Vanavond mijn coming out naar mijn beste vrienden

[i-rene]

Vanavond wordt voor mij een spannend avondje.
Ik ga namelijk met mijn vrouw naar mijn beste vrienden toe, die ik dan ga vertellen dat ik transvrouw ben.
Het is de eerste keer dat ik dit naar vrienden of bekenden of familie doe.
Ik vind het enerzijds spannend, maar ik kijk er ook wel naar uit.
Naar derden praat ik tegenwoordig heel makkelijk over mijn gender dysforie, dus dit zal me ook wel lukken, maar het is naar vreemden natuurlijk wel een stuk makkelijker dan naar mensen die je nastaan. Bij vreemden kun je nog denken dat het je niks uitmaakt wat ze er van vinden, maar bij je (beste) vrienden ligt dat anders natuurlijk.

Ik ben wel benieuwd hoe anderen hun eerste coming out naar vrienden of familie beleefd hebben en dat uiteindelijk goed gegaan is.
Ik houd mijn vingerens gekruisd vanavond...

[i-rene]

Kleine toevoeging: Ik voel me op dit moment super opgewekt dat ik eindelijk weer een stap kan maken!
Mijn vrouw heeft het een poos tegengehouden, maar heeft nu afgelopen week toch ingestemd.
Ik probeer mijn huwelijk met haar te behouden en betrek haar in iedere stap die ik zet en geef haar ook veel invloed in de snelheid waarin we stappen nemen.
Tot nu toe gaat dat goed en dit is voor ons weer een mijlpaal.

Enerzijds is dit de start van het coming out proces naar de rest en anderzijds geeft het mijn vrouw eindelijk een uitlaatklep waar zij haar gevoelens ook kwijt kan. Voor de transgender zijn er best veel mogelijkheden, zoals dit forum, maar ook bijeenkomsten bij Transvisie en T-avonden. Voor de significant others zijn er maar barweinig mogelijkheden waar zij terecht kunnen.

Wij zijn alleen bekend met (H)erkenning van transvisie. Mocht er iemand zijn die nog van andere groepen of bijeenkomsten weet die speciaal voor partners, ouders, vrienden etc. bedoeld is, dan zou het fijn zijn als je dat zou willen posten.

[Mirthe_s]

Ik wens je een fijne avond en heel veel succes!

[Elise]

Heel veel succes en fijn dat je dit samen met je vrouw kan gaan vertellen

[TheMightydaphne]

ik( ik denk eerder wij) staan achter je en hopen dat zij het accepteerd.
uit ervaring weet ik dat het heel moeilijk is om het hele close vrienden te vertellen.
maar als je het 1maal heb gedaan voeld het opgelucht en helemaal als jullie er over kunnen praten enzo.

maar veel plezier en hoop voor je dat het goed gaat.

mvg.
Daphne

[AnjaE]

Het is de eerste keer dat ik dit naar vrienden of bekenden of familie doe.
...
Ik ben wel benieuwd hoe anderen hun eerste coming out naar vrienden of familie beleefd hebben en dat uiteindelijk goed gegaan is.
Ik houd mijn vingerens gekruisd vanavond...

Succes alvast!

Mijn vrienden was geen enkel probleem, ik was eigenlijk in shock hoe on-verrast zij waren Maar je vrienden kies je zelf uit, dus ik had niet verwacht dat ze afwijzend zouden zijn. Wel misschien wat meer vragen verwacht, eerlijk gezegd. En ze wisten al dat ik me hele leven me 'anders' voelde, dus het lag vanzelfsprekend in het verlengde daarvan, ofzo

Ik was "beduchter" voor mijn ouders, want daar heb ik een lange geschiedenis van emotie-egelen mee. Maar zelfs die (of uiteraard, misschien) reageerden meteen lief en accepterend De rest van de (kleine) familie boeit me niet zo, dat komt vanzelf wel... of niet... want die zie ik nauwelijks.

[i-rene]

Marjanne en Daphne,

Dank jullie wel voor jullie lieve reacties.

[Anne V]

Ben heel benieuwd hoe het is gegaan.

[i-rene]

Gisteren heb ik het mijn beste vrienden (getrouwd stel) verteld.

Ze hadden het nooit achter mij gezocht, maar reageerden nog beter dan ik heb durven hopen.
Na mijn verhaal werden mijn vrouw en ik spontaan omhelsd en hebben we nog een flink lang gesprek erna gevoerd.
Ze waren oprecht geïnteresseerd en het verraste me een beetje dat mijn beste vriend zelfs nog makkelijker tegenover transseksualiteit aankijkt als zijn vrouw. En zij reageerde al heel positief. Ze lieten duidelijk blijken dat Irene bij hen welkom is.

De avond duurde uiteindelijk langer dat zij gepland hadden, want de vriendin had eigenlijk om 22:00 uur naar bed gewild. Uiteindelijk zijn we pas rond middennacht naar huis gegaan. De avond vloog om en alleen maar goede gesprekken zonder ook maar 1 stilte.

Ik kan alleen maar hopen dat het bij onze andere vrienden ook zo zal gaan, maar dat zal wel niet helemaal realistisch zijn.
Mijn grootste "zorg" zijn mijn vader en broer. Ik kan hen niet inschatten op dit vlak. Mijn moeder is helaas al 8 jaar dood en haar heb ik het als enige ooit verteld toen ik 17 was. Zij accepteerde het. Mijn vader durfde ik het aansluitend niet te vertellen en heb ik de volgende 28 jaar alles weggeduwd en ontkend. Ik heb die avond niet goed opgelet hoe hij er toen instond.

[TheMightydaphne]

Is toch helemaal goed dat ze het accepteren.
Zelf zou ik het gewoon tegen je vader en broer zeggen

Mvg daphne