Ik ben net begonnen aan de gesprekken voor mjn transitie behandeling bij het UMCG.Tijdens en na de gesprekken wordt ik nogal nerveus. Ik ben bang dat ik niet "de goede antwoorden" geef en uiteindelijk wordt afgewezen.
Wat zijn jullie ervaringen met deze gesprekken? Bij het UMCG en andere instanties. Hoe zit het tegenwoordig met het gate-keep-en? Zijn de poortwachters tegenwoordig goedgezind?
Ik heb ook volgende maand een gesprek om een deskundigen verklaring te krijgen om mijn naam en gender officieel te veranderen. Heeft iemand hier ervaring mee? Enig idee wat ik moet verwachten?
Ik vreet me af een toe een beetje op. Ik ben echt bang om niet in transitite te mogen gaan.
Foute antwoorden bestaan niet, het gaat namelijk om jou. Je kunt niet afgewezen worden want het is geen sollicitatie. Gate keepen bestaat niet meer, er wordt uitsluitend gekeken of je de transitie aankan en of er eventuele comorbiditeit bestaat die een weloverwogen beslissing in de weg staat.
De enige die beslist of jij in transitie gaat is jij verder word je alleen begeleid.
Mijn ervaring heb je weinig aan. Ik zit ook bij het UMCG, de intake (met twee personen(*)) was voor mij wel even zwaar om de een of andere reden, ik had er vooraf zo veel zin in, maar tijdens het gesprek met de tweede persoon erbij leek het voor mij weg te glijden. De diagnostische gesprekken erna vond ik dan weer heerlijk. Ook de eerste na die intake. Ik was juist blij als ik weer mocht. Ik kan je dus geen advies geven daarin.
Wel moet ik zeggen dat ik voor mij zelf altijd het idee "het niet erg genoeg te hebben" om verder te mogen, maar ik ben ook "door" (dat woord staat tussen aanhalingstekens omdat ik het zo niet mag noemen). Ik zit nu ruim een jaar aan hrt en het volgende gesprek is plastische chirurgie.
(*) Ik ga geen namen noemen of bevestigen, om de een of andere reden lijkt me dat niet juist.
Je zou kunnen aangeven dat je zenuwachtig bent en wat je stress veroorzaakt. Meestal is dan de kou uit de lucht. Je wordt niet zomaar afgewezen, dat gebeurt zelden tot nooit.
Bedankt voor de reacties. Het lucht al wat op om het hier neer te zetten en jullie ervaringen te horen. Ik zal het in het volgende gesprek ter sprake brengen. In de tussentijd probeer ik wat meer hoop te hebben.
Gesprek over de deskundige verklaring stelt weinig voor, Is vooral je op de gevolgen wijzen en je moet bevestigen dat je hier van op de hoogte bent en er mee akkoord gaat.
Weinig aan toe te voegen Selena. Het is geen examen, wees je authentieke zelf, ze zijn er voor jou, om jou te helpen en beter te leren kennen (levensverhaal schrijven).
Zoals Irene aangeeft, ook om eventuele andere stoornissen te inventariseren mochten die er zijn. Succes.
Ik sluit mij aan bij wat DominiqueB zegt.
Het gesprek met PsyTrans over de deskundigenverklaring valt heel erg mee.
Ik was behoorlijk nerveus voor dat gesprek, maar het gaat via een videoverbinding.
Je wordt gevraagd of je je realiseert waar je mee bezig bent en of je de gevolgen van de stap realiseert.
Als je daar de goede eenvoudige bevestigingen geeft is het in orde, en heb je ongeveer een week later de verklaring waar je mee naar de geboortegemeente kan gaan om je gegevens kan laten wijzigen.
Inderdaad, Ze zijn er voor jou. Om ervoor te zorgen dat jij verder kan gaan in het leven, zoals dat goed is voor jou.
Jouw gedachtes, Selena Iris, zijn op zich wel goed te begrijpen. Hetzelfde had ik ook. Dat ik op een genderstereotiepe manier vrouw moest zijn was mijn gedachte. Uiteindelijk kwam ik erachter dat dat wel meeviel.
Trots_Spreeuw_Moeras schreef: 17 dec 2025, 07:43
Gesprek over de deskundige verklaring stelt weinig voor, Is vooral je op de gevolgen wijzen en je moet bevestigen dat je hier van op de hoogte bent en er mee akkoord gaat.
