Persoonlijkheid

[EdwinJulian]

Hey lieve mensen

Na weer een paar dagen denken en praten en denken en piekeren en nog meer denken en praten ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mezelf erg in de weg zit. Ik ben heel erg bang dat als ik nu verder ga met zoeken naar wie ik ben en wat ik wil en wat goed voelt en wat niet, dat ik dan kwijtraak wie ik nu ben. Op bedoel dat ik nu weet hoe ik ben en hoe ik reageer en me gedraag en kan gedragen enzo maar niet weet hoe ik verander en wat ik dan overhoud.
Hebben jullie ervaringen met veranderingen in je persoonlijkheid/karakter door je zoektocht naar jezelf?

[Irene_de_Vreede]

Ik heb nooit gemerkt dat mijn persoonlijkheid veranderde, maar als je jezelf meer vrijheid geeft komen de persoonlijkheidskenmerken, die je altijd al had beter tot hun recht.

[anne-nienke]

Waar ben je bang voor? Wat zijn de veranderingen die je waarneemt bij jezelf?

Wat is erop tegen om een klein stapje te maken in je zoektocht, en vervolgens dat eerst maar is even ervaren. Of ik nu als man of vrouw gekleed ben...ik ben ik. Ik voel me niet wezelijk anders. Ik denk wel, dat als je de buitekant veranderd, de buiten wereld anders op jou reageerd Met wellicht als gevolg dat je persoonlijkheid anders tot uiting komt (en dat voelt misschien vreemd/anders).

Overigens dan nik dat het normaal is de je persoonlijkheid veranderd....dat doet het volgens mij altijd...

[Martijn]

Laat het gebeuren, geniet ervan. Mijn persoonlijkheid is nooit veranderd, wel heeft die zoektocht mij weer gevormd naar een beter mens.

[Nathan90]

Eens met wat er is gezegt, in mijn ervaring verandert de persoonlijkheid niet zomaar, nooit meer dan normaal en natuurlijk is. Als iemand een 'omslag' zou hebben daarin dan is die persoon voor die omslag nooit zichzelf geweest (of juist na die omslag natuurlijk). Het kan zijn dat je een nieuwe kant leert kennen van jezelf, maar je moet er niet bang voor zijn. Dichter bij jezelf staan is alleen maar gezond.

Ik weet van mijzelf dat ik meerdere kanten heb, ik weet hoe ik mij anders gedraag in groepen, met vrienden, met familie of enkel samen thuis met mijn partner. Anders gezegt, mijn vriend had nooit verwacht dat ik thuis zo ben, omdat ik zo anders was buiten de deur/in de vriendengroep. Ik weet dat ik op beide momenten heel anders kan zijn en tegelijkertijd weet ik ook dat ik heel erg mijzelf ben op beide momenten.

Wat Anne-Nienke ook vroeg, wat merk je/waar ben je bang voor?

[Jake]

M'n persoonlijkheid is niet veranderd. Door al dat zoeken weet ik juist beter wie ik ben. Ik ben wel gegroeid, ik ben een zelfverzekerder persoon geworden, maar dat is alleen maar een positieve verandering.

Ik ben het helemaal eens met wat er hierboven is gezegd. Wie je bent ligt volgens mij vast, dat veranderd niet zomaar. Wel kan het zijn dat je beeld van jezelf veranderd, maar dan denk ik dat je eerdere beeld waarschijnlijk niet helemaal klopte. Twijfelen over wat je nou precies wilt is ook niet negatief vind ik. Dan weet je achteraf alleen maar zekerder dat je iets wel wilt.

Maar goed, als jij je er niet goed bij voelt dan mag je best (even) stoppen met zoeken hoor. Iedereen heeft zo z'n eigen tempo.

[anne-nienke]

Maar goed, als jij je er niet goed bij voelt dan mag je best (even) stoppen met zoeken hoor. Iedereen heeft zo z'n eigen tempo.

Mee eens....

[FAtham]

Eens met wat er is gezegt, in mijn ervaring verandert de persoonlijkheid niet zomaar, nooit meer dan normaal en natuurlijk is. Als iemand een 'omslag' zou hebben daarin dan is die persoon voor die omslag nooit zichzelf geweest (of juist na die omslag natuurlijk). Het kan zijn dat je een nieuwe kant leert kennen van jezelf, maar je moet er niet bang voor zijn. Dichter bij jezelf staan is alleen maar gezond.

Goed gezegd en precies ook mijn ervaring. Mensen schrokken in het begin van mijn "omslag" maar vinden me nu een veel fijner persoon om mee om te gaan dan daarvoor. Gewoon rustig voor jezelf bedenken wat het is dat je bang bent om kwijt te raken in jezelf? Wat er voor terug komt?

[EdwinJulian]

Dank voor alle reacties

Dat veranderen niet verkeerd is weet ik. Dat heb ik zelf vaak genoeg ervaren gelukkig
Ik ben alleen bang dat ik mezelf een soort van ga bewijzen tegenover anderen. Dat ik dus niet meer mezelf ben door me extreem mannelijk te gaan gedragen of zoiets en daardoor dus mezelf (en dus mijn doel, namelijk mezelf vinden) voorbij te schieten.

[Irene_de_Vreede]

Je moet inderdaad oppassen er geen competitie van te maken, bepaal je eigen tempo en blijf zo dicht mogelijk bij jezelf