Laura's (en unicorn's) reis naar Zoetermeer (Meijer)

[Anon20200101]

Eerste post-wassen foto staat online
"wassen" was het niet echt, het was meer m'n zusje die meehielp met bloed uitspoelen, terwil ze voorzichtig keek waar precies de hechtingen lopen zodat ik die niet per ongeluk beschadig.

Ik heb nog steeds een voorhoofd, maar stoort nu al veel minder.
En wat me opvalt, maar dit is misschien ook nog deels de zwelling in m'n gezicht, al merkte ik dit ook al op tussen FFS1 en FFS2 in; als ik lach, heb ik geen "joker" << en >> strepen meer rond m'n mond (van kin tot midden op de wang). En dat maakt me heel blij

[Anon20200101]

Nog een keer de link naar de pre en post foto's van m'n 2 FFS sessies, dan hoef je niet pagina's terug te scrollen.
Je kan op de foto's "na" goed zien dat ik een operatie had; dus niet schrikken.

Spoiler:

https://www.dropbox.com/sh/7apc19pv0ggf ... eqc9a?dl=0

[Anon20190516]

Mooi resultaat Meis . Ik schrik niet zo snel hoor. Zelf heb ik het ook bij mezelf gezien .. kan je al fronsen ?
Ik kon alleen mijn neus op en neer bewegen ,maar niet fronsen haha, dat duurt ook nog een poosje ..mijn kapster vond dat wel grappig

[Anon20200101]

Ik moest het natuurlijk meteen proberen, toen je dit schreef
Linker wenkbrauw beweegt alweer aardig, rechts beweegt ook, maar is net als complete voorhoofd nog minimaal.

[Anon20190516]

Gaat alweer snel bij jou ,bij mij duurde het best lang.

[Anon20200101]

Ja, ik weet het intussen, bij mij lijkt een heleboel zo makkelijk te gaan en te komen.
Bijna met schaamrood op de kaken zeg ik dan ook dat ik as. vrijdag gewoon een vliegtuig in stap, en dan zaterdag en zondag lekker ga sporten in het buitenland.

[Anon20200101]

Ik ben blij dat ik tot nu toe besloten heb om m'n haar niet te kammen.
Los van het feit dat dit alleen maar onder de douche goed gaat, zou ik ook onherroepelijk vast komen te zitten in hechtingen; ik zie overal in m'n grote lussen hechtdraad.
De verkleuringen in m'n gezicht trekken al goed weg; het is nu dag 8 na de operatie, en mijn ogen zijn alweer bijna verkleuringsvrij, en de geelheid is minimaal; die was bij FFS1 veel uitgebreider. (zie nieuwe foto in m'n dropbox)

Volgende week woensdag gaan die eruit, en ben ik benieuwd wat Brigitte er dan van vindt hoe ik er uit zie.

Ondanks het feit dat ze natuurlijk zelf met het gereedschap in haar hand staat tijdens de operatie, is het uiteindelijke resultaat natuurlijk altijd afwachten, en in die zin toch wel een verrassing.
Het stelt me heel blij en tevreden dat ik haar uitgebreid zag glunderen toen ik vorige week bij haar was voor FFS2 en ze zag hoe na 29 dagen het resultaat was.
Ikzelf glunder in ieder geval nu al van het resultaat, en ik blijf me verbazen over hoe mooi en lief (in plaats van grof en lomp) ik m'n neus er vind uitzien. <3

[Anon20200101]

Het is nu bijna 3 weken sinds de laatste operatie.
En ik voel me goed.
Ook gisteren weer druk wezen sporten (en goed gepresteerd, en complimenten gekregen over de FFS resultaten).
Vandaag ben ik fijn lichamelijk moe, maar dat is goed.
(ik slik nu 2 weken lang progesteron naast m'n oestrogeen, en dat zorgt voor wat extra vermoeidheid, maar ik "own die sh*t" ).

Afgelopen woensdag ben ik voor controle langsgeweest, en zijn de hechtingslussen doorgeknipt, en zijn de korstjes allemaal bekeken (en is wat overmatige korstvorming verwijderd).
Het zag er allemaal goed uit, en ik kom in juli terug voor m'n volgende controle.
En alweer was Drs. Meijer prettig verbaasd over hoe mijn gezicht vervrouwelijkt.
Mijn voorhoofd voelt nog steeds wel wat vreemd, de huid en het bot (browbone, en denk knobbels) voelt van binnen alsof ik wekenlang in de zon heb liggen bakken, maar ik krijg ook weer gevoel terug. M'n wenkbrauwen waren de laatste week heel gevoelig, maar zijn nu tot rust gekomen.
De hoofdhuid onder m'n haar voelt nog steeds verdoofd aan, ik voel de aanraking op m'n schedel denk ik wél, de aanraking op de huid nog niet.

Qua zichtbare littekens, zwelling, en beursheid, alleen mijn indianen streepjes onder de ogen zijn nog licht zichtbaar (nu een paar huidtinten verschil, vorige week toen ik in Tsjechië was hoor dat disc golf tournament, was dat nog paars.
De driehoek van de ruimte tussen m'n wenkbrauwen en de bovenkant van m'n neus is nog flink gezwollen.
De haarlijn littekens zijn voor het blote oog niet zichtbaar, omdat mijn haar nu heel natuurlijk naar voren valt, en die littekens allemaal verbergt.

[Anon20200101]

Het herstel blijft heerlijk gaan; dat gevoel wekenlang in de zon gezeten te hebben met m'n voorhoofd, begint langzaam wat minder te worden; de licht branderige tinteling trekt nu wat weg, en is nog steeds wat 'warm', en ik begin langzaam aanraking weer te voelen op de huid zelf (in plaats van eronder de aanraking als druk te voelen); tussen de wenkbrauwen en midden op het voorhoofd heb ik licht last van mee-eters; en dat is eigenlijk voor het eerst dat ik daar uberhaupt last van heb; ik ga er vanuit dat als die huid weer tot rust is gekomen en weer aanhecht, dat dit vanzelf weer tot rust komt.

Ik begin al redelijk controle te krijgen, althans, wenkbrauwen omhoog lukt me al goed; rechts iets meer dan links. Naar beneden gaat nog minimaal. Fronsen van het voorhoofd gaat nog niet, maar dat vind ik wel prima zo

M'n neus (de brug) en jukbeenderen waren iets gevoeliger geworden door de zwelling van de laatste operatie, maar alles gaat daar lekker; de vorm wordt steeds mooier, en de zwelling neemt steeds wat meer af.

Adamsappel blijft een beetje vreemd gevoelig precies op het per ongeluk onstane litteken wat net aan de bovenkant van de adamsappel is.

[Anon20200101]

Captain's log, star date 3854743/3:

Gisteren de stoute schoenen, of beter, handschoenen, aangetrokken, en weer henna gebruikt. Ik had eigenlijk voor de 2e FFS m'n haar willen doen, maar omdat ik maar 5 dagen de tijd daarvoor had, en mijn haar soms wel 2 weken lang henna "bloedt", wilde ik niet het risico lopen dat ik met henna de wonden zou infecteren.
Nu zien eigenlijk alle littekens er netjes uit, al was het gisteren bij het controleren ervan even eng, omdat er bij m'n oor een 'zweertje' zat; dat bleek bij lichte aanraking 'gewoon' een puistje te zijn waaruit een tot pap geworden hechtingsdraadje gekomen is. (Brigitte ook al aangegeven dat dit zou gaan gebeuren, maar da tik me daarvoor geen zorgen hoefde te maken.
Ik heb de henna altijd de hele nacht in, voor een iets intensere gloed. En wat ik zelf fijn vind, maar waar sommige (cis)vrouwen de neus voor zouden ophalen, is dat mijn plukjes grijs haar tussen de donkere haren in als het ware zorgen voor een heel leuk highlights effect. Kastanje met een rode gloed waar het donker is, en een beetje vuurkleur waar het grijs was. Als m'n haar straks opgedroogd is ga ik wel een foto bouwen

Op m'n voorhoofd heb ik voor het eerst in mijn leven heel licht last van mee-eters, maar dat is denk ik vooral als reactie op het wat vaker olie gebruiken in het haar om te voeden.
M'n wenkbrauwen, waar Brigitte had gezegd "sommigen harsen die en tekenen ze wat lager weer in" vanwege de erg duidelijke vraagteken!?!? look, zijn gevoelsmatig alweer bijna terug op de plek waar ik ze er fijn uit vind zien.
Fronsen gaat ook steeds een beetje beter; m'n linker wenkbrauw heb ik alweer redelijk onder controle, rechts iets minder.
Tegen de zin in kijken lukt nog niet echt; dat doe je normaalgesproken onbewust met je wenkbrauwen, die je naar beneden trekt, en dat lukt nog niet echt; in plaats daarvan trek ik mijn wangen wat meer omhoog omdat ik daar meer controle heb

Nog een aparte trouwens; behalve bij hard drukken, is de hele neus/jukbeen regio gewoon rustig en pijnvrij. Maar bij geeuwen voel ik lichte druk op de onderkant van jukbeenderen, en de brug tussen wenkbrauwen.