Schaamte

[Antonnie]

Ik vroeg me hebben jullie ook altijd schaamte over je lichaam gehad?
ik weet nog dat mijn schaamte daarover begon toen ik denk ik 8 jaar was. Ik drufte me sowieso niet om te kleden als andere mensen erbij waren, met gymmen zat ik altijd in het hoekje achter de deur omdat ik niet wilde dat iemand ook maar iets van me zag.
Heb dat nu nog steeds, mijn moeder mag me niet eens zien als ik me omkleed. Als ik me omkleed in de kleedkamers gaat het zo snel mogelijk zodat niemand ook iets kan zien. Durf het ook niet bij vrienden, ga altijd ergens anders heen om me om te kleden.
Vroeg me af hebben jullie daar ook last van dat je schaamte over je lichaam hebt? en of jullie dat ook hebben bij mensen die dicht bij je staan zoals je ouders of je vrienden

[Daniel]

Ja en nee.
Ik schaam me wel voor mijn lichaam, maar die schaamte heb ik alleen bij mezelf en bij vreemden. Ik kijk niet naar mijn eigen lichaam bij het omkleden of douchen, pas als mijn binder en packer goed zitten kijk ik zonder schaamte, en wel enigszins tevreden naar mezelf.
Die schaamte is ook heel wisselend. Voor vrienden schaam ik me niet zo, maar met onbekenden juist heel erg. Ik kan me vaak prima omkleden met vrienden erbij terwijl ik me helemaal dood zou schamen als ik zou gaan zwemmen.

Ik weet niet of het helemáál door de genderdysphorie komt, aangezien ik ook veel littekens op mijn lichaam heb die me op z'n zachtst gezegd niet blij maken, maar het speelt een hele grote rol. Om die littekens flip ik wel als mijn moeder binnen komt lopen, maar verder schaam ik me niet zo voor haar.

[Anon20180501]

Schaamte eigenlijk nooit Antonnie, maar wel een zeer ongemakkelijk gevoel. Vanaf ongeveer mijn 14e werd ik overvallen door gevoelens dat ik in de kleedkamers en douches niet op mijn plaats was en er iets niet klopte met mijn seksuele geaardheid. Dat ging zo ver dat ik altijd smoesjes verzon om me maar thuis te kunnen omkleden en douchen. Op een gegeven moment werd ik het lijdend voorwerp tijdens een heel gênante scene. Omdat mijn collega-zandhazen dachten dat ik nooit douchte - omdat ze me dat nooit zagen doen - gaven ze me een stuk zeep met mijn verjaardag. Ik douchte uiteraard wel maar dan later.

Het is later allemaal wel goed gekomen, overal waar naakt zijn gebruikelijk is was ik een frequent bezoeker. Mijn gevoelens die me vroeger parten speelden werden toen onderdrukt door een depressie die inmiddels zeer zwaar was geworden, dat wel.

Liefs Daniéla

[Romano]

Ik kijk niet naar mijn eigen lichaam bij het omkleden of douchen, pas als mijn binder en packer goed zitten kijk ik zonder schaamte, en wel enigszins tevreden naar mezelf.

klopt inderdaad... schaamte is niet t goeie woord denk k tis meer van dat ik niet weet wat ik ermee aan moet...t lijkt alsof t niet van mij is ..er staat een vreemde voor me als ik naar mezelf kijk dus daar stop je dan vanzelf wel mee omdat je je alleen kutter erdoor gaat voelen.

[Daniel]

Ja, Romano, ik omschrijf het als schaamte, maar je kan je natuurlijk niet voor jezelf schamen. Ik heb gewoon niets met mijn lichaam, ik geef er geen donder om.
Iedere keer dat ik in de spiegel kijk zie ik er anders uit dan dat ik mezelf zie, ik herken mijn eigen lichaam niet als dat van mezelf en dat voelt inderdaad kut.

[Fay]

Ongemakkelijk voelen, always, de kern van GD denk ik zo, als kind nogal veel schaamte, vooral bij gelegenheden waarbij goed te zien was dat ik geen meisje was, zwemmen, gymnastiek, zelfde als Daniele, niet douchen, naar huis vluchten, smoesjes, en tegelijkertijd intens verdriet over datgeen wat gaande was en onmogelijk

Dus, ja ik herken het wel en voel dat int hier en nu nog steeds vaak als schaamte

Vicky

[Antonnie]

ja ik bedoel eigenlijk meer de schaamte vanjezelf tegen over anderen mensen

als ik in de spiegel sta heb ik hetzelfde as jij Romano, ik herken mijn gezicht maar mijn lichaam lijkt totaal vreemd en niet te passen

[Antonnie]

douchen heb ik ook nooit gedaan in het openbaar
weet nog dat mijn moeder ons vroeger altijd douchte en dat ik dat op een gegeven moment niet meer wilde omdat ik me begon te schamen voor mijn lichaam,
weet nog dat ik voor het eerst dat schaamde gevoel voelde toen mijn moeder me aankleedde wat ik toen heel raar vond

[Arike]

De kleedkamers vroeger op school.... totale hel!!

(Zelfs niet leuk om aan terug te denken... ook al is dat zo'n 25 jaar geleden.... was blij dat in examenjaar de gym al heel snel ophield...)

[Engel]

Drie jaar op een internaat gezeten, de gezamelijke douches waren een ramp.