Zaterdag zou ik eerst met mijn baas een gesprek krijgen maar dit word uitgesteld. Hij moest voor een project naar het buitenland oid. Maar binnenkort hoop ik hem te spreken onder 4 ogen en mijn vermoedens uit te spreken. Ik werk in de detachering en ik haat diep van binnen dat werk maar ik wil dat graag blijven doen tot ik echt een vrouw ben. Momenteel heb ik een hypotheek, leuk appartement, auto van de zaak, riant inkomen etc. En dat wil ik graag allemaal behouden.
Mijn baas is alleen 'christelijk' wel 'open-minded' dus zo heel christelijk ook weer niet. Ik ben bang dat als ik het vertel, hij me probeert te overtuigen dat het te genezen is. Want als dat zo is, dan barst alles in elkaar. Hij kan mij overal plaatsen waar hij wil. Hij kan tenslotte mensen vinden die er op een goede manier mee om kunnen gaan. Daar ben ik van overtuigd. Dan doe ik dit werk omdat ik eindelijk weet wie ik ben, dan geef ik helemaal vol gas
En ik heb meerdere malen van hem vernomen dat iedereen met wie ik werk uiterst te spreken is over mij. Dus hij wilt mij ook niet kwijt
Hij ziet mij als zoon heeft hij pas gezegd, niet wetende dat ik een dochter word 
Daarom maakt mij dit werk ook niet uit, ik wist altijd al dat hij het beste met mij voor heeft. Ik kan alles vragen en niks is een probleem. Heerlijk
en dat wil ik graag behouden.. En ik ben zo bang dat hij mij niet accepteert, nu ik eindelijk weet wie en wat ik ben...Kan iemand tips geven om het op een goede manier te brengen? Want mijn opgebouwde bestaan wil ik niet weg hebben, ik wil op de oude voet verder maar dan anders
ik ben bang dat ik mijn emotie en gevoel teveel laat spreken en zo niet de realiteit kan inzien... Tips e.d. uiterst welkom 
