Echter spreek ik het liefst gewoon lekker Nederlands. Ik ben te lui om andere talen te willen spreken, tenzij het echt nodig is. Geloof me, in Italië spreken ze nog lang niet overal Engels. Anderzijds, als ik daar toch een andere taal moet spreken dan liever Italiaans ❤
Ik had Italiaans een beetje verpest, al spreek ik het. In mijn puberteit liet ik mijn zus voor mij tolken omdat ik toen al paranoïde was. Ik wilde weten hoe anderen over mij dachten dus wilde ik niet dat anderen wisten dat ik hen ook verstond. En dan ineens sprak ik ineens Italiaanse of Engels met een vakantievriendje wanneer ik ermee alleen was. Misschien omdat een taalbarrière voor een zekere veiligheid zorgt. Of dat ik daarmee mijzelf iets specialer wilde doen overkomen. Ik had een standaard hekel aan mensen, maar als ik iemand speciaal vond wilde ik er voorzichtig mee toenadering tot zoeken.