Kinderloosheid

[Hedwich]

Ik ben vanaf heden officieel in rouw - ongewenste kinderloosheid; definitief.

[jacqueline]

ik ben ook kinderloos Hedwich en dat is zeker genderdysfoor bepaald. Ik kon in bed niet de man zijn die ik hoor te zijn als je kinderen wilt hebben......

[Anon20180501]

Gefeliciteerd Hedwich. Hoe heb je dat zo stil kunnen houden?

Ik hoop dat ik goed zit met wat ik denk anders many many many excuses, Hedwich.

Veel liefs, Daniela

[Judiana]

wat erg Hedwich, Sterkte !

[marlies]

Gecondoleerd Hedwich.

Je mag je moedergevoelens altijd op ons loslaten hoor

[hX2eDVx3]

*hugs* Veel sterkte!

[Jessy]

Wat is er gebeurd dan, dat dat ineens definitief is?

Alleszins veel sterkte en een dikke knuf

[veronick]

ik ken je gevoel . ik heb een heel erg groot moeder gevoel , wil graag zelf een kindje kunnen dragen in mij ma weet dat het helaas nooit zal gebeuren .
het deed bij mij heel veel pijn dat ik hoorde dat mijn beste vriendin zwanger was ma was ook super blij voor haar .

ik wens je heel veel sterkte

[Hedwich]

@ Jessy: je weet wel, het gewone verhaal. Jongetje wordt meisje, kans op nageslacht verkeken. Alle andere opties zijn zeer klein qua kans of verkeken en soort van surrogaat. Ik wil gewoon als vrouw een kindje krijgen en dat gaat nooit gebeuren. Mijn buik voelt leeg aan. Er zit daar niks. Beter het onder ogen te zien en te verwerken. Soms komen gevoelens ineens hard opzetten. Afgelopen donderdag heb ik een zwaar gesprek gehad met een maatschappelijk werkster van het FIOM hierover. We hebben een doorbraak...

@Daniela: Ik weet niet zeker wat je bedoelt met je post, maar ik zal mezelf uitleggen. Natuurlijk weet ik dit al langer, maar het blijft maar doorzeuren in mijn hoofd en ik word er steeds emotioneler van. Het is een gevoel van verlies en verdriet. Die emoties moeten een plek hebben en een kanaal om naar buiten te kunnen. Ik ben bezig met rouwverwerking. Rouw om wat nooit komen gaat. Om een wens die nooit in vervulling gaat, maar die er nog wel is. Het is niet de eerste keer dat ik hierover begin, maar ik vind het moeilijk om me te uiten, dus doe ik het zo; me uiten helpt wel namelijk. Het zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat ik jullie er mee lastig val. Er op deze manier een speciale plek aan geven zorgt ervoor dat ik het beter aan kan. Ik heb er momenteel huilbuien van.

@Veronick: precies!

Tja... het leven gaat door. Maar ik doe even een zwarte bloem in mijn haar. Misschien binnenkort een kaarsje branden.

[Anon20180501]

Sorry, Hedwich, dat ik dit nooit eerder over jou heb meegekregen.

Ik schaam me bijna dat ik wel kinderen heb. Dat jij dit nooit zal meemaken, kinderen van je zelf krijgen, spijt me enorm voor je want ik weet wat het is om ze wel te hebben. Dit is echt niet bedoeld als een slag in je gezicht en zeker niet om je nog verdrietiger te maken. Ik kan me voorstellen dat het je veel verdriet doet.

Het is eigenlijk heel raar dat ik niet zou weten hoe ik je hierbij op afstand kan steunen anders dan je veel sterkte te wensen met het verwerken ervan en een luisterend oor aanbieden.

Ik hoor wel eens van transvrouwen (post-op) dat ze ondanks dat ze helemaal vrouw zijn zich toch niet helemaal vrouw voelen. De keren dat ik dit hoorde zeggen werd er niet dieper op ingegaan. Ik zelf bedacht dat het was omdat ze geen kinderen kunnen krijgen. Je kan aannemen dat iedereen dit zich realiseert maar de emotionele gevolgen onderschat.

En het is niet erg hoor, Hedwich, je mag er mij (ons) er altijd mee lastig blijven vallen. Daar is het forum toch ook voor, om elkaar te steunen.

Misschien een domme opmerking maar je kan ook je zaadcellen in laten vriezen en.... Maar dat moet je willen en ook nog kunnen natuurlijk. Dit zal je vast overwogen hebben en mischien ook al wel verteld hebben.

Veel sterkte en liefs. Daniela