En dan valt een blok van mijn hart

[Chieftac]

Na een lange tijd gepiekerd te hebben en gesprekken te hebben gevoerd met transvisie heb ik een aantal dagen geleden mijn ouders dan eindelijk verteld over mijn travestie gevoelens. Ze wisten al heel lang dat ik ergens mee zat, maar ik heb het er dus even allemaal uitgegooid met de nodig tranen. Ze pakte heb zo als ik eigenlijk al had verwacht goed op ook al moeten ze er natuurlijk nog aan wennen. Ze vonden het natuurlijk niet heel erg leuk. Maar ja, het blijven toch mijn ouders dus we hebben gewoon allemaal de tijd nodig om het te verwerken. Mijn ouders natuurlijk allemaal vragen er over gesteld met wat ik nou precies voel en zo, en heb er een goed gesprek van kunnen maken. Heb tijdens dat gesprek ook mijn seksuele coming-out ook gehad en ze verteld dat ik dus bi ben. Maar ja de tijd zal het leren en mijn kleine stapjes probeer ik nog steeds mijn travestie kant te onderzoeken. Ik ben blij dat ik er in ieder geval niet meer zo heel stiekem over hoef te doen.

[anne-nienke]

Het is altijd fijn als je ouders onvoorwaardlijk achter je staan. Het geeft toch een soort fundament. Dat ze het niet leuk vinden, of wellicht zelfs wat vreemd is normaal.

succes!

[Claire]

wow knap hoor wat zal dat opluchten.

[anne-nienke]

Was er eigenlijk ook een soort van herkenning? Je hoort wel vaker dat ouders al langere tijd zoiets in de gaten hebben....

[Eva]

Je hebt een van de belangrijkste drempels genomen, Chieftac. Gefeliciteerd daarmee!

[velouria]

Knap, wat goed van je! Is een heel belangrijke stap... en wat je ook gaat doen en hoe je ook gaat leven... je bent er tenminste eerlijk over en zo kunnen anderen jou ook ECHT leren kennen en trek je die mensen aan die jou nemen zoals je bent en bij jou passen!

[anja]

Het is een grote stap waarvan de de uitkomst vooraf niet kent. Mijn ouders hebben mij de deur gewezen, zij hadden een zoon en geen dochter. Ik heb geen contact meer met hen, nu 5 jaar geleden. Wel gaven ze aan dat ze al sinds mij jeugd aan mij hadden gemerkt dat ik meer een meisje was dan een jongen, maar toch ze hadden een zoon en als zoon mag ik terug komen niet als dochter. Ik lees hier vooral positieve reacties van ouders en familie, zijn er mensen die een gelijke ervaring hebben waar je familie je laat vallen?

[Anon20180501]

Proficiat met je coming-out, Chieftac. Fijn dat je ouders er zo goed op gereageerd hebben en logisch dat ze niet meteen iets hebben van een hoera-stemming. Elk geheim dat je je niet kan delen met je dierbaren is een last en kan je zo erg frustreren dat je vastloopt. Nu je er niet meer in je eentje voor staat zou het allemaal best wel eens heel snel kunnen gaan. Niet dat 'snel' goed is maar je bent er al heel lang mee bezig en net zo lang zit er geen beweging in, dan kan het voor je gevoel in ene heel snel gaan. Je hebt natuurlijk wel al die tijd over alle mogelijken nagedacht en die gedachten kunnen nu je ze kan delen met intimi makkelijker ontrafeld worden. Succes de komende tijd.

hai Anja, dat onderwerp dat jij aansnijdt verdient een apart topic. Ik denk zeker dat het veel vaker voorkomt dat transgenders door hun familie in de steek worden gelaten, het is mij ook overkomen. Daar hangt een heel verhaal aan vast en zo zal iedereen haar/zijn eigen verhaal hebben. Misschien dat zo'n onderwerp het beste in het verborgen deel besproken kan worden vanwege wellicht privacy-gevoelige informatie over familieleden die snel gelinkt (direkt of via botjes) kunnen worden aan toevallig voor iemand bekende personen of door die betrokken personen zelf opgepikt kunnen worden. Klinkt niet aannemelijk maar Inet is de wereld in een notedop.

Liefs Daniéla

[Gabriël]

Gefeliciteerd met de stap die je hebt gezet, Chieftac! En fijn dat je ouders er goed op reageerden.


@ Anja: Mijn ouders hebben me niet laten vallen, maar accepteren doen ze het ook niet. Ze blijven erbij dat dit gewoon een rare/stomme keuze is van mij en dat ik altijd een meisje ben geweest, en nu maar wat in mijn hoofd haal. En dat wat ik wil doen (hormonen, operaties) zelfverminking is. Zij hebben liever een depressieve dochter dan een gelukkige zoon.

[FAtham]

Grootste stap is nu gezet Chieftac!