Ik loop al sinds afgelopen zomer als man rond, maar ben nog niet echt op plaatsen geweest waar echt veel volk komt en er qua kledij grote onderscheid word gemaakt tussen man en vrouw.
Alle vrouwen gaan in lang kleed (of kort maar in ieder geval niet in broek, al heb ik hier en daar wel een "sjek" jumpsuit gezien) en de mannen allemaal hetzelfde in kostuum (niet allemaal zwart gelukkig :p).
Ik loop al van vorige zomer dus men boobs te binden en alleen maar met sportbeha, en ik had altijd zoiets van: whatever als iemand nog "iets" ziet, want met iets strakker kan ik niet leven,maar ja helemaal plat is dat dus niet, ook al heb ik praktisch niks. Mijn gedachten blazen het vandaag wel serieus uit proportie, ik denk nu continu: omg dit is niet plat genoeg! wat gaan mensen denken? En aan de andere kant zeg ik tegen mezelf: jezus waar maak je je druk om! Maar ja vandaag ben ik dus super bewust van het feit dat ze er nog steeds hangen......en dat doet pijn :s ma goed, we komen er wel door zeker.
En ik ga voort eerst de mannen wc gebruiken (allee je loopt niet met kostuum de vrouwen wc binnen!), alleen als ik toevallig men regels nog had, dan had ik wel letterlijk met kostuum naar de vrouwen wc gegaan! Maar gelukkig hoef ik me daar geen zorgen over te maken......allhoewel ik daar ook wel stiekem aan denk want you never know!! ik heb in ieder geval wat bij, niet dat het kan eigenlijk ma soit.
Als je tussen in leeft, blazen je gedachten alles op tot een ramp.
Ik zei al tegen iemand, amai ik ben benieuwd hoe vaak ik men nieuwe naam ga horen, sinds niet iedereen die al zegt. En ik weet zeker dat op t einde van de avond of halverwege als mensen al zat zijn, dat ze waarschijnlijk onbewust de verkeerde naam gaan zeggen, of mij een zij gaan noemen terwijl ik daar in kostuum rondloop. Kortom het kan awkward zijn deze avond, vol met verrassingen en ongemakken als ik toevallig toch eens iets moet uitleggen aan iemand waarom ik een kostuum draag ofzo......
Mijn psych zegt dat ik wel doorga als man, maare als ik mijn naam moet zeggen en ik zeg dus Sam, noteren ze Sandra!!! en dan ik: het is SAM!
Nog een klein uurtje en ik ben weg.....en zon uurtje van te voren word ik altijd zenuwachtig en dat heb ik met alles naar waar ik ook ga. Ik krijg dat nimmer weg
. Ik ga van deze avond wel gebruikmaken om de mannen grondig te bestuderen :p hehe, niet dat ik perse vrouwlijk overkom, als ze me langs achter zien lopen, denken ze ook al dat ik een man ben, tot ik me omdraai en met men super dunne vingers aan men gezicht frunnik :s ik haat men handen!
#
, het was even super raar toen mijn baas (mijn baas van t werk is daar 1 van de sponsors / boardmembers?) mijn naam riep en ik niet reageerde (ma hey t is daar super lawaaierig :s), toen riep hij ineens Samuel en toen reageerde ik meteen, niet dat ik zo heet, ik heet gewoon Sam, maar blijkbaar voel ik toch een connectie met samuel 
.
, ik was het gewoon om daar naar de vrouwen wc te gaan en t was helemaal niet duidelijk waar de mannen wc eigenlijk was, er stond gewoon: toilets, geen man of vrouw indicatie. maar na even zoeken had ik ze toch gevonden en vanaf toen was er altijd wel continu iemand aanwezig daar, ma ik liep daar gewoon binnen alsof het niks was, enige nadeel was dat er 5 urinoirs waren en maar 1 hokje en soms was dat hokje bezet dus moest ik wachten :s, ik zal t zo fijn vinden als ik ooit een urinoir ook kan gebruiken, man man :s als je dringend moet.