Danielle schreef:
Oh Hai! Ik heb vanaf het begin van mijn transitie al het idee gehad dat de 'sociale transitie' het belangrijkste was. Dat voelt nu nog steeds zo. Mijn baardgroei zit me in het dagelijks leven meer in de weg dan mijn penis. Nu valt het allemaal wel mee, maar nog steeds scheer ik me dagelijks en peins ik er niet over om op een baaldag ongeschoren de deur uit te gaan. Wat dat betreft vind ik de secundaire geslachtskenmerken een veel grotere beperking dan mijn primaire. Mijn penis ziet bijna niemand, behalve wat (para)medici en mede-saunagangers, ik kan 'm prima verbergen onder de meeste kleding. Ik weet dat als ik écht wil dat ik hem onder alle kleding kan doen verdwijnen, maar ik hecht nog een zekere waarde aan comfort en wordt daardoor soms beperkt in mijn kledingopties.
Ik zit momenteel in de afweging om door te gaan met de SRS. Alles is in principe zover dat het kan, enkel nog een paar sessies ontharen en ik zou op de operatietafel kunnen springen. Maar de SRS is voor mij niet koste wat het kost noodzakelijk. Ik wil het graag, erg graag. Ik ben er zeker van dat het mij completer en meer mezelf zal laten voelen. Echter zie ik ook de nadelen. Het is een zware operatie, er zijn risico's, succes wordt niet gegarandeerd. Esthetiek ook niet, en dat begrijp ik goed, ik verwacht geen perfecte designer-vagina. Dat is niet realistisch en heeft een cis-vrouw ook niet. De revalidatie duurt best en zal, ook na een slordige twee maanden ziekteverlof nog even doorwerken in mijn dagelijks werk. Ik moet levenslang dagelijks onderhoud plegen (moet ik met mijn penis ook, maar dagelijks onder de douche even wassen is minder werk dan dilateren).
Als ik er mee doorga dan is dat voor mij en voor mij alleen. Ik zal me er completer door gaan voelen. Dat zou heel goed tot uitdrukking kunnen komen in mijn dagelijks leven en indirect best bij kunnen dragen aan mijn sociale transitie, maar een SRS is er in eerste instantie alleen maar voor mijn persoonlijke transitie. Als ik er mee doorga is het ook geen wondermiddel. Valentijn heeft in haar TED talk een aardig beeld weten te scheppen over hoe het voor haar was. Dat ze de keuze zo weer zou maken, maar dat ze er niet ineens volledig anders door voelde. Of zoals ze zelf omschreef: dat ze de inside joke van gender ineens begreep (die cis-mensen wel lijken te snappen).
Om terug te komen op de openingspost: Ik heb een broertje (of zusje, I'm inclusive like that) dood aan transseparatisme. Ik vind de trannier than thou instelling die sommigen hebben om te kotsten, net zoals Klinefelter als statussymbool zien. Ik houd er niet van als mensen zich om triviale dingen als een srs, opleiding, baan, afkomst, hobby of mening verheven zien boven anderen. Naar mijn mening ben je pas verheven als je boven dat soort dingen staat en mensen accepteert of daar tenminste je best voor doet en openstaat voor hun perspectief en argumenten. Als jij je meer jezelf voelt door een SRS: good for you, maar ga het niet als standaard opleggen aan anderen of anderen erdoor als minderwaardig bestempelen.
je beschrijft dat heel mooi van jezelf. Daarentegen was mijn reactie nogal wat cru Ik zie het laatste maar als een vorm van emancipatie voor mezelf..
Danielle schreef:
Ik zit momenteel in de afweging om door te gaan met de SRS. Alles is in principe zover dat het kan, enkel nog een paar sessies ontharen en ik zou op de operatietafel kunnen springen. Maar de SRS is voor mij niet koste wat het kost noodzakelijk. Ik wil het graag, erg graag. Ik ben er zeker van dat het mij completer en meer mezelf zal laten voelen. Echter zie ik ook de nadelen. Het is een zware operatie, er zijn risico's, succes wordt niet gegarandeerd. Esthetiek ook niet, en dat begrijp ik goed, ik verwacht geen perfecte designer-vagina. Dat is niet realistisch en heeft een cis-vrouw ook niet. De revalidatie duurt best en zal, ook na een slordige twee maanden ziekteverlof nog even doorwerken in mijn dagelijks werk. Ik moet levenslang dagelijks onderhoud plegen (moet ik met mijn penis ook, maar dagelijks onder de douche even wassen is minder werk dan dilateren)
Dat dagelijkse onderhoud is echt niet waar. Ik ben heel lang geleden geopereerd en er gaan soms weken voorbij dat ik geen sex heb en verder ook niks doe en alles werkt.
EvaVanA schreef:Oh, ik zou dolgraag eens iemand binnen willen laten. Niet 'achterom', maar gewoon. Ik droom daar van, letterlijk en heel intens. Alleen zijn de mogelijkheden daartoe voor mij beperkt. Beter gezegd vrijwel uitgesloten en dat doet me verdriet. Die neovagina komt er dus niet; althans niet buiten mijn dromen. Ik schijn derhalve een transgenderist te zijn. Sterker nog; een deeltijdvrouw.
Dat laatste ervaar ik als onjuist, onwaar en buitengewoon kwetsend.
Lieve Eva, je bent meer vrouw dan vele post-ops en vele bio- vrouwen!
Al weet ik dat het innig veel pijn doet als je geen SRS kunt krijgen terwijl je dat zo verlangt....
Jij bent een sterke vrouw, ik zou dat niet overleven...
Danielle schreef:
Om terug te komen op de openingspost: Ik heb een broertje (of zusje, I'm inclusive like that) dood aan transseparatisme. Ik vind de trannier than thou instelling die sommigen hebben om te kotsten, net zoals Klinefelter als statussymbool zien. Ik houd er niet van als mensen zich om triviale dingen als een srs, opleiding, baan, afkomst, hobby of mening verheven zien boven anderen. Naar mijn mening ben je pas verheven als je boven dat soort dingen staat en mensen accepteert of daar tenminste je best voor doet en openstaat voor hun perspectief en argumenten. Als jij je meer jezelf voelt door een SRS: good for you, maar ga het niet als standaard opleggen aan anderen of anderen erdoor als minderwaardig bestempelen.
Dit vind ik echt heel mooi gezegd
Er komt een ogenblik in het leven
dat de pijn
om altijd een knop te blijven
groter is
dan de angst
een bloem te worden.
EvaVanA schreef:
Lieve Eva, je bent meer vrouw dan vele post-ops en vele bio- vrouwen!
Al weet ik dat het innig veel pijn doet als je geen SRS kunt krijgen terwijl je dat zo verlangt....
Jij bent een sterke vrouw, ik zou dat niet overleven...
Liefs Melany!
En dit vind ik ook heel mooi
Er komt een ogenblik in het leven
dat de pijn
om altijd een knop te blijven
groter is
dan de angst
een bloem te worden.
Overigens meen ik dat er nog een ander forum is, waar een transseparatist vermoedelijk vruchtbaarder grond voor een dergelijk uitgangspunt zal vinden. Mij werd daar indertijd al snel duidelijk (gemaakt) dat ik niet voldoende steil in de leer was. Succes.
All great truths begin as blasphemies. (George Bernard Shaw)
EvaVanA schreef:Overigens meen ik dat er nog een ander forum is, waar een transseparatist vermoedelijk vruchtbaarder grond voor een dergelijk uitgangspunt zal vinden. Mij werd daar indertijd al snel duidelijk (gemaakt) dat ik niet voldoende steil in de leer was. Succes.
Dat kan ik alleen beamen,het enigste onderscheid dat ik maak is is dat een trans niet bij het groepje transgender hoort maar haar eigen identiteit heeft.Of iemand een SRS heeft gehad/wil doet er voor mij niet toe want het laatste wat ik wil is in iemands onderbroek kijken.Maar op dat ander forum is dat wel het uitgangspunt voor toelating of verwijdering van een lid.Sterker nog zonder SRS ben je niet vrouw genoeg wat natuurlijk klinkklare onzin is.
Ik vind en blijf erbij dat een transgender in wezen heel wat anders is als een (daar heb je het woord weer) transseksueel en daarom haar eigen identiteit heeft maar helaas is het in deze maatschappij niet anders en moet iedereen een labeltje hebben.Uiteindelijk bepaalt iedereen zelf wat zij of hij is en niet de maatstaf van een ander.
Helaas kan ik de visies op dat andere forum dezer dagen alleen nog maar meer beamen. Het wordt er niet alleen geschreven, de sfeer is er zelfs voor wie niet aan de oude stalinistische regels voldoet zelf ongemeen koud en guur.
De starheid van de visie, die ik overigens ook in een enkele "lesbische" reactie ten opzichte van transgenders en transseksuelen tegenkom beangstigt me. Is het zelfbehoud om de groep zo strak mogelijk te definiëren; is het intolerantie? is het de legitimatie voor alle kosten, moeite en emotie die je er aan hebt gespendeerd? Ik weet het niet.
Hoewel ik gezien de definitie waarschijnlijk wel een transseksueel zal zijn, voel ik me, hoewel ik me niet altijd identificeer met anderen onder die paraplu, toch beter onder de transgender"plu". Het lijkt wel of je als je eenmaal het "SRS-mes" achter de rug hebt, zelf het mes mag hanteren om je hokjesgrenzen af te bakenen. Een hokjes denken dat bijna in tegenspraak lijkt met het in welke fase van of na je transitie ernaar te streven stealth door het leven te gaan. Wie bepaalt nu, in welk hokje je thuishoort als je inmiddels al ruimschoots onzichtbaar en zonder label kunt opgaan in de samenleving.
Laten we ons zelf toch niet de hokjes in laten jagen, wees jezelf en doe gewoon je ding.
Laatst gewijzigd door diederique op 29 dec 2013, 11:29, 1 keer totaal gewijzigd.
het enige voordeel is dat het wat meer afgeschermd is.... maar ik denk dat je niet treurig moet zijn dat je daar niet toegelaten bent....
Eigenlijk is het daar meer een transseksuelen.wikipedia dan een forum... je posts worden ongevraagd gewijzigd, je teksten ge-edit, en zeg vooral niets over de waarschuwingen die je krijgt....
Nee de sfeer daar is niet goed... erg jammer...
Dat hebben jij en arike beter voor elkaar... Hulde!
Ik zie het laatste maar als een vorm van emancipatie voor mezelf..
