Angst

[JoanyJane]

Angst. "Goh, waarom ga je pas zo laat in transitie?". Een vraag die ik laatst kreeg. Nou, heel basic, uit angst. Angst om uitgesloten te worden, verstoten te worden, nergens bij te horen, etc etc. Het is een diepgewortelde angst, maar eentje die ik nooit heb laten zien. Er ook nooit eerder bij stil gestaan. Ik heb altijd wel het idee gehad dat ik nooit echt ergens bij paste, me altijd aanpaste aan wat ik dacht wat hoorde, om maar het idee te hebben om geaccepteerd te worden. Dus eigenlijk mijzelf camoufleerde als een cameleon.
Door de jaren heen raak je mensen kwijt en ga je nadenken, je wordt zelfverzekerder, leert mensen kennen die je accepteren zoals je bent. Dit sterkt je en helpt je ook om jezelf te accepteren. Hierdoor heb ik mezelf meer durven laten zien zoals ik ben.
Het afgelopen jaar is er in mijn leven veel gebeurd, als beste wel nieuwe vriendinnen gemaakt en mijn nicht weer opnieuw in mijn le en mogen ontvangen. Deze mensen hebben mij gesteund in alles wat ik deed en wie ik ben. Dit was net dat kleine beetje steun wat ik nodig had om de laatste stap te zetten en de angst achter mij te laten.

[Irene_de_Vreede]

Dat is oude bekende, die angst.

[JoanyJane]

Ik denk dat we er allemaal wel mee te maken hebben in een of andere vorm. Maar ik ben blij dat ik me er door de tijd heen toch overheen heb kunnen zetten.

[Marije]

Voor mij was het de angst om mijn kinderen kwijt te raken... niet gebeurt... en inmiddels ben ik gescheiden, alleenstaande moeder... de kinderen wonen bij mij.

[Fay Ola di jee]

Ook herkenbaar, ik dacht dat mijn leven totaal zou instorten als ik transitie ging maar kreeg er juist een leven voor in de plaats, mijn toenmalige leven was nl nep

De uberangst die iedereen heeft, cis trans etc, is de angst voor afwijzing, als je dat een plek kunt geven komt je vrijheid in beeld

Work in progress

Fay

[DominiqueB]

Op mijn 17e heeft mijn moeder het wel gevraagd maar angst is wat me toen heeft tegengehouden om ja te zeggen.

[JoanyJane]

Mijn moeder zegt altijd wel iets gedacht te hebben. Dus stond er niet heel raar van te kijken, maar heeft er toch wel even moeite mee gehad. Ze begint er nu langzaamaan toch aan te wennen. En het is ook nog maar 5 weken geleden dat ik de keuze gemaakt heb, dus ook voor mijzelf nog een beetje wennen. Ik heb heel mijn leven (bijna 49 jaar) als "man" geleefd, en dat hoeft nu niet meer, ik hoef me niet meer te camoufleren.

[Fay Ola di jee]

Das nog maar vers

49, het is nooit te laat voor een gelukkige jeugd, go for it

[JoanyJane]

Dat ga ik zeker doen Fay. Ik heb dan nog maar net besloten om deze stap te nemen, maar ga al een tijd als vrouw door het leven. Maar door het nu uit te spreken en daadwerkelijk de doorverwijzing op zak te hebben is het nu 100%. Heb het dezelfde week mijn ouders dus verteld en op mijn werk ook iedereen op de hoogte gesteld, dit was een gigantische opluchting. Ik kan nu door het leven zoals ik ben, en hoef niet meer na te denken waar ik naartoe ga en hoe ik me moet kleden. De hrt is hetgeen wat me nog rest om mijn lichaam aan te passen aan wie ik ben.

[Fay Ola di jee]

Good for you, nu ben ik zelf enorm laks mbt kleding, ik trek toch voornamelijk mijn neutrale koffie aan. Ook omdat ik dat praktisch vind en niet zo op wil vallen....


Mijn schrikbeeld is, eruit zien als een verklede vent...Dan maar neutraal

Good luck