Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

"Transgerelateerde" issues in werk, studie, uitgaan, en zo voort
Charlie7
Berichten: 3
Lid geworden op: 26 jun 2022, 18:49
Gender: Onzeker
Voornaamwoorden: hij/hem

Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Charlie7 »

Hey allemaal,

Ik ben nu 23 en mijn transitie startte zo'n 2 jaar geleden. Ik ben geboren als vrouw, maar voel me dat niet.
Ik weet niet of ik mij non-binair voel of een man. Ik neem (nog) geen testosteron. Ik word over het algemeen aangezien voor een jongen van een jaar of 16.

Nu loop ik tegen het volgende aan. Ik heb mijn hele leven alleen maar vrouwen om mij heen gehad. Ik woon in een huis met alleen vrouwen, ik heb een vriendinnengroep en ik sport in een team met enkel vrouwen. Nu merk ik dat ik sociaal gezien mij nu ook alleen maar op mijn gemak voel bij vrouwen.
Het is niet dat ik contact met mannen vermijd. Maar contact dat mannen (vooral in groepsverband) met elkaar hebben spreekt me over het algemeen niet aan. Ik realiseer me dat dit een generalisatie is. Voor mijn gevoel is het een stuk "harder" en oppervlakkiger dan als vrouwen met elkaar zijn en praten. Bovendien zijn mijn interesses "vrouwelijk", de tv-programma's die ik kijk, de activiteiten die ik leuk vind ga zo maar door.

Tegelijkertijd ervaar ik dat ik mij er comfortabel bij voel als mijn uiterlijk steeds mannelijker wordt. Maar dit maakt het contact met vrouwen zoals ik dat altijd had alleen maar lastiger. Dit maakt me soms best verdrietig, ik vond veel makkelijker aansluiting bij meiden toen ik er uitzag zoals vroeger.

Iemand die deze tweesplitsing herkent? Of misschien tips heeft voor mij.

Liefs
Charlie
Moya
Berichten: 9
Lid geworden op: 11 jul 2022, 23:50
Gender: Trans MtF
Voornaamwoorden: Zij/haar

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Moya »

Hey Charlie!

Ik herken het, maar dan ben ik wel als man geboren. Tevens met vrouwen opgevoed en voel mij het meest op mijn gemak bij vrouwen. De oppervlakkigheid van mannencontacten ervaar ik ook. Voor mij nam het de vorm aan van 'het trucje' leren zodat ik een soort van aansluiting kon vinden.

De vraag die op het puntje van mijn tong ligt is vooral wat je uit het contact met mannen zou willen halen. Misschien dat meer doelgericht contact een fijne manier is om mensen beter te leren kennen?

Groetjes,
Moya

Sent from my motorola edge 20 pro using Tapatalk

Charlie7
Berichten: 3
Lid geworden op: 26 jun 2022, 18:49
Gender: Onzeker
Voornaamwoorden: hij/hem

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Charlie7 »

Moya schreef: 14 jul 2022, 16:00 Hey Charlie!

Ik herken het, maar dan ben ik wel als man geboren. Tevens met vrouwen opgevoed en voel mij het meest op mijn gemak bij vrouwen. De oppervlakkigheid van mannencontacten ervaar ik ook. Voor mij nam het de vorm aan van 'het trucje' leren zodat ik een soort van aansluiting kon vinden.

De vraag die op het puntje van mijn tong ligt is vooral wat je uit het contact met mannen zou willen halen. Misschien dat meer doelgericht contact een fijne manier is om mensen beter te leren kennen?

Groetjes,
Moya

Sent from my motorola edge 20 pro using Tapatalk
Hey Moya!

Bedankt voor je reactie. Je vraag heeft mij wel aan het denken gezet. Ik denk dat ik enerzijds nieuwsgierig ben naar hoe het zou zijn om mij te omgeven met mannelijke vrienden, en of ik mij daar op mijn gemak zou kunnen voelen. Ik hoop dus ergens dat mijn vooroordeel over oppervlakkigheid onjuist is denk ik. Tegelijkertijd merk ik dat nu ik er mannelijker uitzie, het lastiger is geworden om contact te leggen met vrouwen zoals ik dat gewend was.

Ik denk dat ik het wel graag een kans zou geven, maar het eng vind omdat ik niet goed weet hoe mannen met elkaar omgaan.

Groetjes
Charlie
Gebruikersavatar
Simão
Berichten: 818
Lid geworden op: 07 aug 2013, 09:26
Gender: Transgender
Locatie: Alentejo, Portugal

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Simão »

Ik denk dat het belangrijker is om je te omgeven met vrienden die op jouw niveau zitten en ietwat gelijkdenkend zijn, dan van welk gender ze zijn.
Ik ben van mening dat vrouwengroepen net zo hard, oppervlakkig en over overseksed kunnen klinken als mannengroepen, als je tussen bepaalde mensen zit. Verder kun je natuurlijk makkelijk gemengde vriendengroepen hebben als je met stellen omgaat bv.
En dan heb je ook nog gewoon de zachtere mannen of "metro seksuelen" binnen heteros en homos, die ook gewoon "vrouwenprogrammas" kijken en over breipartronen mee kunnen praten bv. Het heeft dus meer te maken met het soort persoon dan gender. Je hoeft ook niet meteen tussen een hele groep te zitten? Je kunt in veel situaties een een op een gesprek met iemand aangaan die je aanspreekt.
Persoonlijk heb ik gemerkt dat als je in de "hippie sfeer" kijkt, de mannen totaal niet "hetero normatief" -bij gebrek aan een betere omschrijving- zijn. Dat is dan ook echt mijn crowd, want ik ben ook niet van de op de grond spugende ballenkrabbende jagers.
"We vinden steun bij de mensen die het met ons eens zijn, en groei bij de mensen die het met ons oneens zijn" Frank A.Clark
Gebruikersavatar
Marica
Berichten: 2550
Lid geworden op: 31 mei 2018, 15:57
Gender: Vrouw
Voornaamwoorden: zij/haar
Locatie: Woubrugge

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Marica »

Simão schreef: 05 aug 2022, 20:26 want ik ben ook niet van de op de grond spugende ballenkrabbende jagers.
LOL :D

Ik heb mij altijd op mijn gemak gevoelt bij vrouwen, en dat was al tijdens mijn jeugd. Als jongen in een jongens voetbalteam vond ik maar vreemd, ik had weinig met mannelijk gedrag, maar speelde wel de stoere gast uit een soort overlevingsdrang om maar niet ontdekt te worden dat ik mij anders voelde. Bij zaalvoetbal was ik altijd de laatste die uitgekozen werd. Waar zal dat aan gelegen hebben? :mrgreen:
Als volwassende ging dat ook zo, ik had erg mannelijke beroepen, ik dronk veel bier, en altijd een baard van een week. Het was voor mij noodzaak want toegeven aan mijn gevoelens, nee, dat kon ik nog niet.

Beste Charlie, je zegt dat je 16 jaar oud wordt geschat als je als man over straat gaat. Ik snap dat dat lastig is, en waar menig transman mee zit zolang ze nog geen Testosteron hebben. Terwijl een baardje enorm kan helpen bij de eerste indruk.
Vrachtwagenchauffeuse, en Noorwegen gek.
Maartje-nb
Berichten: 32
Lid geworden op: 30 mei 2022, 23:28
Gender: Non-binair
Voornaamwoorden: hen/hun/die/diens/haar

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Maartje-nb »

Hi Charlie, (wat een super leuke naam trouwens❤️)

Oh joh, zoooo herkenbaar wat je zegt.
Vanaf de middelbare school had ik altijd al meiden om mij heen. Ben geboren als jongen, maar ben non-binair en mijn interesses, kledingstijl etc… zijn allemaal vrouwelijk. Ik heb echt nooit iets gehad met mannen. Reageren vaak heel lomp, primair en hun humor begrijp ik ook echt helemaal niet. Maar dan generaliseer ik natuurlijk. Maar omdat ik een vrouwenbrein heb, voel ik me nog wel eens “er tussenin” zitten. Dus snap je helemaal.
Nu ben ik echt helemaal mezelf en het boeit me echt niet meer wat mensen allemaal van me vinden, maar soms voel ik nog wel eens een knoop in mijn maag zeg maar … en dan vooral in groepen meiden. Als ik dan ook vrolijk begin over make-up, kleding etc… en er is toevallig iemand bij die me niet zo goed kent… dan krijg je nog wel eens van die vreemde blikken, zo van: ja maar jij bent toch een jongen?
Wat je misschien helpt , een tip dus waar je om vroeg, wat mij helpt ten minste is te bedenken dat de schaamte of de ongemakkelijkheid alleen maar in jouw hoofd zit.
Ga lekker experimenteren en laat jezelf zien wie je bent, dan trek je vanzelf wel mensen aan die jou ook leuk of interessant vinden. Als je je gaat verbergen oid… dan stoot je vaak mensen af. Als je gewoon jezelf bent, tenminste dat merk ik, dan vinden de meeste mensen je alleen maar nice, of interessant. Veel mensen vinden het vaak heel knap als je gewoon jezelf kunt zijn/uiten.
Dus doe dat lekker met de mensen die jij leuk vindt.
En weet je… dat er vooroordelen zijn of dat je continu (lees iedere dag ) moet uitleggen wie of wat je bent…. Dat kun je toch niet voorkomen. De keren dat ik op een dag wordt nagekeken, of wordt uitgelachen is echt heel regelmatig… ik ben er inmiddels aan gewend. Ik zie het nu zo: jullie durven niet jezelf te zijn en zijn zeer waarschijnlijk super streng voor jezelf en daarom moet je anderen naar benden halen om je eigen lege zelfbeeld te compenseren. Heel triest dus eigenlijk. Dan kan je maar beter je rug recht houden en lekker zijn wie je bent toch? Als je eens wilt doorkletsen pb gerust.
Groetjes hè,
Liefs, Maartje
(Die/diens)
Gebruikersavatar
Marica
Berichten: 2550
Lid geworden op: 31 mei 2018, 15:57
Gender: Vrouw
Voornaamwoorden: zij/haar
Locatie: Woubrugge

Re: Ik voel me mannelijk, maar sociaal gezien vrouwelijk

Bericht door Marica »

Goed dat je het benoemd, Maartje, ik had het niet beter kunnen zeggen. Natuurlijk moet je schijt hebben aan wat anderen vinden, maar dat is natuurlijk makkelijk gezegt. Je moet het maar durven. Je moet het maar doen.

Moeilijk genoeg, maar je kan niet eeuwig thuis achter de voordeur blijven zitten. Je moet toch een keer naar buiten, maar dan wel als jezelf, en niet als een slap aftreksel van jezelf, want dat ben je niet.
Vrachtwagenchauffeuse, en Noorwegen gek.