Omgaan met eenzaamheid?

[Veronica]

Ik heb moeite met sociale banden door hoe ik ben, de "sociale media" heeft daar weinig mee te maken.

Al klopt het wel wat je zegt, ken genoeg mensen die vooral via sociaal media met elkaar communiceren, echter is dat niet een slecht iets aangezien genoeg mensen baat bij hebben en nooit zoiets als moeite met sociale banden krijgen.

(Daarnaast kun je prima door het leven zonder sociale contacten zonder dat je geïsoleerd raakt)

[LunaWeisse]

Klopt, de een heeft het meer nodig dan de ander, heeft met extravert en introvert te maken. De ene heeft genoeg aan een diepe band of vriendschap, de ander wil zich het liefst met zoveel mogelijk mensen omringen. Zelf ben ik van het introvert en paar goede vrienden is genoeg type.

En, het kan wat je zegt dat sommige mensen inderdaad geen enkel hinder ondervinden met het alleen maar communiceren op digitaal gebied, mijn nichtje is er zo een, maar ik heb ook wel is interviews gelezen met mensen die dan duizenden fb vrienden hebben en er geen een echt goed kennen, altijd maar mensen over de vloer maar geen echte band met iemand. Dus, die schijn kan ook bedriegen.

Zelf heb er moeite mee als ik nooit is een echt goed contact met iemand heb. Bijvoorbeeld, een verre vriendin van me in Canada is het laatste jaar nogal verandert en als ze al online komt gaat het echt helemaal nergens over. Dan heb ik zoiets van, liever geen contact dan afgewaterd gelul over niets. Ik moet af en toe dingen ventileren die mij bezig houden, en dat is dan echt niet altijd negatief, kan ook gewoon een interesse of hobby zijn, maar veel mensen willen als ze online komen een beetje relaxen en en verder geen mentale moeite in iets steken. Dat kan hoor, wil niet zeggen dat dat fout is, maar voor mij werkt dat niet, en dat is dan lastig, en dan krijg ik een eenzaam gevoel.

Dan is er ook nog dat je, behalve woorden uitwisselen, er ook nog van alles gebeurd op biochemisch gebied als je echt fysiek bij elkaar bent. En dat kan sociale media nooit bereiken. Ben er niet tegen hoor, zoals ik al zei, kan heel handig zijn, maar imo, geen vervanging voor een one-on-one fysieke band.

[Jeste]

Het lijkt er op dat mensen vele meer bezig zijn met sociale contacten, maar dat die contacten minder sterk zijn. Dingen met een groep doe is veel populairder geworden. Dan zijn er veel contacten tegelijk, maar de kwaliteit van dat soort contacten vind ik nogal slecht. Vaak is het dan ook zo dat er aan het hebben van contact een activiteit verbonden moet zijn. Denk maar aan al de festivals waar mensen veelal met een groep naartoe gaan.
Ontmoeten om het ontmoeten schijnt bij veel mensen niet te kunnen. Alsof er een angst voor is. We zeggen dingen als "zullen we ergens gaan eten?" of "zullen we een kopje koffie drinken?", maar men zegt niet zo vaak gewoon "zullen we elkaar ontmoeten?".

(Daarnaast kun je prima door het leven zonder sociale contacten zonder dat je geïsoleerd raakt)

Inderdaad. Niet dat ik helemaal zonder sociale contacten leef, maar te veel zorgt bij mij voor stress. Ik wil ook graag alleen thuis zijn en bijvoorbeeld in de keuken staan om een lekkere maaltijd te koken en daarna met de krant op tafel van te genieten. Dan is het verder nog zo dat ik dingen het liefst vroeg overdag doe, of juist heel laat 's nachts. Dat komt vaak niet uit met het levensritme van andere mensen.
Wat losse contacten bij het 's nachts uitgaan vind ik eigenlijk wel fijn. Zonder vaste afspraken. Wel jammer dat mensen minder spontaan zijn naar elkaar toe, omdat men zich niet zo snel meer buiten de vriendengroep begeeft, waarmee via sociale media ook al veelvuldig contact is. Gelukkig is er toch een enkele keer nog wel eens iets te doen waar een wat opener soort mensen op af komt.

[Jessy]

Ik haat sociale media echt. Mensen worden toegevoegd als "vrienden" en het betekent vaak helemaal niks. Een wegwerpvriend(in) is wat je vaak bent, maar dat past goed in de consumptiemaatschappij. Bovendien geef je FB en hun apps de sleutel tot je hele privacy (met smartphones overigens ook), en daar ben ik nou niet toe bereid.

Meeste jonge mensen werken en werken niet zozeer omdat ze meer willen, meeste hebben geen keuze en de rekeningen moeten ook betaald worden (en dan doel ik niet op luxe dingen maar noodzakelijke dingen als stroom/gas/water, huur, verzekering, eten en internet (aangezien nederland te veel digitaliseert en instanties ook vrolijk eisen dat je internet hebt)).

Niet alleen in Nederland hoor.
Hoewel het leven duurder is geworden, is het hebben van meer dingen dan vroeger nu heel vanzelfsprekend. Toen ik klein was, had een gezin 1 auto. Als je als kind een spelcomputer wilde moest je ervoor sparen, en je had er uiteindelijk 1. Een eigen huis was pas iets voor als je verder in het leven stond, en ook grote zaken als een trouwerij moest geld voor opzij gelegd worden.
Tegenwoordig hebben gezinnen vooraan in de 20 meerdere auto's (toch een niet te onderschatten kostenpost!), een eigen huis, meerdere kinderen met elk meerdere computers en een smartphone op jonge leeftijd. Tel het allemaal eens op voor de aardigheid

[Veronica]

De mensen die ik ken hebben meestal minder luxe, maar ik ken ook typetjes die werken, thuis wonen en niks hoeven te betalen en al het geld gaat in hun zak.

Je kan niet iedereen over 1 kam scheren, daarnaast bestempelen sommige mensen algauw dat je luxe dingen thuis hebt als je een smartphone en een laptop van 5 jaar oud hebt en die misschien 30 euro waard zijn tegenwoordig.

Nogmaals kun je dus niet iedereen over 1 kam scheren.

Daarnaast, sociale media is niet vriendelijk voor je privacy, dat klopt maar de regering is erger dan welke sociale media dan ook, om maar over te zwijgen dat met huidige digitalisering die door je strot geduwd wordt (online bankieren, DigiD en ga zo door) je gedwongen wordt om je privacy langzaam op te geven, die dingen zijn geen keuze zoals Facebook maar schenden ook je privacy enorm.

(zo kun je ook vanuit gaan dat mijn moeder thuis luxe heeft omdat er 2 laptop thuis staan, alleen bedenkt niemand zich dat de ene een goedkopere laptop is voor mijn zus haar school omdat scholen vaak eigen laptop als een verplichting stellen en dat de andere laptop ruim 11 jaar oud is, mensen vergelijken vaak verkeerd wat luxe is, anders kan ik evengoed zeggen dat een Volkswagen even luxe is als een Rolls Royce.
Er is daarnaast een verschil tussen luxe en noodzaak, als jij een peperdure laptop koopt omdat je die wilt is dat luxe, maar als je eentje koopt dat vrij goedkoop is omdat het bijvoorbeeld verplicht is bij een opleiding vind ik het onterecht om dat als luxe te bestempelen, je koopt het omdat je het nodig hebt en niet omdat je het wilt)

Back on topic.

[Jessy]

Sja misschien is de lat van "noodzaak" dan enorm verlegd, en vaak vraag ik me af of het allemaal wel noodzaak is.
Natuurlijk is een Volkswagen en een Rolls Royce een enorm verschil. Maar je moet toch ook zien dat er tegenwoordig 2-3 Volkswagens per gezin voor de deur staan waar dat er vroeger maar 1 was. Mensen zullen zeggen dat het noodzaak is, maar mensen zijn luier geworden dan vroeger en willen nergens meer een minuut tijd in verliezen, zoals met de fiets ergens naartoe gaan als de gezinsauto even niet beschikbaar was, of iemand even wegbrengen. Ik wil niemand daarop veroordelen maar het zijn wel dingen die me opvallen.
Zo ook met spelcomputers voor de kinderen wat ik eerder vermeldde. Vroeger stond er hooguit 1 in een gezin, en de kinderen deelden die. Nu heeft elk kind er 2-3. Kan misschien prettig zijn, maar noodzaak zou ik het zeker niet noemen.

De tijden veranderen en helaas worden we door de consumptiemaatschappij gedwongen meer te kopen, want duurzaam materiaal is ver te zoeken. Ook dat was vroeger wel anders, mijn geluidsinstallatie is 40 jaar oud (ouder dan mijzelf haha), wordt intensief gebruikt, en is niet kapot te krijgen. Alleen af en toe was ruis als gevolg van stof in de volumeknop, en dat is vrij simpel op te lossen. En 't gloeilampje in de analoge vu metertjes kan doorbranden, maar die zijn helaas niet meer te krijgen.

En je hebt helemaal gelijk over privacy. Het is gewoon triest, en volgens mij ook enorm gevaarlijk. Herinneren jullie die film in de 90er jaren nog, "The Net"? Al die digitale verzamelwoede van privégegevens is best gevoelig voor fraude en misbruik. En dan doel ik nog niet eens op hackers, want al die databanken die het opslaan worden beheerd door mensen. Er zijn dus mensen die in al die gegevens kunnen. En mensen zijn gemakkelijk te verleiden met geld.
Alleszins de zaken waar ik de keuze heb (Facebook enz) kies ik ervoor om mijn gegevens niet te delen. Al is het maar om enigszins gespaard te blijven van de massale reclame. En over Facebook gesproken, die gaan tegenwoordig ook ver. Mensen die voor hun eigen veiligheid met een nickname registreren worden geblokkeerd. Zogezegd voor de veiligheid van andere gebruikers ben je verplicht om met je echte naam en gegevens te registreren.

PS: misschien wil een mod dit onderwerp even afsplitsen?

[Anon20180501]

Mag hoor Jessy, maar ik vind de link tussen eenzaamheid en de ratrace (individualisering zelfredzaamheid en egoïsme) en de digitale ontwikkelingen eigenlijk niet zo ver gezocht...

[Anon20190516]

Dag iedereen.ik wil even melden dat het langzamerhand stapje voor stapje beter gaat.ik heb 2 nieuwe vriendinnen erbij buiten dit forum en ik heb met enkele van jullie nu ook contact..dank voor al jullie lieve woordjes..knuuufffffff..Rikki
Ps:sorry dat ik even niets meer van me liet horen

[Judiana]

Welkom Terug Rikki !

[Judiana]

eenzaamheid.....

ik heb er al mijn hele leven last van, en niet eens nu als transgender... maar ervoor ook al...
alleen zijn went, maar eenzaam zijn niet.

ik probeer te compenseren door veel aandacht te besteden aan hobby's...

maar het is gewoon heel erg rot,

helaas ken ik het al te goed, en naast eenzaam heb ik ook heel veel last van uitsluiting omdat ik "anders" ben