Ik hoor al die sterke verhalen dat oestrogeen je zo veel emotioneler maakt, dat je die emoties vaak niet aan kunt, de eerste maanden eigenlijk één huilende bundel van vreugde en wanhoop, zowel op het dieptepunt als hoog. Om eerlijk te zijn ben ik altijd super emotioneel en gevoelig geweest, heb ik enige tijd in therapie doorgebracht om manieren te vinden om die emoties te reguleren en er niet door verpletterd te worden. In de slechtste tijden ervaren depressieve stemmingen, angst en zenuwinzinkingen.
Ik kan daar niet veel meer mee bezig zijn met het starten van HRT - integendeel, ik hoop dat HRT me zal helpen om evenwichtiger en kalmer te worden, dat deze aanhoudende diepe mist in mijn hoofd zal beginnen weg te trekken.
Hoe was dit bij jou toen je met je mtf hrt begon? Hoe emotioneel heb je je eerste weken, maanden ervaren, heb je dat aangepakt of ben je erdoor verpletterd?
(sorry voor eventuele google translate-fouten van duits naar nederlands