hoe voelt een transitie

[janine2363]

Bijna iedereen doet in zijn leven wel een transitie, elke bewust wording van identiteit gevolgd door een verandering om daar gehoor aan te geven. Dat is niet alleen gender identiteit, of seksuele orientatie, maar ook bijvoorbeeld iemand met obsitas, een handicap of een ouder iemand die zijn/haar partner verliest en die opnieuw een weg in zijn of haar leven moet vinden. Dit maakt ons als transgender meer als andere mensen en dat is hoopvol want als anderen hun pad hervinden, dan kunnen wij dat ook.

En laat ik nu net een muziek hebben die dat oh zo mooi verwoordt

Janine

https://www.youtube.com/watch?v=HRqtnY2xE_M

In het grote huis
Daar waar de zon leeft
Met de wit en blauwe muren
In de rode aarde
Waar al het groen groeit
En de winds je gezicht streeld
en je hart beroert

Het is de tijd van verandering en je voelt die spanning
Het is de tijd van verandering en we moeten leren om afscheid te nemen

Als de aarde breekt
Zoals een droog brood
En de zaden zitten gevangen in de grond
Oh, de zon giet haar stralen
Maar dan valt de regen
En de kiemen reiken uit, dwars door de grond
Ze reiken door de grond

Het is de tijd van verandering en je voelt die spanning
Het is de tijd van verandering en de oude wereld zal verdwijnen
Er is niets dat zal tegenhouden dat een nieuwe wereld zal verschijnen
Het is de tijd van verandering en we moeten leren om afscheid te nemen

Als we rechtop kunnen staan
Als al het ander neervalt
We zullen door de winter komen
We zullen de stormen weerstaan
We zullen rechtop blijven in de noorderwind
Die ijs en sneeuw zal brengen
We zullen door de lange nachten komen
Tot de velden weer groen worden
Tot die weer bloeien !!!

[Phlox]

Ik vind het een beetje zweverig verhaal janine.

[Gwenda]

Je past je koers vaker aan in je leven. Er zijn zat mensen die een carrière switch maken, of een ander ding wat heftig is. Ik denk dat het uitmaakt wat de maatschappelijke acceptatie is van een verandering. Een aantal mensen kan er niet mee omgaan en daar kun je last van hebben.

Dat was alleen de vraag niet geloof ik.
Ik denk dat een transitie voelt als dichter bij jezelf komen. Ik ervaar het als meer rust ervaren.

[janine2363]

Ik vind het een beetje zweverig verhaal janine.

Dat is een mooi compliment aan mij, iemand die Wiskunde als eerste taal spreekt en door-en-door "beta" is

[Phlox]

Jij spreekt wiskunde als taal, vandaar dat ik het niet begreep.

In het licht van dit forum wordt transitie meer als een begrip gezien, dan als woord om een kentering, wending of omslag mee aan te duiden zoals jij dit bedoelde

[Hrafn]

In het licht van dit forum wordt transitie meer als een begrip gezien, dan als woord om een kentering, wending of omslag mee aan te duiden zoals jij dit bedoelde

Daarom vind ik het juist verfrissend dat Janine het breder trekt. Zo kan je ook verbinding zien met anderen wat, eventueel, weer tot meer begrip voor transgenders kan leiden. Misschien helpt het om zo je eigen transitie uit te leggen. Ik vind het zelf iig een interessant idee. Ik kan er ook voor kiezen om mezelf heel bijzonder te gaan vinden als transman omdat mijn transitie van vrouw naar man iets heel anders is dan weet ik veel wat maar ik vind het prettiger om raakvlakken met anderen te ontdekken.

[janine2363]

Zo kan je ook verbinding zien met anderen wat, eventueel, weer tot meer begrip voor transgenders kan leiden. Misschien helpt het om zo je eigen transitie uit te leggen. Ik vind het zelf iig een interessant idee. Ik kan er ook voor kiezen om mezelf heel bijzonder te gaan vinden als transman omdat mijn transitie van vrouw naar man iets heel anders is dan weet ik veel wat maar ik vind het prettiger om raakvlakken met anderen te ontdekken.

Dat was mijn bedoeling Ieder mens is bijzonder en heel veel mensen hebben een zware of betekenisvolle ervaring of gebeurtenis in hun leven.
Als je in een persoonlijk moeilijke situatie zit, dan zal dat op dat moment je leven en denken domineren, maar dat is dus voor iedereen zo, er is denk ik geen "erger", "sterker", "groter", of "meer".

Een moeder die haar kind verliest en dat moet accepteren. Een getrouwde vrouw met kinderen die gewaar word lesbienne te zijn. Iemand met een alcohol verslaving en de moed verzameld om naar de blauwe knoop te stappen. Iemand die door een ongeluk zijn benen verliest en opnieuw een manier van leven moet hervinden.

Als wij onszelf als héél anders en bijzonder zien, wat zeggen we dan tegen die moeder ? "Meid, herpak je; Het is niet zo erg, wat mij nu overkomen is daarentegen ..." Of de stress die wij voor onszelf creeren doordat we ons laten antagoniseren door reacties naar ons die waarschijnlijk niet zo bedoelt waren.

Maar gek (of jammer) genoeg; Je kunt er ook weer niet op rekenen, dat anderen die een heftige en moeilijke levenservaring gehad hebben, daardoor dan ook meer of gemakkelijker begrip en empathie hebben voor ons. Vaak wel, maar niet altijd. Zo is de wereld, maar iedereen kan voor zichzelf kiezen hoe te zijn. Het enige wat ik kan opmerken is dat door er op een positieve manier in te staan, dat mensen overwegend positief naar mij terug zijn. Dat ik de mogelijkheid heb om mensen die minder positief naar mij zijn, daarop kan aanspreken en dat dat helpt. Gewoon als mens onder mensen als het ware.

[janine2363]

Ik heb dit weekend een pas verworven vriendin opgezocht in Gent. De Gentse Feesten waren nog bezig, dus ook een flinke dosis West Vlaamse cultuur gehad (de band heet het zesde metaal). Sorry, ik bedoelde hier dan vast Wust Vloamske Kultoer (of zoiets)

Mijn vriendin merkte op dat ik elke dag blijer leek. En dat is wel zo. Dit is wat ik haar schreef:

"En natuurlijk ben ik elke dag blijer. Ik maak de mooiste reis die een mens in zijn leven kan maken. Ik ervaar elke dag weer iets nieuws, wat voor anderen zo gewoon is, maar voor mij een eerste maal in mijn leven en ik heb het geluk mij dat allemaal te realiseren en die beleving te koesteren. Dit is mijn èchte transitie de rest is veel cosmetica en de reis is echt wel enkel mogelijk door lieve mensen als jij in mijn leven toe te staan."

Janine

[DDJ]

Bijna iedereen doet in zijn leven wel een transitie, elke bewust wording van identiteit gevolgd door een verandering om daar gehoor aan te geven.

Dat is niet alleen gender identiteit, of seksuele orientatie, maar ook bijvoorbeeld iemand met obsitas, een handicap of een ouder iemand die zijn/haar partner verliest en die opnieuw een weg in zijn of haar leven moet vinden. Dit maakt ons als transgender meer als andere mensen en dat is hoopvol want als anderen hun pad hervinden, dan kunnen wij dat ook.

Geloof niet dat je het aangeboren 'anders zijn' kunt vergelijken, met iets wat je in het verloop van je leven toegekomen is. Daarnaast wil m.i. niet iedere bewustwording van identiteit een transitie inhouden. De bewust wording/zijn van je identiteit, hoeft nog niet te betekenen dat je deze moet/mag/kunt/wilt uitdragen. Bedoel daarmee het verschil tussen werkelijk/aanwezig en 'slechts' bewust aan te geven. Je zou naar mijn mening pas van een transitie kunnen spreken, wanneer 'de verscheidene gedeelten één worden.

Of wij meer als andere mensen zijn? Dat wij met onze transitie ons ZELF laten zien is best bijzonder. Hoeft nog niet te betekenen dat een willekeurig ander mens, het zijne/hare (ook) al gevonden heeft/uitdraagt. Zag dat je in een latere post, refereerde naar een persoon wie zijn/haar benen verloren heeft. Wanneer deze persoon voor het ongeluk al geen sterke persoonlijkheid had, zal deze zeker niet zo snel herstellen dan iemand die deze wel bezit. Ook in dat voorbeeld kun je naar mijn mening niet spreken van een transitie, eerder evolutie na een revolutie.