maaike schreef: Maar ik ben bevoordeeld wel 10 jaar getrouwd geweest met een man die het niks uitmaakte zolang het bij zijn familie en vrienden niet bekend was.
Hoi Maaike,
Helaas weet ik uit eigen ervaring dat het klopt wat je hier zo verteld over daten met mannen.
Vond je het niet moeilijk dat je niet over je "transseksualiteit" mocht vertellen tegen zijn vrienden en familie?
Ik weet dat dit een van de struikelblokken is voor mannen die normaal gesproken best wel iets met een transseksueel willen beginnen.
Het beeld wat er bestaat over transseksuelen (waardoor het niet zo vreemd is dat er dikwijls heel terechte vooroordelen bestaan).
Ook is het best goed te begrijpen dat een man niet door een gedwongen "coming-out" wil gaan, terwijl hij normaal gesproken
gewoon op vrouwen valt en eens een uitzondering maakt.
Aan de andere kant ben ik zelf open over mijn transseksualiteit (misschien ook wel omdat ik niet stealth en passabel genoeg ben),
maar ook omdat ik me er niet voor schaam en ik er ook wel trots op kan zijn.
Mannen die met me willen daten en zich vervolgens als een kat gedragen op straat (je eigen kat doet vaak alsof ie je niet herkent op straat),
daar kan ik niet mee in zee gaan omdat dat in conflict komt met mijn gevoel voor eigenwaarde.
Ik raak dan vrijwel automatisch mijn interesse in hem kwijt (romantisch, seksueel en mentaal). Het is voor mij dus
wel een enorme afknapper. Heb jij je niet heel gevangen gevoeld in je huwelijk omdat je niet open mocht zijn over jezelf?
Groetjes
Velouria