Planning/voorbereiding
Ik ben ongeveer rond september vorig jaar begonnen met het vragen om informatie over de vergoeding voor een operatie in Thailand bij de verzekering. Na even duwen en trekken kreeg ik in november bericht dat ik (bijna) alles vergoed zou krijgen. Daarmee bedoel ik de operatie. Reis- en verblijfkosten betaalt de verzekering niet. Nadat ik in februari van het VUmc te horen kreeg dat de planning in oktober realistisch was ben ik gaan boeken. 26 oktober was de oorspronkelijke datum. Ik ga iets op de zaken vooruit lopen, maar mijn operatie is een maand van tevoren naar 25 oktober verschoven wegens de crematie van de koning. Tijdens het boeken was dat niet bekend en daarom mocht ik ineens een dag eerder, terwijl ik niet eerder hoefde te komen. Op de gevolgen daarvan kom ik nog terug. Ik heb netjes de aanbetaling van 20% gedaan (ca. €1600-1800, afhankelijk van de wisselkoers van de Thaise Baht), mijn vliegtickets geboekt (EVA Air, Elite Class --> extra beenruimte en ruime stoelen) en doorgegeven dat ik in The Vertical Suite wilde verblijven. Daarna was het enige tijd stil en heb ik mij vooral gericht om mijn aangezichtschirurgie, welke op 9 juni plaats heeft gevonden. De adamsappelreductie mocht echter niet meer tegelijk daarmee worden gedaan, waardoor het in de kader van de SRS weer een rol is gaan spelen.
Mijn verwijsbrief van Psycho Informa Groep kreeg ik half augustus en heb ik meteen doorgestuurd naar de kliniek. Half september kreeg ik mijn verwijsbrief van het VUmc, de betaling afgerond, de machtigingen van de verzekering gekregen (die wilden de verwijsbrief van het VUmc zien), de verplichte röntgenfoto laten maken de verplichte bloedtesten laten doen. De laatste twee heeft de huisarts geregeld. Stuur die bloedtesten overigens meteen naar Chettawut als je zelf gaat. Er bleken bij mij twee testen te ontbreken en die heeft de huisarts alsnog binnen een dag laten doen. Anders moet dat in Thailand. De adamsappelreductie is overigens pas in deze periode gepland. Ik heb het besproken met de verzekering en aangegeven dat het er nu bij kon of dat het anders tegen een hogere prijs in Nederland of België zou moeten gebeuren. Uiteindelijk is de verzekering overstag gegaan.
Vanaf dat punt was het nog paar weken wachten, waarin ik mijn afstudeerborrel heb gehouden, nog even een hardcorefeestje heb gepakt (stampen gaat volgens mij lastig met een wond tussen je benen...), naar de Buiten de Binary dag in Nijmegen ben geweest en afscheid heb genomen van mijn werk.
Vertrek, vlucht en aankomst (21/22 oktober)
Afgelopen zaterdag (21 oktober) zijn we vetrokken. We hebben alles thuis schoon gemaakt, hebben de trein gepakt naar mijn ouders en zijn van daaruit door vrienden naar Schiphol gebracht. We waren veeeeel te vroeg, maar met het begin van de herfstvakantie wilden we geen risico nemen. De vlucht was prima, hoewel vliegtuigstoelen nooit echt lekker slapen en mijn partner geen oog dicht heeft gedaan.
Op het vliegveld werden we, zoals afgesproken, opgehaald door de chauffeur van Chettawut. We hadden afgesproken dat de chauffeur een taxi zou regelen, maar de kliniek was dat vergeten te zeggen tegen de chauffeur en uiteindelijk werd een extra chauffeur gestuurd om ons op te halen (wat bij het consult werd afgerekend). Tevens bleek in de envelop met instructies die ik van de chauffeur kreeg het beruchte 'bowel cleasing schedule' - een lijstje met wat je wel en niet mag eten en laxeerinstructies - te ontbreken. Het is belangrijk om dat schema te volgen, omdat je darmen leeg moeten zijn met de operatie. Daardoor hebben ze tijdens de operatie meer ruimte om mee te werken. De chauffeur heeft dit doorgegeven aan de kliniek en het lijstje is later alsnog bezorgd. Niet onbelangrijk overigens, want omdat mijn operatie een dag naar voren was gehaald mocht ik vanaf 18:00 die dag geen vast voedsel meer eten. Het vliegtuigontbijt bleek voorlopig mijn laatste vaste voedsel
. Eenmaal aangekomen hebben we onszelf geïnstalleerd en zijn we naar de 7/11 op de hoek gelopen om het een en ander in te slaan wat ik wél mag eten/drinken. O.a. cola, sprite en gelatine. Mijn partner heeft ondertussen contact gelegd met een collega die al een tijdje door Azië heeft gereisd. Zij is onze kant op gekomen en we zijn met haar in het tegenovergelegen winkelcentrum wat gaan eten en geld gaan wisselen. Bij het eten heb ik gelukkig nog een kommetje heldere soep kunnen krijgen, ook iets wat nog wel mag volgens de lijst, en had ik gelukkig weer wat zout.Ondertussen heb ik een tube Oestrogel gehaald. Je moet van Chettawut 2 weken voorgaand aan je vertrek tot aan je terugkeer naar huis stoppen met je hormonen. Oestrogel mag in de weken na de operatie schijnbaar wel (heb ik nagevraagd). Daarom heb ik het als voorzorgsmaatregel gehaald. Overigens kun je in dat winkelcentrum echt alles krijgen wat je nodig hebt. Mocht je iets vergeten zijn in NL? Grote kans dat ze het gewoon aan de overkant van de straat hebben, zij het met Thaise bedrukking.
Na het 'eten' hebben we nog even over de nabijgelegen night market gelopen. De geur van eten hangt echter wel overal, wat je hongergevoel er niet minder op maakt. Vooral niet als je reisgezelschap telkens vraagt of je ook fruit of iets anders wil wat op de lijst met verboden eten staat. Mijn moeder vroeg op een gegeven moment of ik een paracetamol wilde, maar dat staat ook weer op de lijst met wat je niet mag... Uiteindelijk zijn we terug naar het hotel gegaan, heb ik nog twee koppen thee naar binnen gewerkt en ben ik gaan slapen. Mijn reisgezelschap besprak ondertussen nog plekken waar ze heen wilden, maar dan besef je je de keerzijde van naar Thailand gaan. Voor jezelf is het niet echt een vakantie. Hooguit (een deel) van de eerste twee dagen kun je wat leuks doen, de rest zit je binnen. Dat besef viel mij zwaarder dan ik van tevoren had gedacht.
Consultation day (23 oktober)
Vandaag was de dag die bekend staat als consultation day, ofwel je eerste afspraak met Dr. Chettawut himself. We werden om 11:00 opgepikt bij het hotel. Daarvoor ben ik even met mijn partner, pa en zusje gaan zwemmen (nu het nog kan) en ben ik meegegaan naar het ontbijt. Ik vond het niets om in mijn eentje te wachten tot zij klaar waren en heb mij vermaakt met thee, koffie, veel te zoete hotelvruchtensap en een grote bak heldere, pittige soep. Dat laatste moet je vragen. Het leek er echter op alsof ze dit verzoek niet voor het eerst hadden gehad
. Na nog een gelatine en opfrisbeurt op de kamer werd het tijd om naar Chettawut te gaan. Mijn ma, partner en ik waren netjes op tijd daar, hoewel we even moesten wachten omdat er twee patiënten voor ons waren. Nadat het papierwerk was gedaan en de openstaande betaling was voldaan (extra transport), moest ik wachten op Dr. Chettawut. Vlak voordat ik binnen mocht kwam een verpleegster mij al waarschuwen dat er iets niet in orde was met de brief van PIG. Alle brieven moeten een originele handtekening hebben en in dit geval was er eentje gescand. Het legde wel een schaduw op mijn consult, omdat we er naderhand nog anderhalf uur mee bezig zijn geweest om een oplossing te vinden. Inmiddels is er een oplossing gevonden en gaat PIG het direct corrigeren, maar de kliniek had dit zelf ook eerder moeten aangeven en had dit over het hoofd gezien. In alle andere gevallen zouden ze mij naar een Thaise psychiater hebben gestuurd om nog een brief mét originele handtekening te krijgen. Ze hebben dat niet gedaan omdat het buiten mij om fout is gegaan. Ga je zelf? Let erop dat je originele brieven hebt, met originele handtekeningen en geen doorgekraste woorden ofzo (dat laatste vonden ze ook niet prettig, maar de psychiater had de spelling van zijn naam gecorrigeerd met pen i.p.v. een nieuwe brief uit te printen).
Het consult zelf was verder prima. Dr. Chettawut heeft eerst foto's genomen van mijn adamsappel en 'soon to be vagina' en vervolgens bekeken of er extra huid nodig was voor de operatie. Gelukkig was dat niet het geval. Bij te weinig huid moet je ter plekke namelijk va. €1000 bijbetalen omdat de ingreep dan ietsjes anders moet. Je wordt daarvoor ook gewaarschuwd en ik was erop voorbereid, maar ik had al niet verwacht dat het nodig zou zijn. Nadat dit achter de rug was, heeft dr. Chettawut nog eens het 'bowel cleansing schedule' uitgelegd, gewezen op het belang van dilateren en gekeken naar mijn verwachtingen van de operatie. Uiteindelijk ben ik met een kleine domper van die verwijsbrief weggegaan, maar over het algemeen heb ik wel een goed gevoel bij de operatie en de arts.
De middag hebben we Wat Traimit (Tempel van de gouden Buddha) en Wat Pho (Tempel van de liggende Buddha) bezocht. Erg fijn om mijn gedachten even van alles af te zetten. Om 17:00 moest ik echter beginnen met de voorgeschreven laxeermiddelen. We waren iets later terug en hebben tussendoor nog even bouillonblokjes en tabasco bij de plaatselijke supermarkt gehaald, maar die pillen zitten er nu al even in. Straks moet ik nog een keer een middeltje nemen en dan is het klaar voor vandaag.
Het vervolg
Morgen moet ik in de ochtend (9:00) en in de middag (17:00) weer een soort laxeermiddel nemen en vanaf 7:00 's ochtend op de dag van de operatie mag ik niets meer eten. We hebben ons voorbereid op de komende dagen door bijvoorbeeld bouillionblokjes, cola, water en gelatine in te slaan. Ik heb gelukkig heel wat personen mee die iets kunnen halen/meenemen als ik het nodig heb, maar ik heb het liever klaarliggen. Heel veel van Bangkok zien gaat er denk ik niet meer van komen. Ik merk dat ik nog wel voldoende energie heb, maar dat het afneemt en ik dat ik prikkelbaar ben. Gek genoeg ben ik niet heel gespannen voor de operatie. Het vliegtuig halen vond ik spannender. Nu je hier bent en weet wat je te wachten staat geeft het ook een soort rust. Ik ben benieuwd wat de komende dagen gaan brengen, hoewel ik ergens ook wel weet wat er gaat komen... Je moet er wat voor over hebben om hier geopereerd te worden.
Tot zover vind ik het wel mooi geweest voor een eerste post. Mijn familie is net terug van het eten en ik ga weer even bij hen zitten. Ik probeer dit draadje weer zo nu en dan weer een update te geven, maar de prioriteit ligt even bij familie en als ik tijd over heb kom ik hier wel weer aan toe.
.
