ik val op .....

[Laurens2]

Wat maakt dat nou uit? Je valt op een mens. Kan een man zijn of een vrouw, of iets er tussenin. Vergeet niet te genieten als je verliefd wordt

Kan ik me bij aansluiten. Ik denk dat je valt op de persoon die in het lichaam zit.
Vroeger dacht ik ik val op jongens, omdat ik een 'vrouw' was (ik wist nog niet van mijn genderdysforie). Toch had ik vroeger nooit interesse in jongens. Toen ik 10 was of misschien wel iets jonger waren er allemaal boybands, mijn zus had er het hele behang mee vol hangen. "Kijk Laura, die is knap. Daar ga ik later mee trouwen" zei ze altijd. Dat heb ik nooit gehad.
Op de middelbare erachter gekomen dat ik vrouwen leuker vond, maar dan vond ik ineens weer een jongen leuk.

Volgens mij weet ik het zelf niet eens

[Aris]

ik val inderdaad op mensen, karakter en persoonlijkheid, geen saaie personen waar niets aan te ontdekken valt.
mensen die net zo extravert, experimenteel apart vreemd enz enz enz als ik zelf zijn.
ben nu dol blij met mijn vriendin, hoop ook echt dat we nog heel lang samen zullen zijn.
In dat geval, val ik met veel genoegen op een vrouw.
en verder probeer ik er niet te veel over na te denken, mom er dan toch niet helemaal uit en laat het allemaal maar op me af komen.

Enjoy life as it is

[Jack]

Ik val op de persoon, hoe hij/zij is, waar hij/zij van houdt/graag doet en hoe hij/zij leeft en niet zozeer hoe diegene eruit ziet. Ik vind persoonlijkheid belangrijker dan het geslacht van iemand. Al zou ik mezelf niet echt bi (of wat voor term dan ook passender is) noemen. Maar toch merk ik dat ik over het algemeen meer denk aan een relatie met een man.

Ik kan denk ik beter zeggen dat ik niet zo goed weet waar ik op val, vooral sinds ik er meer over na denk. Of misschien weet ik het wel niet goed te zeggen, omdat het me niet veel uitmaakt of iemand nou man of vrouw is, of er tussen in.
Het is een beetje een vraagteken voor me.

[mevrouwgriezel]

Dat heb ik nog nooit meegemaakt zulke mannen - thank god.
Ik ben helemaal vrouw dus ja dan zou ik dat ook wel heel raar vinden.

Als trans ben je in de ogen van veel mannen alleen "helemaal vrouw" als ze zichzelf ook
"helemaal vrouw" voelen, als travestiet of transseksueel.

Als pre op heb je bijna nog een soort voordeel... want als je de mannen met masochistische neigingen
en seksueel passieve neigingen weglaat blijft er tenminste nog die 1% over (die geen travestiet is) die het leuk vindt dat
je een vrouw bent met iets extra's.
En dat is dan niet eens direct om aan te sabbelen...maar omdat het in de ogen van sommige mannen
spannend is en esthetisch aantrekkelijk.
Over het algemeen is het helaas zo dat de meeste mannen geen voordeel zien in een relatie
met een TS omdat ze dan liever gewoon een biovrouw hebben.
Dus als pre-op "half wijf" heb je doorgaans nog meer kans dan als post op "half wijf"..
Want als post op "half wijf" vallen veel van dat soort leuke normale mannen nl. af en wat er dan overblijft
zijn vaak mannen die zelf travestiet of trans-zijn.
Uitzonderingen daargelaten want gelukkig!!!!
zijn die er altijd... Helaas blijven het wel uitzonderingen. Het is flink zoeken dus.
Wat dat betreft is het een zegen voor veel M2F dat ze niet op mannen valllen.

Tot zover het "helemaal vrouw"-zijn van een trans in de hetero-biseksuele datingwereld...
Denk dat elke TS die serieus op mannen valt hier onvermijdelijk helemaal mee bekend raakt.
Helaas, indd.

[Barbarella]

Alleen jammer voor die mannen dat ik er een hekel aan heb om als vrouw met wat extra's gezien te worden. Het enige dat ik extra heb is een zooi bagage, maar helpen dragen ho maar.

Ikben een mens en als zodanig geen fetish object.

Levendula

[Merel77]

Ben ik het niet mee eens. Omdat ik passabel ben weet ik niet uit mijn dagelijks leven hoe mensen over TS denken, laat staan over passabele TS'en denken. Daarvoor moet ik 18 jaar terug in de tijd, toen ik nog in mijn RLE zat.
Dat was in een plaats waar de mensen me kenden. Als ik een cafe binnenliep dan ging het als een lopend vuurtje rond. Toen kreeg ik wel aandacht van hele vieze mannen. Volwassen mannen. Wat zij precies dachten dat wist ik niet.
Het was de tijd van jerri springer's razzia. Een transseksueel was een soort hoer, een tweederangs mens.
Als mannen me bij voorbaat niet moesten dan was ik blij. Als ze wel wat van me wilden dan had ik een probleem want een 'nee' van een minderwaardig schepsel als ik maakte sommigen woedend.

Wat hun redenen allemaal waren dat weet ik niet. Maar vaak had ik de indruk dat er hele onzekere mannen bij waren. Mannen die zichzelf niet aantrekkelijk vonden en er eigenlijk geen erg in zagen om iets met mij te beginnen en vervolgens dachten dat ze een van de weinigen waren die wel iets met me zouden kunnen en dat ik dus blij en dankbaar zou reageren op hun avances.

Er zit gewoon een enorm verschil in hoe mensen met je omgaan als ze het bij voorbaat al weten of niet. Zelfs bij de VU merk ik het verschil. Het personeel is uiterst vriendelijk hoor, maar zelfs dan nog merk ik duidelijk het verschil. Als ze het later weten dan leren ze je wel eerst kennen zonder vooroordelen. Dan hoef ik niet meer uit te leggen dat ik toch echt een vrouw ben, dat andere mensen het ook niet zien (want dat weten ze al).

[Merel77]

O ja, hoe het nu gaat (als mensen het niet bij voorbaat al weten).

Ik denk dat k ook wel erg voorzichtig ben en de tijd neem om hoogte van iemand te krijgen, hem probeer te peilen. Ik heb ook wel het gevoel dat het moet. Ergens in mijn achterhoofd heb ik ook zitten dat een man (of vrouw) zo boos kan worden als je het verteld dat hij gaat slaan. Is nog nooit gebeurt, maar toch. Maar meestal weet je al wel ongeveer hoe iemand denkt. Misschien val ik ook wel op ruimdenkende types. Van heel veel mannen interesseert het me ook geen bal hoe ze zouden denken want die zie ik toch geeneens staan.

Mijn ex vriend was honderd procent hetero. Wat dat betreft ben ik het met Aster eens. Stel dat ik ineens denk van: "he hij vindt het juist leuk allemaal," dan ben ik er meteen klaar mee.

[mevrouwgriezel]

Hoi Merel...

Ja wat er dan overblijft is het niet vertellen en het later pas laten weten.
Ten eerste is dat niet mijn stijl...als een contact al oneerlijk begint zou ik zelf ook afhaken. Ten tweede kun je daar de ander mee kwetsen..zeker als hij al verliefd is...en dat wil ik al helemaal niet voelen...is enorm rot.
Waar ik over spreek is het aanbod aan mannen die je op datingsites op internet vindt als je open bent over je transseksualiteit. Nette en minder nette sites. In het dagelijks leven kun je altijd die man treffen die er geen probleem van maakt maar hoe weet je dat, wanneer vertel je het...en daarbij de mannen die je wel lezen...welke verwachtingen hebben zij ? Die onzekerheden zijn niet gemakkelijk op te lossen met een beetje "small talk". Ik vind dat in elk geval allemaal heel ingewikkeld.
Zeker wanneer je een jongen ontmoet in een kroeg en hij heeft een drankje op.

Als ik zo tussen de regels doorlees ben je al een tijdje niet op zoek geweest naar een partner...als je het vertelt op internet...zul je zien dat je standaard echt honderden travestieten en dergelijke aan zult trekken..

Foto of geen foto...het geldt voor ons allemaal...knap of minder knap...passabel of minder passabel...zodra ze het weten verandert het eea nogal...

Ook in tranny-loverland is doorgaans de meest passable trans het populairst...ook bij T-lovers dus. Ook bij travestieten en stiekeme transen. En ook is de meest vrouwelijke meest passabele trans doorgaans het populairst bij mannen die graag aan seksuele rolomkering doen.

Ik weet liever snel waar ik aan toe ben.
Dat geeft duidelijkheid en voorkomt teleurstelling...je kunt het er ook op wagen het niet te melden...dan loop je dus wel kans later afgewezen te worden en zo niet..een man te treffen die totaal onvoorbereid iets met je begint...en dat is voor elke man heftig...

100% vrouw is voor hen in de praktijk ook anders..net als dat het voor ons anders is...mits je daar eerlijk over kunt en durft te zijn(ook ten opzichte van jezelf).

Er zitten wel degelijk voordelen aan TS-zijn omdat een man zich soms sneller op zn gemak voelt bij een TS en een TS wat eerder in vertrouwen neemt...juist omdat je niet " helemaal vrouw " bent in hun ogen....dat is positief juist maar kun je ook weer in het negatieve trekken..

Veel is afhankelijk van je eigen opstelling denk ik. Je kunt als transseksueel het contact met een man enorm compliceren als je in het begin niet eerlijk bent of geen begrip kunt tonen voor de afwijkende zienswijze en belevingswereld van een man als het gaat om transen.

Het is bijna onvermijdelijk dat zij de situatie anders beleven dan ons.

Al is het alleen maar vanwege de vooroordelen die door diverse media over ons bestaan/zijn ontstaan.

[Merel77]

Er zitten wel degelijk voordelen aan TS-zijn omdat een man zich soms sneller op zn gemak voelt bij een TS en een TS wat eerder in vertrouwen neemt...juist omdat je niet " helemaal vrouw " bent in hun ogen....dat is positief juist maar kun je ook weer in het negatieve trekken..

Nou wat een onzin weer en dat heb ik dus ook nog nooit meegemaakt. Weer zoiets dat ze maar beter niet kunnen proberen
want dan geef ik ze toch een figuurlijke (misschien ook wel letterlijke) trap in de 'pieeeep'.

Veel is afhankelijk van je eigen opstelling denk ik. Je kunt als transseksueel het contact met een man enorm compliceren als je in het begin niet eerlijk bent of geen begrip kunt tonen voor de afwijkende zienswijze en belevingswereld van een man als het gaat om transen.

Ik vind het 'vertellen' uitstellen geen liegen eigenlijk. Ik ben een vrouw, met dezelfde rechten als ieder andere vrouw. Ik voel me dan ook niet moreel verplicht om het tevoren te vertellen. Wel of niet vertellen heeft dan meer te maken met zelfvertrouwen en angsten.

Tussen de regels door las je dat ik al een tijdje niet meer date. Dat klopt niet helemaal. Ik heb jarenlang lesbische scharrels gehad en niks met mannen.

Ik denk trouwens echt wel dat passabel zijn uitmaakt. Dat verhaal van de populaire shemale vind ik ook echt klinklare onzin. Dat soort figuren hebben ook een transige aura, iets hoerderigs over zich, tenminste als je ze dan eens op tv ziet.

Als ik sjans heb gaat het eigenlijk altijd heel goed en meestal (ik heb nu eenmaal meer ervaring met lesbische liefde) zegt ze tegen me dat ze wel iets kan met mij, maar absoluut niets kan met het beeld van wat ze had bij transseksuelen (kunnen zien, kunnen horen, nichterig gedrag, libido, er is altijd wel 'iets'...). Ik hoor dat eigenlijk iedere keer weer. Ze denken ook dat ik dan geen echte trans ben, maar weer iets anders, maar dat is niet zo. Het gebeurt ook vaak dat ze dan denkt dat ik een grapje zit te maken als ik het vertel en dat is echt niet leuk. Een hele goeie reden om het niet van tevoren te vertellen.

en ja, dat is een nep probleem, i know, maar ik ben nu eenmaal een gender jongere van alweer 35 dus ja dan moet het maar hier.

[mevrouwgriezel]

Ik had het wel over daten met mannen Merel...en niet over daten met vrouwen.
Dat staat ook nergens in mijn postje.

Ik heb medelijden met de man die op je zou vallen (dat knietje !!).

Ik had het dus niet over daten met vrouwen want dat is een wereld van verschil en daar heb ik geen ervaring mee.

En als ik er geen ervaring mee heb dan praat ik er dus ook niet over, misschien voor jou ook een goed idee?