Ouders..

[Duckarmy]

Ik heb al een paar jaar meisjes kleren
In het verleden heb ik die eens allemaal weg gedaan
Heb nu alleen 2 bh's en en top + een legging die momenteel onderweg is naar mij
Mijn moeder dan vooral kan dit precies niet accepteren
Ze heeft me eens zien slapen met bh en top en reageerde er best slecht op
Krijg vaak ook zulke slechte reacties
Dacht van het te zeggen maar denk dat het alleen slechter zal worden als ze nu zo al reageert
Ik zei dat er morgen een pakje zal toekomen voor mij en ze zei letterlijk: hebde nog een bhtje besteld
En ook elke keer als ik wat bestel ofzo moeten ze weten wat erin zit terwijl ik dit niet wil zeggen

[Raisa]

Ik snap dat het erg lastig is. Zelf kan ik mij bijvoorbeeld niet voorstellen dat mijn ouders mij nooit 'betrapt' hebben.
Misschien dat ze beter reageren of gerustgesteld zijn wanneer ze weten wat er echt aan de hand is en hoe je je voelt?

[Jannet V]

Misschien ga ik wel heel erg kort door de bocht. Maar waarom vertel je niet gewoon wat jou bezig houdt, waarom laat je niet gewoon je stiekemste verdriet zien aan de persoon die jou het langste kent. Ze is je moeder, ze heeft je negen maanden gedragen. Ze zal het er ongetwijfeld moeilijk mee hebben maar je bent haar kind en een gedeelte van haar zwangerschap wist ze niet eens wat je zou zijn. Je bent haar kind, niet zoon of dochter nee, haar kind.
Liefs Jannet.

[sandy]

Veel mensen leven met het idee: ken/heb/voel/wil ik het zelf niet dan is het raar/niet normaal. Ze zijn min of meer bang voor het onbekende. Door je eigen toch beetje stiekeme uiting van je gevoelens, er niks over vertellen en misschien wel een beetje gedragen of je je er zelf voor schaamt, voed je het idee bij je moeder dat het raar is en niet klopt. Daarom dat ik dacht: ik gooi het eruit als een wervelwind, en deal with it. Iedereen mag mij alles vragen en zover ik kan leg ik het uit. En het is mijn ervaring dat mensen er op die manier makkelijker mee om kunnen gaan.

Ik zeg niet dat dit bij iedereen zo werkt, maar misschien is het iets om over na te denken.

Liefs en sterkte, Sandy

[Duckarmy]

Ik weet het gewoon niet..
Ben bang dat ze nog slechter zullen gaan reageren
en bv ik heb iets besteld (maakt niet uit wat) ik zeg dat er dan die dag een pakje zal toekomen voor mijn en krijg direct al de reactie hebde nog een bhtje gekocht

[anja]

Ik kan me jou wel voor stellen. Mijn ouders hebben mij geheel afgewezen, ze begrijpen het niet. Ik weet niet hoe oud jij bent maar je woont nog wel thuis wat het lastig maakt je te uiten. Ik wil jou alleen aanraden met je ouders te gaan praten over wat jou bezig houd, dan zul jij je ook bevrijd voelen.

Ben voor al je zelf, en laat je niet voor schrijven wat anderen willen.

Liefs Anja

[Freetouch]

Ik heb ook veel te lang andermans leven geleefd...

[Duckarmy]

Zaterdag avond ontdekt dat al men vrouwen kleren verdwenen waren, moest niet 1 keer raden en wist wie het was.
Vandaag in een sms gestuurd dat ze die kleren moest terug leggen of dat ik haar kleren zal wegsmijten.
Ik kreeg dit als antwoord: Ik wil eerst weten waarom ge da aandoen voor te slapen ge zijt toch geen vrouw en ik heb het recht dat te weten.
Weet niet hoe ik het het beste zeg.. Denk gewoon dat ik ga zeggen 'omdat ik een meisje wil zijn.' Maar 95% zeker dat ik een antwoord zal krijgen..
Heb daar echt geen zin voor.
Pff.

[anja]

Toch door ze zure appel heel bijten. Misschien begrijpen ze je uiteindelijk als je met ze gaat praten. Wees eerlijk en open, dan krijg je in ieder geval zelf lucht.

Wees eerlijk en je zelf.

[Duckarmy]

Ga het morgen zeggen, wel via sms want face to face kan ik het niet.