Ongemakkelijk wanneer het onderwerp transseksualiteit valt

[kmmy]

Ik vraag me af of jullie dat ook hebben
Wanneer er iets op tv is of mensen beginnen zomaar over je transseksualiteit krijg ik altijd een slecht gevoel. Ik wil niet transseksueel zijn, maar gewoon vrouw. Ik mijd eigenlijk altijd alles wat hierover gaat. Irriteren jullie je ook wanneer mensen over transseksualiteit willen praten en doen alsof ze er iets van af weten of begrijpen? En hoe reageren jullie erop als je er geen zin in hebt?

[Eva]

Ja, dat is wel een onderwerp, Kmmy. Persoonlijk heb ik wel het gevoel dat de mensheid in dit land de laatste tijd misschien een tikje wordt overvoerd over het onderwerp T. Ik lees daarover, maar bekijk de televisieprogramma's zelden of nooit.

Niet transseksueel zijn maar gewoon vrouw zijn. Ja, daar tref je me wel een beetje. Mijn vrouw (geboren als vrouw) voelt zich in feite nooit vrouw. Ze is gewoon zichzelf en als ze vroeg in de ochtend in de spiegel kijkt ziet ze gewoon zichzelf. Als jij over haar schouder meekijkt zie jij een vrouw. Ik ook.
Als ik mezelf in de spiegel zie zie ik Eva, die vroeger geen vrouw was. Gaat dat ooit voorbij? Ik betwijfel het. Misschien met behulp van lobotomie, maar dat zie ik niet zitten.
Een mens kan transseksueel zijn. Sommigen laten die status achter zich na de operatie. Ze zijn dan vrouw. Ik zie hen dan ook zo (pre-op vaak al), maar ze (we) hebben een historie. Ze hadden 'een ding'. Ontkennen kan aantrekkelijk zijn maar verandert de werkelijkheid niet.

Nu naar het positieve: vrijwel ieder van ons maakt een zwaar proces door. Vaak ook na de operatie.
Word je daar slechter van? Word je er als mens slechter van als je niet alleen de toppunten van het leven hebt ervaren maar ook de meest duistere dieptepunten hebt weten te doorstaan?
Ik denk dat je daardoor een rijk mens wordt.

[Jessy]

In de fase waar ik zit, zoek ik het eerder juist op. Ik wil zoveel mogelijk erover horen, en vooral hoe het door anderen wordt bekeken of ervaren. Dusja, momenteel heb ik daar (nog) geen moeite mee.
In gezelschap van mensen die het niet weten soms wel een beetje, maar dat is eerder angst voor negatieve reacties van hun kant. Niet naar mij toe, maar over het onderwerp, en ik die op mijn lip bijt omdat ik het niet te fel durf verdedigen.

Maar ik kan me goed voorstellen dat als je het transitieproces volledig achter je hebt, je gewoon "normaal" wilt verderleven als de persoon die je bent, zonder herhaaldelijke confrontaties met het verleden. Ik zou daarin niet anders zijn. Zou het van close bekenden wel toelaten, maar teveel is teveel en dat moeten zij zich ook beseffen.

[Tyler]

Natuurlijk zou ik liever niet trans zijn maar gewoon geboren zijn zoals ik me voel. Maar helaas, het is niet anders. Op dit moment zoek ik het ook juist op om zo veel mogelijk informatie te verzamelen en mensen me vragen te laten stellen waar ik zelf nog niet op gekomen ben. Het is te veel om zelf in 1 keer te overzien. Ik heb het nog niet mee gemaakt dat het onderwerp zo maar valt in een omgeving waarin mensen het nog niet weten. Geen idee hoe ik daar op ga reageren. We zullen het zien.

[kmmy]

@Eva @Tyler
Let wel, als je als vrouw geboren wordt betekend niet dat je ook gelukkig bent. Er zijn genoeg biologische vrouwen die het nog moeilijker hebben ons 'ons'. Wie weet wat voor problemen je als biologisch geboren vrouw ook had kunnen hebben. Ikzelf ben niet geheel ontevreden over mijzelf. Natuurlijk zijn er veel vrouwen mooier, maar er zijn ook hele lelijke biologische vrouwen geboren. Daardoor kan ik het ook wel relativeren. De reden dat ik weinig op het forum kwam was ook omdat ik er gewoon weinig mee bezig was.

[Arike]

Hmmm hele hele tijd geleden wilde ik juist geen transseksueel zijn ... vond dat veel te veel consequenties hebben... dacht ik toen...

Maar ik volgde juist wel alles over transseksualiteit in de media. Eigenlijk deed dat ik juist om bevestiging te zoeken dat ik anders was dan ts'en, zelf dus geen transseksueel...
Tevergeefs dus, als je het bent dan ben je het

Nu achteraf zeker geen spijt van mijn traject

[Jessy]

Ik denk dat mijn achterliggende reden hetzelfde is. Ik zoek bevestiging dat ik het niet of juist wel ben. Helaas nog zonder bevredigend resultaat. Of ik kan het nog steeds niet accepteren, denkend aan de consequenties.

[Tyler]

@Eva @Tyler
Let wel, als je als vrouw geboren wordt betekend niet dat je ook gelukkig bent.

uhm.. duh!

[Jeste]

Wat je schrijft, Kmmy, over ongemakkelijk voelen als er iets op TV is over transseksualiteit heb ik heel lang gehad. Juist omdat ik me daar zelf niet mee kon identificeren.
Maar met andere mensen heb ik niet zo vaak. Alleen als ze erover beginnen dat ze me niet begrijpen. Ze begrijpen niet dat ik zeg dat ik geen man ben, maar tegelijkertijd niet bepaald vrouwelijk ben.
"Je voelt je ook geen vrouw? Dan laat je het toch gewoon zo" wordt er dan gezegd.
Probeer dat maar eens uit te leggen.

[Hedwich]

Als het onderwerp T wordt in mijn nabijheid, is dat meestal door mijn aanwezigheid. En ook indien niet, ik schiet automatisch in de ambassadrice-rol. Niet vervelend, maar inmiddels wel vaak vermoeiend.