T-Nederland

In dit draadje ( viewtopic.php?t=10870 ) had ik al verteld dat ik op mijn werk enkele collega's, leidinggevenden en de directeur al op de hoogte had gebracht van mijn aanstaande transitie.
Mijn directe collega waar ik elke dag mee werk had ik nog niet op de hoogte gebracht, mede omdat hij best conservatief is en ik wel wat weerstand verwachten. Vandaag vond ik het tijd dat hij ook wist voor dat de roddels rond zouden gaan omdat iemands die ik in vertrouwen had genomen zijn mond voorbij zou praten.
Ik vroeg hem of hij al meteen naar huis wilde of dat hij nog wat tijd had zodat ik hem wat kon vertellen. Hij had de tijd dus ik kon met het hoge woord beginnen. Ik deed uit de doeken dat ik al een tijdje op de wachtlijst stond voor mijn transitie en ik mij vrouw voel. Eerst was er even verbazing, maar ook begrip. IK voelde mij toch wel opgelucht dat hij het makkelijk oppakte. Maar dan.....

Hij is nu 11 jaar in dienst bij mijn werkgever en ook al die tijd mijn collega op onze vuilniswagen. Toen hij bij mij op de wagen kwam waren er gelijk collega's die hem wisten te vertellen dat ik regelmatig in een jurk rond loop ( en dat klopt al niet want ik draag nooit jurken ) en ze vroegen hem zelf of hij nu ook jurken ging dragen. Hij zei ook dat hij in het begin er de lol wel van in kon zien en dat hij vrolijk meedeed maar na een paar maanden ging het hem echt irriteren en heeft hij duidelijk aangegeven dat hij het niet meer wilde horen en dat als mensen iets te zeggen hadden ze het maar tegen mij moesten zeggen. Hij gaf ook aan dat als ik het aan de grote klok ging hangen dat hij waarschijnlijk weer van alles over zich heen ging krijgen, en hij niet weet of hij dan nog wel met mij samen wil blijven werken. Iets wat ik wel kan begrijpen want hij zit niet op dit soort verhalen te wachten want het gaat mij aan en niet hem..

Waar ik het meeste moeite mee heb ik dat er dus al meer dan 20 jaar over mij geroddeld wordt en blijkbaar alle nieuwe collega's op de hoogte worden gesteld van het feit dat ik mij dagelijks als ik thuis ben kleed als vrouw en dat ik dus die kerel in een jurk ben. IK zie het dan ook steeds donkerder in als het straks echt zo ver is en ik als vrouw ga leven en dus ook als zodanig ga werken. Ik zie het pesten, kleineren en treiteren weer gebeuren net als het 20 jaar geleden al was toen ik zo nu en dan een damesslipje aan mijn spiegels van de vrachtwagen mocht vinden.

Roddelen gebeurt toch dat is iets wat je nu eenmaal niet voorkomt.
En de 1 kan er beter tegen dan de ander.
Ik zou zeggen sta er boven.
Leef jouw leven.
En ja een transitie is zeker niet makkelijk.
En vergt veel van je zowel lichamelijk als mentaal..
Hou je sterk.

Dikke knuffel,
Gea.

Kan me voorstellen dat dit moeilijk voor je is. Het beste wat je kunt doen is je er voor afsluiten, en niet voor anderen gaan denken. Klinkt makkelijk, maar het voorkomt van paranoide. Ik was in het begin ook paranoide, heel af en toe nog wel eens, maar niet meer zoveel als in het begin. Ik ging voornamelijk voor anderen denken, wat mijn grote fout was. Dan dacht ik: wat zullen ze denken? nou daar had ik niets aan, want uiteindelijk viel acceptatie reuze mee.

Het lijkt mij ontzettend naar om dit mee te moeten maken. Ik heb hier zelf geen ervaring mee. Persoonlijk denk ik dat dat komt omdat er heel anders naar FTM dan MTF wordt gekeken. Ik kan je dus geen advies geven hoe je er het beste mee om kan gaan.

Gek genoeg denk ik dat het 2 kanten op kan gaan. De kant die jij beschrijft(dat het erger wordt). Maar ik kan me ergens ook voorstellen dat het beter word. Tenminste als ze wel respect hebben voor jou als persoon. Als ik je verhaal goed lees kleed je je op je werk nog als man. Daardoor ben je niet volledig jezelf. Je gaat juist in de kracht staan als je het wel gaat doen. Ik kan me voorstellen dat mensen er dan wat anders op gaan reageren. In het begin kan ik me voorstellen dat het heel onwennig is voor je collega's en er vanuit ongemak een reactie op komt. Dat ligt niet aan jou, dat is hun gebrek. Maar op termijn zou het ook beter kunnen gaan.

Ik wens je heel veel sterkte en geluk. Je bent sterker dan je denkt!

gisteren zaten we weer bij elkaar op de vrachtwagen en we waren nog geen 2 minuten onderweg of mijn collega moest toch even laten weten wat hij er van vond en dat was niet echt een ongezouten mening.
Hij vroeg zich eerst af of ik wel spoorde en goed bij mijn hoofd was.
Daarna kwam het verhaal dat hij zich afvroeg met wie hij de afgelopen 10 jaar op de auto heeft gezeten.
En uiteraard kwam toen de vraag waarom ik het op 53 jarige jaar pas ging doen en waarom ik het mij ging aandoen want ik leef al zo als man.
Als laatste liet hij weten dat hij twijfelden of hij nog met mij op de auto wilde blijven.

Al met al eigenlijk wel een reactie die ik verwacht had, want ik ken hem natuurlijk ook al die 10 jaar.
Ik kan begrijpen dat iemand ineens met veel vragen zit als het je na 10 jaar ineens te horen krijgt dat je collega transgender is.
Maar stel die vragen en open niet meteen de aanval.
Ik moet wel zeggen dat het daarna gewoon goed verder ging en we al 2 dagen gewoon over koetjes en kalfjes praten dus de wind is even gaan liggen.

Ik heb ook wel collega's gehad, die toen ze het net wisten er nogal botte uitspraken over deden, maar waar ik inmiddels hele goede relaties mee heb.

Wat een nare ervaring Petra.
Ik hoop dat hij toch weer bijdraait. Hij wist zich waarschijnlijk geen raad met die informatie.
Maar na een "inwerktijd" zou het best beter kunnen worden, jullie werken al zo lang samen.
Veel sterkte met deze collega.

Irene_de_Vreede schreef: 05 feb 2025, 20:31 Ik heb ook wel collega's gehad, die toen ze het net wisten er nogal botte uitspraken over deden, maar waar ik inmiddels hele goede relaties mee heb.

Ik denk ook wel dat hij bij gaat draaien hoor, ik denk het hem gewoon overviel, is ook niets als je 10 jaar samen op de auto zit en je collega komt ineens met zo'n bericht.

Heftig om zo mee te lezen.... kan ik me alvast voorbereiden want blijkbaar moeten we hier ook allemaal doorheen. @Petra71 leuk je hier ook tegen te komen. ipv op de chat! Je blijft een kanjer en ben trots dat je deze weg ingeslagen bent!

Dikke knuffel,
Wanda!

Tsja zolang iets in het roddelcircuit rondgaat kan je het vaak nog makkelijk afdoen, als het dan uiteindelijk realiteit blijkt te zijn kan een eerste reactie stevig zijn.
Gezien dat deze collega ondanks de roddels al 10 jaar bij je op de auto zit denk/hoop ik dat hij dit bericht langzaam laat indalen en bij je op de auto blijft. Garanties heb je hierbij helaas niet.