Hoi allemaal lisa hier,
Ik begin langzaam aan uit te komen tegen mensen. Maar ik zal mijn ouders het ook moeten vertellen, want ik wil mij goed voelen in mijn lichaam. zelf heb ik redelijke research gedaan naar operatie's en hormonen etc. Maar ik wil voorbereid zijn als ik met mijn ouders praat om niet over te komen dat ik geen research heb gedaan. Zouden jullie mij kunnen helpen hoe alles juist te werk gaat? Alvast bedankt
Goede morgen Lisa,
Wat je moet gaan doormaken kennen we allemaal wel. Het inlichten van dierbaren om je heen.
Ik ken je ouders niet en heb geen idee hoe zij in het leven staan en hoe redelijk ze zijn.
De eerste reactie zal zo'n beetje afhangen van het feit hoe open en ruimdenkend zij zijn. Dat kan jij het beste inschatten.
Misschien kan je eerst je moeder inlichten?
Er bestaat geen protocol voor, van hoe je de mensen om je heen het beste kunt vertellen dat je gender dysforie hebt.
Ieder mens is anders en zal dus ook op zijn of haar manier reageren.
Verder, volgens mij benader je het te technisch. Hormonen en operaties zijn nog heel ver weg.
Het gaat erom hoe jij je voelt. Wanneer jij gelukkig kunt zijn.
Het belangrijkste is dat je ouders dat snappen. Dat jij alleen gelukkig kunt zijn als vrouw.
Een transitie van MtF is een lange weg. Daar groeien je ouders ook in mee.
Ik hoop dat je er iets aan hebt.
Allereerst moet je het vertellen aan je ouders of aan je huisarts.
Je huisarts zal je aanmelden bij 1 van de Genderpoli Amsterdam UMC of Groningen of Stepwork GGZ.
Ik raad Stepwork aan omdat die wachtlijsten veel korter zijn die in Amsterdam of Groningen.
Na een hele lange tijd komt er dat moment dat je aan de hormonen mag.
Dan komt onvermijdelijk het moment dat je in je gewenste geslacht wil/moet gaan leven. Hoe en wat je aantrekt, daar moet je zelf aan werken.
Lidi schreef:Goede morgen Lisa,
Wat je moet gaan doormaken kennen we allemaal wel. Het inlichten van dierbaren om je heen.
Ik ken je ouders niet en heb geen idee hoe zij in het leven staan en hoe redelijk ze zijn.
De eerste reactie zal zo'n beetje afhangen van het feit hoe open en ruimdenkend zij zijn. Dat kan jij het beste inschatten.
Misschien kan je eerst je moeder inlichten?
Er bestaat geen protocol voor, van hoe je de mensen om je heen het beste kunt vertellen dat je gender dysforie hebt.
Ieder mens is anders en zal dus ook op zijn of haar manier reageren.
Verder, volgens mij benader je het te technisch. Hormonen en operaties zijn nog heel ver weg.
Het gaat erom hoe jij je voelt. Wanneer jij gelukkig kunt zijn.
Het belangrijkste is dat je ouders dat snappen. Dat jij alleen gelukkig kunt zijn als vrouw.
Een transitie van MtF is een lange weg. Daar groeien je ouders ook in mee.
Ik hoop dat je er iets aan hebt.
Marica schreef:Allereerst moet je het vertellen aan je ouders of aan je huisarts.
Je huisarts zal je aanmelden bij 1 van de Genderpoli Amsterdam UMC of Groningen of Stepwork GGZ.
Ik raad Stepwork aan omdat die wachtlijsten veel korter zijn die in Amsterdam of Groningen.
Na een hele lange tijd komt er dat moment dat je aan de hormonen mag.
Dan komt onvermijdelijk het moment dat je in je gewenste geslacht wil/moet gaan leven. Hoe en wat je aantrekt, daar moet je zelf aan werken.
Je zei dat je 15 jaar oud bent. Praat dan in ieder geval even met je huisarts omdat je pubertijdsremmers kunt krijgen waarmee je je baardgroei en een lage mannenstem voorkomt. Als je 18 jaar oud bent krijg je de keus of door met vrouwelijke hormonen en operatie van de geslachtsdelen, of blijven in je mannelijke lijf, en stoppen met de blokkers.
Je ziet, er is als je geen baardgroei en lage stem wilt, wel een beetje haast bij.
Marica schreef:Je zei dat je 15 jaar oud bent. Praat dan in ieder geval even met je huisarts omdat je pubertijdsremmers kunt krijgen waarmee je je baardgroei en een lage mannenstem voorkomt. Als je 18 jaar oud bent krijg je de keus of door met vrouwelijke hormonen en operatie van de geslachtsdelen, of blijven in je mannelijke lijf, en stoppen met de blokkers.
Je ziet, er is als je geen baardgroei en lage stem wilt, wel een beetje haast bij.
Ja, alleen ikzelf voel mij niet goed bij de huisarts. Dus ben hierover banger om te spreken met de huisarts dan mijn moeder. Zelf had ik mijn voornemens genomen om in 2019 uit te komen tegen mijn ouders.
Lisa03 schreef: 24 dec 2018, 11:36
Ja, alleen ikzelf voel mij niet goed bij de huisarts. Dus ben hierover banger om te spreken met de huisarts dan mijn moeder. Zelf had ik mijn voornemens genomen om in 2019 uit te komen tegen mijn ouders.
Hmm, dan zou je om moeten naar een andere huisarts. Maar ja, dat is als minderjarige natuurlijk niet zo eenvoudig. Ik zou dan niet te lang wachten met het aan je ouders te vertellen en dan gelijk ook je gevoel over de huisarts bij ze neerleggen en vragen of je naar een andere mag.
"The reward for conformity is that everyone likes you but yourself." - Rita Mae Brown
Je ouders gaan er trouwens zeker weten niet van uit dat je alles al hebt uitgezocht en zo. Zij zullen ook informatie willen gaan zoeken. Het zou best eens kunnen dat ze zich verrast of zelfs overvallen voelen en als je dan meteen al met alle antwoorden komt kan het ze allemaal misschien wel eens te snel gaan...
Nothing you can do, but you can learn how to be you in time.
It's easy
