Beetje hardop denken zonder echt een punt

[Barbarella]

Vandaag had ik ingepland om mij niet te scheren en in huis te blijven. Ik ben al vrij lange tijd iedere dag opgemaakt dus het was tijd om mijn huid te laten rusten.
Gister heb ik een erg lange dag gehad en ik was pas om zeven uur vanochtend thuis, wonder boven wonder heb ik tot diep in de nacht en mooi opgemaakt gezicht gehad. Ik had gister ook kleren aan die ik erg prettig vind en het weer was geschikt voor mijn Claudia Strater jas die echt zo mooi is, Ook werd ik telkens helemaal vrolijk van mijn nieuwe paraplutje (antreciet grijs met blauwe katten en honden print, ruffles en een parelmoerkleurig handvat) en heb ik op het Waterloo nog een erg mooie centuur op de kop getikt waar ik al erg lang naar op zoek was.

Vandaag was ik dus brak en bestoppelt. Het eerste dat mij opviel vandaag is dat ik telkens mijn schoonheids ritueeltje miste, alsof mijn dag incompleet was ook heb ik vandaag eigenlijk niets anders gedaan dan online kleding en frutsels bekijken. en een beetje door stijl blogjes heen te dwarrelen. Er breekt de laatste tijd een besef door hoe zeer ik al die vrouwen dingetes gemist heb in mijn leven en hoe ontzettend ik er meer van wil.

Ik heb mijn kleding de afgelopen twee jaar van een nul budget samen moeten stellen en heb dus erg veel tijd in krinlopen, tweedehands winkeltjes en opruimingen door gebracht en heb zelfs het een en ander bij het leger des heils weggesleept. Het met mode bezich zijn is niet nieuw voor mij nog voor dat ik in transitie ging zat ik al regelmatig uren op de bank met een stapel tijdschriften en mode boeken en een flinke reep chocola. maar nu ik het zelf aantrek heeft het wel enorme verdieping gekregen.

Door mij in het juiste geslacht te kleden ontaat er een verbinding met mijn innerlijk en uiterlijk en ik merk dat mijn innerlijk erg rijk is. Er komt meer dan alleen mijn gender te voorschijn maar ook mijn karakter en gevoelens worden zichbaar. Ik droeg als man erg veel zwart en toen ik net in transitie ging kocht ik ook veel zwart omdat dat was wat ik gewend was en omdat het makkelijk combineert. ook was zwart een goede expressie van mijn gevoels wereld. nog steeds ben ik erg aangetrokken tot de donkere looks richting goth maar de laatste tijd zij ik steeds meer bloemetjes prints mijn huis inkomen.

Goed het is na twee jaar transitie duidelijk, Ik ben een vrouw. Nu de vraag; wat voor vrouw? Zoals ik het nu zie ben ik dus een enorme tuthola. Zoals ik mij nu voel zou ik de hele dag met uiterlijkheden bezig kunnen zijn om mijn innerlijk te onderzoeken. In mijn innerlijk zit ook nog een jong meisje dat zich niet heeft kunnen uiten ik heb op mijn speurtochten naar kleding dan ook aardig wat vintage spul op de kop getikt van de midden jaren tachtig, de tijd dat ik een jonge meid gehad had moeten zijn. de jaren tachtig zijn ook wel hot op dit moment en dat werkt ook wel mee. Ik wil mij niet te jong kleden maar ik wil mijzelf ook niet te niet doen door hier niet aan toe te geven. Ik zal ook niet jonger worden en als ik er niet aan toegeef ben ik ban dat het mijn leven lang blijft wrikken.

Geheel haaks hierop staat het verlangen mij echt als dametje te kleden. Dit heeft er ook wel mee te maken dat ik toch wel veroordeelt ben tot dikke lagen make-up en ik er erg veel schik in begin te krijgen om van mijn ogen kleine kunst werkjes te maken. Jezelf mooi maken is toch een cadeutje voor de buitenwereld, jammer dan dat als je trans bent niet altijd goed ontvangen wordt en helemaal jammer dat sommigen dan meteen denken dat je een geile shemale bent die staat popellen om ze zeven slagen in het rond te rampentampen. Jezelf uiten is essentieel, hoe anderen je uiting invullen is niet iets waar je echt invloed op hebt.

[Harro]

Hallo Levendula
Grappig dat ik zoveel herken in je verhaal als is het bij mij dan helemaal andersom.
Ik kan nu echt genieten van mannenkleding dragen en shoppen. Verder kijk ik vaker in de spiegel dan voorheen. haha

Voor mij geldt ook dat ik meer verbonden ben met mn innerlijk (meer mezelf ben) nu ik me kleed als man.

groetjes
Henrico

[Zierota]

Om een lang verhaal kort te maken, ik denk niet dat je bang hoeft te zijn om verkeerd ontvangen te worden. Sommige mensen zijn het niet waard als ze niet weten hoe ze je als persoon al moeten ontvangen. Laat staan als een transgender. Ikzelf verkoop mijn persoonlijkheid niet als transgender. Ik stel me liever voor als persoon bij vreemde mensen zonder direct al in te haken op wat ik ben. Aan de hand van dat ontvangst kan ik al merken of ik geaccepteerd wordt. Kleding speelt zeker een rol. Laat je niet demotiveren. Verken je wereld van smaak. Ik ben kwa kleding ook een tuthola en mensen kunnen met mij eindeloos praten over kleding, make-up etc. Mijn Tumblr blog staat er ook vol mee dus wie dat signaal mist, heeft zijn of haar observatie vermogen uitstaan hehe.

Anyway, mezelf mooi maken doe ik niet zo zeer om een cadeautje te geven aan de wereld. Maar ook omdat het mezelf een gevoel van vrijheid geeft. Mezelf uitten doe ik graag met een artistieke smaak. Er zijn vele manieren om dit te bekijken. Ik moet al helemaal er niet aandenken dat ik me optut om een man te krijgen. Zeker al niet omdat ik niet op mannen val. Tja er kan misschien een uitzondering zijn, maar ik ben een do-not-want-penis type. Geen penis aan mij of in mij. Ik val wel op bepaalde sterke persoonlijkheden (pan-sexual) maar het optutten is niet iets wat ik direct voor een ander doe.

[Barbarella]

Henrico, Ik vraag mijzelf weleens af hoe dat voor FT'M's werkt. Ik heb stropdassen altijd een gruwel gevonden om te dragen en pakken ook. tegelijker tijd moet dat voor veel FTM's "je van het zijn.

Zierota, Aankleden en optutten moet wel van binnenuit komen naar mijn idee. Ik zie niet in hoe het anders wat kan worden.Toch doe ik het ook voor de buiten wereld.

Als ik iemand zie die zich mooi gemaakt heeft, man of vrouw, dan wordt ik daar ook echt blij van. Ik vind het dus ook heel erg dat er zoveel onverdraagzaamheid is naar mensen die zich anders kleden dan de norm.

Levendula

[Laurens2]

Henrico, Ik vraag mijzelf weleens af hoe dat voor FT'M's werkt. Ik heb stropdassen altijd een gruwel gevonden om te dragen en pakken ook. tegelijker tijd moet dat voor veel FTM's "je van het zijn.

Ik denk dat je overhemden en stropdas voor FtM kunt vergelijken met jurken en rokken voor MtF. Ten minste zo is het voor mij.

Ik heb sinds mijn 2e nooit meer een jurk/rok aangehad. Toen mijn moeder die mij vroeger aandeed gooide ik die altijd over mijn hoofd en later had ik er een hekel aan. Ik dacht altijd was ik maar een man, dan kan ik mannen-overhemden aan en misschien wel een stropdas. Veel makkelijker.

[Irene_de_Vreede]

De meeste mannen hebben overigens een hekel aan de stropdas,

[Eva]

Ik ben lang als man door het leven gegaan. Te lang, maar dat terzijde.
In die periode droeg ik graag mooie kostuums. Een pak heet dat tegenwoordig weer. Bommeltjes eronder en ik leek verdomd wel een echte man. Stropdassen? Nope. Vlinderdassen. Handgestrikt.
Geen idee wat dat bewijst, maar toen ik uit de kast kwam zei een (vrouwelijke) klant: "Ik zal je missen. Je was altijd zo'n ander soort man".
In het voorjaar hebben we dat in een vrij lang gesprek helemaal recht getrokken. Ze heeft alles wat ze vinden kon over T-zijn opgezocht en wist inmiddels waar ze het over had. Geweldig!

[Barbarella]

Ireene, Toch verdwijnen die dingen niet

Mark, Ik heb dus nog nooit een echte goeie jurk aangehad, Wil ook geen jurk zonder gelegenheiden voor een jurk. Ben ook nog eens heel erg kritisch, ik vind de meeste jurken niets anyway het ziet er niet naar uit dat ik ooit nog een pak aan hoef. Overgens heb ik een tijdlang in de buitenlucht en in de moddder gewerkt in troep van de legerdump en dat vond ik best lekker.

Eva, Ook al zijn pakken nooit mijn ding geweest heb ik wel een paar erg mooie overhemden gehad. Bij informele gelegenheden droeg ik die over elkaar, open over een T-shirt met opdruk boven een leren broek. Nette heren schoenen heb ik altijd erg weinig meegekunt. In een androgyne stadium heb ik nog een paar brooks gekocht die doorliepen als laarzen tot onder de knie, moest ik ineens ergens in het net verschijnen dan droeg ik die met mijn broek over de schacht. Dat waren mijn eerste dames laarzen.
Heb ook nog een vlinderdasje gehad, niet hand gestrikt. Vind hand gestrikt wel erg stijlvol.

[Irene_de_Vreede]

Toch is er een kentering gaande, als je tien jaar geleden een zakelijke bijeenkomst had, droegen alle mannen (en het waren vrijwel uitsluitend mannen) een stropdas, nu is dat nog hooguit 50%.

[Barbarella]

Dat klopt wel wat je zegt Ireene, er is, hier in Nederland< nog de Pim Fortuijn opleving van de stropdas geweest maar daarna is het bergafwaarts gegaan met de das. In Japan is die ook tanende onder het mom beter kleed je je wat koeler dan dat je de airco aanzet.

Het is nog steeds een symbool van autoriteit maar ik denk dat met het steeds impopulairder worden van managers en beleggers en aan verwante dat ook wel verdwijnt.

Levendula