De Diagnostisch Fase en het groene Licht

[Sarah]

Dag Lieve forumleden,

Normaal ben ik vrij passief op dit forum en lees ik veel meer dan dat ik schrijf. Nu heb ik echter toch wel iets waar ik mee zit.
Sinds Maart ben ik namelijk bij de VU begonnen met diagnostiek. Op zich geweldig! Het was veel eerder dan ik had verwacht en de gesprekken gaan op zich prima. Er is alleen een ding waar ik steeds opnieuw tegenaan loop. Mijn psychologe (een hele aardige en begripvolle vrouw verder) Heeft het namelijk steeds over een "Eventueel Medisch traject". Ik weet dat het misschien stom of zeurderig kan klinken maar het laat me wel heel onzeker voelen.
Toen ik haar daar laatst op aansprak zei ze "We kunnen nog niks uitsluiten". Ik begrijp dat ze dit waarschijnlijk volgens protocol moet zeggen maar het laat mij elke keer weer twijfelen.

Nu vraag ik me dus eigenlijk af. Hoe groot is de kans dat het inderdaad niet door zou gaan? Hoe vaak gebeurt het dat mensen in de diagnostische fase geen "groen licht" krijgen? En komt dit iemand van jullie misschien wel bekend voor?

Bedankt in ieder geval voor jullie reacties

[Gwendolyn]

Sarah, misschien te simpel gezegd, maar vraag haar wat ze daar mee bedoelt. Zij mag het jou dan uitleggen. Ik zou niet weten wat ze daar mee bedoelt. Als zij ( het gender team ) jou groen licht geeft, neem je hormonen, maar of dat een "medisch traject" is?

Het moet raar gaan als jij jezelf goed genoeg kent om transseksueel te voelen, dat je niet na meerdere gesprekken het groen licht krijgt.

Succes

Gwendolyn

[KarenTS]

Hai Sarah, ik ken persoonlijk geen mensen die niet 'groen licht' hebben gekregen na de diagnostische fase.Het feit dat jij aan de diagnostische fase begonnen bent,zegt dat jij er voor jezelf wel achter bent dat je de transitie door wil zetten. Ik denk dat het inderdaad protocolair is om de boot n beetje af te houden en mensen niet direct te vertellen dat het wel goed komt met het ingaan van het medisch traject, want aan de hormonen gaan is wel degelijk onderdeel van een medisch traject.
Ikzelf had voor de VU al een lang traject achter de rug met een gender -psycholoog, die mij geholpen heeft de zaken duidelijk te maken voor mezelf.Toen ik dus aan de diagnostiek bij de VU begon,was ik heel zeker van mijn zaak/wens. Dat maakte het ook wel vrij eenvoudig eigenlijk,het was slechts een paar gesprekken ( 4 in mijn geval,naast de uitgebreide algemene psychologische test ) om 'groen licht' te krijgen.
Maar het feit dat je toch langs die 'poortwachters' moet voordat je werkelijk jezelf kan worden,maakt iedereen wel nerveus, ik was ook vreselijk bang dat ik er niet door zou komen ,om welke reden dan ook,terwijl ik toch zeer zeker was van mijn eigen gevoel.Dat is vrij menselijk,want we hebben allemaal al talloze momenten in ons leven gehad ,dat we iets heel graag wilden en het toch niet kregen.
Maar geloof mij ,als jij goed weet wat je wil en wie je bent dan zie ik niet waarom je niet groen licht zal krijgen.
hoop dat je hier wat aan hebt,''go for who you really are,how can anyone stop u then''

Liefs, Karen

[Sarah]

Allebei Bedankt voor jullie reactie!

Ik weet voor mezelf zeker wat ik wil anders was ik denk ik ook niet naar het Vu toe gegaan.
In ieder geval goed om te horen dat je niemand kent die is afgewezen in deze fase van het traject. Toch is het natuurlijk wel een gevoel dat aan je blijft knagen ondanks dat je het zo zeker weet en dat gevoel zal pas weggaan als ik ook daadwerkelijk groen licht heb.
In ieder geval erg bedankt!

[Jake]

Ik ken ook niemand die geen groen licht heeft gekregen. Als er iets aan de hand is waardoor ze gaan twijfelen dan krijg je mogelijk een paar extra gesprekken zodat je aan die punten kunt werken, maar ook daarna krijg je gewoon groen licht. Zolang jij het zeker weet kunnen zij eigenlijk alleen maar daarin meegaan.