacht te zien. Maar verder is mijn lichaam gezond, doet het wat ik wil (en meer dan dat), ik kan ermee werken en zorgen en liefhebben. Ik zorg er ook goed voor. Ondanks de littekens op mijn armen ben ik blij dat het gezond is. Waarschijnlijk is dat ook waarom ik nu zeg ik dat ik geen operaties wil. Het doet alles wat ik het moet doen. Enige is dan dat het niet past bij wat ik zelf zie.

[FAtham]

Ik wens je veel sterkte en hoop dat je je problemen van je af zal blijven schrijven en ook kwijt kan in je creaties zolang daar reden toe is, hopelijk niet al te lang.

Dank je voor je prachtige reactie Daniela.

[Engel]

Ondanks de littekens op mijn armen ben ik blij dat het gezond is....... Enige is dan dat het niet past bij wat ik zelf zie.

Hoi Vera/Daan
Schrik wel van die littekens, ik hoop dat ondanks het lichaam niet bij je past, je er toch zuinig op bent en heel laat.
Engel