10 jaar hrt
Geplaatst: 09 jun 2023, 20:19
2013 begon ik met hrt , 2023 is het nu, hell of a ride.
Ongelooflijk wat ik allemaal tegen kwam tijdens transitie, emotioneel, praktisch, etc, en wat was het zwaar.
Ik ben een hele luie Trans geweest, ik deed er amper wat mee in praktische zin, was toch vooral bezig met andere zaken,vluchten vooral.
Maar dat niet alleen, het is 10 jaar lang 1 groot zelfonderzoek geweest, jezelf afpellen en afpellen en opnieuw leren vinden,leren lopen,leren zijn maar vooral,knokken tegen en met mezelf.
Heftig,maar nodig geweest
En dan ineens, is het 2023, staat de srs voor de deur , en lijkt al het gesodemieter ver achter me, het geknok hoeft niet meer, ik ben ok, alles voelt relatief normaal
Ik liep vanmiddag topless door de tuin van een vriendin en daar was ik na 5 minuten ook aan gewend, felt nice
Niks geen schaamte genant voelen of iets degelijks, nee, alles voelt vooral als de normaalste zaak van de wereld .
Dat snapt mijn brein nog steeds niet goed, die heeft zo lang overhoop gelegen, dat is nog erg wennen, maar dat zal ook slijten .
Dus, nog een zware stap te gaan, dan komt er hopelijk mentaal net nog ff wat extra ruimte en dat was dan dat.
Ik geloof niet dat ik daarna dolgelukkig ben,het is gewoon iets wat ik moet doen,het haalt alleen een laatste restje dysforie weg en dat is nodig
Als ik dan ook nog van mijn tinitus af kom is dat reden voor een feestje, want daar heb ik nog veel last van,mogelijk haalt de srs wat emotionele stress weg op lange termijn en kalmeert de tinnitus ook
Just sharing:)
Fay
Ongelooflijk wat ik allemaal tegen kwam tijdens transitie, emotioneel, praktisch, etc, en wat was het zwaar.
Ik ben een hele luie Trans geweest, ik deed er amper wat mee in praktische zin, was toch vooral bezig met andere zaken,vluchten vooral.
Maar dat niet alleen, het is 10 jaar lang 1 groot zelfonderzoek geweest, jezelf afpellen en afpellen en opnieuw leren vinden,leren lopen,leren zijn maar vooral,knokken tegen en met mezelf.
Heftig,maar nodig geweest
En dan ineens, is het 2023, staat de srs voor de deur , en lijkt al het gesodemieter ver achter me, het geknok hoeft niet meer, ik ben ok, alles voelt relatief normaal
Ik liep vanmiddag topless door de tuin van een vriendin en daar was ik na 5 minuten ook aan gewend, felt nice
Niks geen schaamte genant voelen of iets degelijks, nee, alles voelt vooral als de normaalste zaak van de wereld .
Dat snapt mijn brein nog steeds niet goed, die heeft zo lang overhoop gelegen, dat is nog erg wennen, maar dat zal ook slijten .
Dus, nog een zware stap te gaan, dan komt er hopelijk mentaal net nog ff wat extra ruimte en dat was dan dat.
Ik geloof niet dat ik daarna dolgelukkig ben,het is gewoon iets wat ik moet doen,het haalt alleen een laatste restje dysforie weg en dat is nodig
Als ik dan ook nog van mijn tinitus af kom is dat reden voor een feestje, want daar heb ik nog veel last van,mogelijk haalt de srs wat emotionele stress weg op lange termijn en kalmeert de tinnitus ook
Just sharing:)
Fay
toevallig ja...