Coming Out

[Alexus]

Ik weet niet of hier al een ding over gemaakt is, ik heb het iig niet kunnen vinden.
Hoe kan je het best uit de kast komen als trans? Ik moet het echt eens gaan vertellen maar hoe?

-Alex

[Jeste]

Er is wel aardig wat over geschreven, hoor.
Gewoon goed zoeken in de verschillende topics en met de zoekfunctie.
Ik vind het moeilijk om nu even een antwoord te geven op je vraag, want het is heel erg afhankelijk van je leefsituatie. Volgens mij is het het best om, na wat zoeken, de verschillende verhalen van anderen te lezen.

Toch in het kort wel even over hoe ik het heb verteld. Ik was begonnen bij mijn ouders en broer. Ik had gevraagd of ze wel eens wat opgevallen was aan mij en daarop verteld dat het leven als man bij mij niet werkt. Moeilijk was daarbij wel dat ik eigenlijk niet echt van die typische vrouwendingen houd. Lastig om dat uit te leggen. Ik had er heel lang over gedaan voor dat ik zo ver was, zeker omdat het bij mij niet zo duidelijk óf man óf vrouw is.

[Beardelady]

Hoi,

Ik heb geen idee wat het beste is om uit de kast te komen. Ik kon het uiteindelijk niet meer binnen houden, het moest er gewoon uit bij degene die ik dierbaar heb.

[Emma]

Om in dezelfde termen te blijven: ik heb tussen september 2012 en voorjaar 2013 de deuren voorzichtig open gedaan, maar ben in die kast blijven zitten. Uiteindelijk ben ik er in de zomer 2013 pas echt uit gestapt, die kast.

Bij mij waren het ook twijfels, onzekerheid, een aanstormende scheiding, van alles en nog wat. Maar ik was wel gestopt met het kopen van herenkleding, liet mijn haar groeien, lakte mijn nagels, make-up, alles wat er bij hoort.

Gelukkig heb ik een familie en vriendenkring die niet van me af wil wat ik ook doe, en een enorm ruimdenkende werkkring waardoor dat kon. Uit de kast komen was daardoor geen issue, iedereen had het aan zien komen maar die tussenliggende periode heb ik het mezelf wel erg moeilijk gemaakt. Ik kan ook niet zeggen dat ik die weg aanraad voor een MtF.

Daarentegen is het voor veel FtMs wel de manierom het aan te pakken, zij het dan dat je omgeving het toch minder goed ziet aankomen denk ik. Denken ze dat de stap om uit de kast te komen niet nodig is, "want je kunt toch al zijn wie je bent?" En in het voorbijgaan even vergeten hoe je je voelt als je jezelf ziet, ongesteld wordt, 's avonds je binder uit doet, en wat allemaal niet meer.

Uiteindelijk is er maar één manier, en dat is doen. En het lukt je misschien niet in één keer, heb je de aandacht en durf je niet. Er komen nog een heleboel kansen.

[diederique]

Om maar aan te sluiten op Emma, ik heb tussen 2008 en 2012 maar een deur van de kast open gedaan. Buitenlands (waar ik het grootste deel van de tijd verbleef) zocht ik het in een duidelijk veel vrouwelijker presentatie (korte broekjes, spaghetti hempjes, "Buff"mutsjes en shawltjes), ook ben ik in die tijd begonnen (wederom) met mijn hormonen, terwijl ik in Nederland geleidelijk meer androgyn gekleed ging.
Pas eind 2012 heb ik met een grote zwaai beide deuren van mijn kast opengegooid en ben er met krachtige stappen (met steun van mijn Lief, mijn dochters en huisarts en VU) uitgekomen. Vanaf dat moment heb ik mijn transitie ook in Nederland voortvarend aangepakt. Met ingang van dat moment ben ik ook in Nederland 100% als vrouw 24/7 gaan leven.

[Alexus]

Heel erg bedankt voor jullie tips/verhalen. Ik ben out naar een paar goede vriendinnen van mij maar echt een reactie kreeg ik helaas niet, meer een soort "neeeh dat ben jij écht niet jij bent gewoon een stoere meid" alsof zij weten hoe ik mij voel

[Barbarella]

Comming out naar mensen van het doelgeslacht gaat over het algemeen makkelijker dan dan naar mensen van je geboorte geslacht is mijn ergvaring.

Barbarella

[Claire]

Comming out naar mensen van het doelgeslacht gaat over het algemeen makkelijker dan dan naar mensen van je geboorte geslacht is mijn ergvaring.

Barbarella

Dat is mijn ervaring ook

[Irene_de_Vreede]

Zo voelt het bij mij ook.

[Cait]

Voor mij ook . Voor mij was het eerst mijn beste vriendin . Toen mijn ouders