30 jaar geleden een poging gedaan

[Marica]

Wat een rot dag, een totale emotieloze toestand, en nergens zin in. En het ergste is, ik kom er niet van los, dat ik na blijf denken over doodgaan. Het blijft maar door mijn hoofd spoken. Op de auto pilot mijn werk afgemaakt in die hut. Uurtje werk en weer naar huis, blij toe want het was zwaar in mijn hoofd. Ik was blij met mijn vrouw als chauffeur, want ik was er duidelijk niet echt bij met mijn hoofd.
Morgen weer bij Birgit als het tenminste doorgaat. Ze verwachten veel sneeuw die tot dinsdagavond doorgaat. Advies om thuis te werken, scholen zijn dicht, vliegvelden hebben problemen, en het treinverkeer heeft ook vertragingen. Noorwegen zet zich schrap. Ondertussen lopen er twee hertjes door onze tuin en het doet mij niets....

Zucht, ik ben het zo zat.

[Irene_de_Vreede]

Sterkte Marica, het is niet makkelijk voor je op het moment.

[Jannet V]

Maar je hebt wel die twee hertjes gezien! Onthoud dat.

[Laura2021]

Tsjonge Marica, wat heb je het zwaar , ik leef met je mee.

[Fay Ola di jee]

Sterkte

[DominiqueB]

Stuur je een virtuele omhelzing lieverd, Mijn armen zijn te kort.

Dikke knuffel Dominique

[Mevr B]

Jeezzz, valt allemaal niet mee...

[Marica]

Vandaag vroeg opgestaan want ik had een afspraak met Birgit de psychologe. Daar heb ik het gehad over mijn jeugd en de beginjaren waarin ik blowde en steeds meer van school vervreemde en begon te experimenteren met zwaardere drugs om maar dat kutgevoel* kwijt te raken.
Ook mijn vriendschap met een klasgenoot die uiteindelijk zelfmoord pleegde heb ik besproken, en daar had ik het best moeilijk mee. Want hij was niet gemeen tegen mij, de nieuwe jongen in de klas. Ik was te dik, had een stomme bril, je weet wel ,het mikpunt. We zaten altijd naast elkaar, en hadden de grootste lol samen. Alleen wist ik niet van zijn geestelijke troubles die maakten dat hij zich verhing in het trappenhuis bij hem thuis.

Ik was in shock toen de leraar het vertelde aan de klas dat Tom dood was. Hij was 14 jaar oud. Als ik aan hem denk komen de tranen weer.

* Gepest worden en daardoor een minderwaardigheidscomplex gekregen, mijn genderproblemen op jonge leeftijd.

Dat kostte een berg energie en bij thuiskomst ben ik weer mijn bed ingedoken. Toen ik weer wakker werd was ik nog steeds niet het zonnetje in huis, ik was leeg, ik ben leeg.

[Marica]

Gisteren een diepe terugval gehad. Ik was alleen thuis en stond met een vleesmes in mijn handen om mijn polsen door te snijden. Het maakte mij bang, bang voor de toekomst, want wat ik aan medicatie slik is schijnbaar niet goed genoeg.

Ik heb mijn psychologe al laten weten hoe en wat nu verder. Ik ben een beetje ten einde raad. Die stemmen, die duistere gevoelens, ik wil die kwijt.

[Evy1946]

Maria, ik herken het gevoel.
In zo'n situatie bel asjeblieft 113, neem een paar borrels en ga naar.
Ik heb een zelfmoord poging gedaan, na ziekenhuis opname, naar huis en zag de reacties van mensen die om.me geven.
Ik ga dit nooit meer doen.
Het lost niets op.
Liefs Evy