Ben jij ook een transvrouw, die op vrouwen valt?

Gevoelens die je met de wereld deelt
SanneCW
Berichten: 60
Lid geworden op: 26 mar 2022, 01:45
Gender: Trans MtF
Voornaamwoorden: zij/haar
Locatie: Curaçao

Re: Ben jij ook een transvrouw, die op vrouwen valt?

Bericht door SanneCW »

Danielle1987 schreef: 25 jul 2022, 06:29 Is het onderscheid tussen een vriendschap en een liefdes relatie altijd duidelijk of is die sexuele spanning toch vaak aanwezig?
Ik denk dat er weinig verschil is qua geaardheid in hoe je omgaat met vrienden waar je ook seksueel in geïnteresseerd zou kunnen zijn. Zeker niet als de hormonen door je lijf gieren…
Gebruikersavatar
ReneeCross
Berichten: 203
Lid geworden op: 03 okt 2018, 09:45
Gender: Trans MtF
Locatie: 's-Hertogenbosch

Re: Ben jij ook een transvrouw, die op vrouwen valt?

Bericht door ReneeCross »

Irene_de_Vreede schreef:
SanneCW schreef: 15 mei 2022, 15:26 AGP is klinklare onzin. Het reduceert transgender personen die waarschijnlijk hun hele leven al worstelen met “iets” maar pas op latere leeftijd ontdekken dat ze trans zijn tot een soort perverselingen. En is overgoten met cisheteronormatieve vooroordelen. Zoals zoveel onderzoeken naar waarom we trans zijn.

Ik ben pas op mijn 42e in transitie gegaan. Niet omdat ik het eerder niet wist; ik wist het al van jongs af aan. Maar omdat ik én dacht dat het einde toch al in zicht was én als de dood was dat iemand zou merken dat ik een freak ben. Ik droomde ervan om wakker te worden en dat dan eindelijk mijn lichaam gefikst was. Als ik kreupel was geweest had niemand daar van opgekeken, maar als transgender ben ik opeens gek in mijn hoofd.
In mijn jaarboek sta ik als “most likely to be gay” ook al heb ik nog nooit van mijn leven interesse getoond in een man. Ik val op vrouwen en 15 maanden HRT heeft daar weinig aan gedaan. Ik wil SRS; niet omdat ik geil wordt van een vagina, of van het idee er een te hebben, maar omdat een vagina wél bij mijn id past en een penis niet.

Volgens Ray Blanchard besta ik eenvoudigweg niet.
Ik sluit me hier naadloos bij aan. Ik wist ook al heel jong dat er iets niet klopte, maar de term transgender was toen nog niet eens gemunt, ik had eenvoudigweg niet de mogelijkheid te ontdekken wat er aan scheelde. Toen ik ouder werd en meisjes interessant begon te vinden wist ik ook wel dat er een altijd een vorm van jaloezie meespeelde. Ik heb me lange tijd geconformeerd aan wat er van me verwacht werd al lukte dat zeker niet altijd. De hoofdreden dat ik pas heel laat in transitie ben gegaan is op angst gebaseerd. Angst om afgewezen te worden en angst om als een freak te worden gezien. Uiteindelijk hield ik het eenvoudigweg niet meer vol en gelukkig bleek de angst ongegrond.
Zo gruwelijk herkenbaar. En nog steeds beleef ik die angst. Tot dat ik de stap zet echt voor 100% voor mij te gaan. Dat vereist wat moed en lef waar het me nu nog aan ontbreekt. Toch komt ik elke keer weer een stapje dichterbij mij.