psycholoog

[Tenger_Otter_Bunzing]

Nou hèhè, eindelijk heb ik een afspraak durven maken met een psycholoog..
Het was nu eigenlijk meer uit noodzaak omdat ik steeds meer lichamelijke klachten begin te krijgen.
Mijn huisarts weet dat ik nogal eens langs kan hebben van paniek(aanvallen), en heeft mij doorverwezen.
Eind van deze week heb ik hiervoor een intakegesprek bij een gewone 'huis,tuin en keukenpsycholoog', dus geen genderpsycholoog o.i.d.
De psycholoog, en de huisarts, weten dus nog helemaal niets af van wat ik voel qua transgender zijn, maar ik wil dit dus bij de afspraak met de psycholoog
wel ter sprake brengen.
Heeft iemand enige tips hiervoor? Zal ik het direct bij de intake vertellen, of pas in een later gesprek?

[Bronzen_Vallei_Duin]

Ik zou zeggen, gooi het gelijk in de groep, dan heb je dat maar verteld. Al begrijp ik ook heel goed hoe moeilijk dat is.

Soms moet je je ogen dicht doen en springen.....

[Tenger_Otter_Bunzing]

Bedankt Ylse. Ik ben heel goed in mijn ogen dicht doen, alleen nu idd nog springen....
Maarja, zoals mijn onderschrift ook zegt: will I fly or will I fall?...

[Zwart_Zwaluw_Mus]

Spread your wings or you'll never know
Psycholoog heeft zowiezo beroepsgeheim dus zou het zeker wel vertellen.

[Bronzen_Vallei_Duin]

Maarja, zoals mijn onderschrift ook zegt: will I fly or will I fall?...

Je zult het alleen weten als je springt

[Slim_Salamander_Zeester]

Ik denk dat je het beter maar gelijk doet. Ik heb zelf ook erg last van paniek en ik merk dat als ik dingen uitstel dat ze dan vaak alleen maar moeilijker worden om te doen. Even het pleistertje er af rukken dus, zullen we maar zeggen!

[Tenger_Ree_Zeehond]

Zeker gaan vertellen wat er speelt. Je kunt pas een volgende stap nemen als je deze achter je hebt.

[Tenger_Otter_Bunzing]

Bedankt voor jullie reacties. Door dingen uit te stellen worden ze idd alleen maar moeilijker.
Het is idd ook heel moeilijk om het te vertellen, maar ik merk dat ik het nog moeilijker vind om te bedenken wat er dan gaat gebeuren...
Ik weet wat ik wil, maar wil ik het ook echt wel? En is het wel een kwestie van willen? En wat als het toch iets anders blijkt te zijn,
en ik het me allemaal maar heb ingebeeld?
En wat als...? en wat als...? en wat als...? Grr, om gek van te worden!
Dat ik van de week naar de psycholoog ga staat vast, alleen nu nog 'even' die gedachtes loslaten en het 'gewoon' maar vertellen...

[Moedig_Kust_Rivier]

Heb jaren rondgelopen met die twijfel...en achteraf gezien is het enige wat die twijfel doet wegnemen stappen ondernemen.
Door het te vertellen aan je omgeving, hulpverleners etc geef je jezelf de kans te ontdekken of het niet toch iets anders is, of of je er nu al klaar voor bent.
Zelfs wanneer je aan de diagnostiek bij het genderteam begint zit je nog in een periode waarin je zoekende kan zijn- sterker nog, de diagnostiek daar is er op gebaseerd uit te sluiten of er mogelijk iets anders speelt.
Ik zou zeggen; vertel het direct aan je psych en meldt je vast aan bij het genderteam. Ik ken genoeg mensen die groen licht hebben gekregen bij het vumc voor behandeling, en toch er voor hebben gekozen het nog even uit te stellen...