Oude klasgenoot

[Hormoonmeisje]

In het postkantoor kwam ik onlangs een oude klasgenoot tegen waar ik oog in oog mee stond en hij wist niet eens wie ik was. Haha.

Vroeger was hij 1 van de knapste jongens van de klas en hij wist dat hij knap was. Hij was zeer pretentieus.
We hebben vaak aanvaringen gehad in die tijd. Ik spreek van een 13 jaar terug. Nu kom ik hem terug tegen en weet hij zelfs niet meer wie ik ben.

Ik gooi expres iets op de grond in de hoop aan de praat te geraken maar hij raapt het op en zei : “u heeft iets laten vallen mevrouw” waarna ik fake verbaasd terugreageer.

Geen romantische filmscene dus maar mijn ego was wel gestreeld dat ik passabel genoeg ben dat zelfs een oud klasgenoot mij niet meer herkende

Ofwel ben ik totaal veranderd sinds mijn 16de ofwel verwacht hij niet dat die “vreemde kerel met een handtas en androgyn kapsel” ondertussen een vrouw is

Hij was wel niet meer zo knap als vroeger moet ik zeggen :’D


Hebben jullie weleens een situatie waarbij mensen van vroeger je niet meer herkennen?

[Anon20190508]

Hebben jullie weleens een situatie waarbij mensen van vroeger je niet meer herkennen?

Ik ben vaak veel meer verbaasd als mensen van 10 jaar terug mij WEL herkennen, haha. Ik herken altijd iedereen, kan ze er zo uitpikken, maar mijn snoet kent niemand meer. Maar destijds was ik 12-13 en ben op de basisschool enorm gepest, dus niet zo gek dat mensen liever niet met me optrokken en me dus ook niet onthouden hebben. Ik weet altijd echter nog exact wie wat heeft gedaan in die tijd, dus mijn pesters kunnen echt geen vriendelijk glimlachje van mij verwachten, die kunnen de boel mooi steken waar de zon niet schijnt.

[Hormoonmeisje]

Hebben jullie weleens een situatie waarbij mensen van vroeger je niet meer herkennen?

Ik ben vaak veel meer verbaasd als mensen van 10 jaar terug mij WEL herkennen, haha. Ik herken altijd iedereen, kan ze er zo uitpikken, maar mijn snoet kent niemand meer. Maar destijds was ik 12-13 en ben op de basisschool enorm gepest, dus niet zo gek dat mensen liever niet met me optrokken en me dus ook niet onthouden hebben. Ik weet altijd echter nog exact wie wat heeft gedaan in die tijd, dus mijn pesters kunnen echt geen vriendelijk glimlachje van mij verwachten, die kunnen de boel mooi steken waar de zon niet schijnt.

Bambi-ogen had ik altijd al en hoge jukbeenderen ook.

Bij mij zijn de verschillen vooral dat ik nu boobs heb en dat mijn gezicht voller geworden is in de wangen.

Oh en lang blond haar.

Ik zie er eigenlijk als mijn tweeling zus uit nu ( ik heb geen tweeling zus maar moest ik die gehad hebben ).

Dus vaak verwonder ik me dat mensen me niet herkennen.

Maar ik denk dat mensen niet met transseksualiteit in hun hoofd zitten dus ze zullen niet echt verwachten dat dat verwijfde tienertje van destijds nu 400CC onder “de motorkap” heeft zitten aan elke kant

[Marijn]

Nee, nog niet echt mensen van vroeger ontmoet. (Anders dan mensen die me recent nog gezien hebben en de veranderingen hebben kunnen meemaken.)

[Jer158]

Ik had laatst een reunie van mijn middelbare school. De leerlingen wisten inmiddels wel van mijn transitie, maar de docenten niet. Dat leverde een aantal geschokte gezichten op

[Anon20190122]

Nee wel iemand die mij aan de andere kant van Europa herkende op een truck stop toen ik daar rust ging maken met de vrachtwagen.

[Jannet V]

Nu niet zo vaak meer als een aantal jaren geleden maar ik laat ze heel snel deelgenoot worden in mijn nieuwe leven.