Perfectionisme

[petra666]

Hebben jullie, dames, ook het gevoel dat het allemaal helemaal moet kloppen?
Ik heb het dan over de kleding, schoenen, haar, make-up enz. enz.
Ik wil graag zo mooi mogelijk over straat maar krijg het eigenlijk niet voor elkaar. Er is altijd wel iets wat niet goed is. En potloodlijntje die dikker is onder het ene oog.
En bad-hair-day. Kleding die soms te strak lijkt te zitten.

Als dit ooit een keer het geval is bij mijn vrouw vind ik dat niet storend maar bij mij zelf dus wel.
Ik krijg dan meestal wel een mooi compliment van mijn vrouw....
"Je lijkt wel een wijf"

Ik weet wel dat ik minder kritisch naar mijzelf moet zijn maar ik vind dat ik als vrouw er tip-top moet uitzien.

Hadden/hebben jullie dit ook en wat deed/doe je er aan om minder kritisch te zijn?

Groetjes Petra
-xxx-

[Gabriël]

Ik ben dan wel geen dame, maar ik herken het wel. Ik ben ook erg perfectionistisch, zeker wat make-up betreft. Maar met make-up is het altijd lastig, want ik wilde alles dan zo mooi symmetrisch hebben, terwijl mijn hoofd helemaal niet eens symmetrisch is. Dus als ik met make-up bezig ben, dan kan ik gerust anderhalf uur bezig zijn voordat ik tevreden ben.

Wat mij heeft geholpen om minder kritisch te zijn is goed rond te kijken naar foto's van fotoshoots. In bladen, online van (amateur)fotografen, bij bekende mensen die op youtube tutorials maken voor make-up, foto's van online 'iconen' in de scene waarin ik me begeef... En steeds vaker viel me op dat bij die mensen hun make-up ook niet 100% perfect is. Dat daar ook vaak net even een lijntje een minuscuul stukje lager zit, of een potloodstreepje net even wat dikker, of een smokey-eye net aan een kant iets donkerder is aangezet.

En kijk ook gewoon om je heen. Naar andere mensen. Die hebben ook vaak genoeg een bad hairday, of make-up dat niet perfect zit, of kleding wat te strak zit, of te los, of te doorschijnend...

[Irene_de_Vreede]

Ik kijk ook altijd heel kritisch naar mezelf, en ga best ver in details die moeten kloppen, ook al ziet niemand ze.

[Anon20180501]

In het begin, 11 jaar geleden, moest het bij mij elke dag allemaal perfect zijn en dat is nu eigenlijk nog zo, als ik uitga. Door levenslessen, gewenning en routine lijkt het of ik, zeker 'doordeweeks', nonchalanter ben geworden maar ik heb geleerd dat wanneer je op en top perfect gekleed en opgemaakt boodschappen gaat doen bijvoorbeeld je een beetje uit de toon valt maar 'erger' nog, het plezier dat ik had in het me tot in de puntjes verzorgen en kleden voor het uitgaan reduceerde tot routinematig handelen zonder hartstocht en vleiende aandacht te verwachten tijdens het uitgaan. Het speciale gevoel voor het uitgaan was weg.
Ik loop er 'doordeweeks' niet slordig bij, zelfs niet veel anders als in het 'weekend', en ben dan niet onverschillig maar toch ben ik dan iets minder verkrampt perfectionistisch bezig met het resultaat.

liefs, Daniela