Zwaar

[Fay]

vast niet beroepsmilitair

Joyy

[Jannet V]

Joyy, ik had heel erg graag nog willen kunnen werken, had er 20 jaar geleden zelfs een beetje op gerekend. De mobiliteit gaat elk jaar een beetje slechter maar als er een macht mij de keuze zou geven voor een gezond lichaam of verder leven als vrouw met de bekende problemen. Kies ik voor het laatste, liever een krakkemikkige vrouw dan het andere.
Vanavond heb ik samen met mijn dochters (en mij ex) All Stars 2 gekeken. Wat ben ik blij dat ik geen man meer hoef te zijn!

[Fay]

Geeft wel weer aan hoe diep het zit Jannet, werk is voor mij nog geen prioriteit, hoef er gelukkig ook nog niet aan te denken, het komt wel

Iets anders,vandaag werd ik gebelt door een vriendin die me vroeg wat ik aandeed vanavond (ik zou naar awakenings gaan maar heb er vanaf gezien en dat wist zij nog niet)

Om een of andere reden bespeur ik toch elke keer weer die ondertoon van, grappig allemaal, jouw situatie, en ik kon het niet hebben, het zette zich vast in mijn hoofd en het laat me niet snel meer los totdat ik nu thuis achter de comp kruip

Wat moet je daar nu mee,het is niet grappig, het is bloedernstig, maar maak dat elke keer weer maar weer duidelijk

Ik lach veel weg terwijl mijn gevoel iets hel anders zegt, vermoeiend, en dat is mijn aandeel daarin, zolang ik veel weglach denkt omeving ook dat het allemaal niet zo serieus is,wel meevalt, ik wordt alleen elke keer weer overdonderd en weet niet goed daarop te reageren

Los van dat alles ga ik mezelf natuurlijk wel een grandioze avond bezorgen

Joyy

[Minne]

Maar hoe weet je dat het lacherig bedoeld is en dat ze niet gewoon geinteresseerd is? Ik weet dat ik een onverbeterlijke positivo ben, maar niet alles is slecht bedoeld, soms weten mensen ze zich niet helemaal de houding te geven die jij zou willen maar komt het wel uit een goed hart, met een goede intentie, zoals interesse of dat ze door interactie proberen uit te vinden hoe ze zich er nu precies onder voelen. Voor ons speelt dit al ons hele leven, maar buitenstaanders kunnen zich er moeilijk een voorstelling van maken en het kost tijd voor mensen er echt mee om weten te gaan. Wat ik maar probeer te zeggen, vaak genoeg bedoelen mensen het niet zo om een ander te kwetsen maar zijn ze gewoon een beetje onhandig.

[Gwendolyn]

Is er de vraag hoe mensen de uitwerking van de hormonen beleven, of hoe men de problemen die vooral financieel afhankelijkheid bij een transitie met zich mee neemt beleven. Dus ook betreffende ontslag en of scheiding die er voor zorgt dat men van een voorheen mogelijk te overzien financieel situatie terug naar de stenen tijdperk geworpen wordt juist wanneer men zekerheid en financieel zelf vermogen nodig heeft. Uiteraard bij scheidingen kan je wereld voor je ogen vergaan. Dat er sociaal veel kan veranderen kan ook een enorm rol spelen. Wat is zwaar?

Bij elke verandering wat dan ook, zal ieder er eerst doen moeten eer men zich daar aan aanpast of er weg mee weet. Zonder de transitie aan te gaan blijven alle apen en beren op de weg staan, niet allen voor jou zelf, maar ook voor ieder om je heen. Wie niet 24/7 in het gewenste geslacht gaat leven, bouwt nog altijd voort ook aan het geen niet wenselijk is. En zal daarbij in twee strijd blijven. Pas wanneer je er voor 24/7 gaat, hoe nieuw en onwennig eerst dan ook kun je er jou invulling aan geven. Dan bij mij althans stopt alle neiging tot vergelijk met het verleden. En kun je alle energie in je zelf, je ware zelf en je toekomst steken.

Duidelijk is het dat het voor ieder net even anders is, wat niet verwonderlijk is, want ieder mens is nu eenmaal anders dan welk ander. Zowel in fysiek als geest. Ik heb zelf nauwelijks iets bewust gemerkt van de hormonen, terwijl ik er innerlijk wel om smeekte. Apart hé. De ene beklaagt zich over duidelijke bijwerkingen, en ik wil het zo graag en er gebeurt nauwelijks iets meet / beleefbaar.

Wat ik veel tegen kom, is uitspraken van: "Maar het was de transitie of zelfmoord." dat gold uiteindelijk ook voor mij. Ik ben van mening dat als er sprake is van een keus, een blijvend keus, je niet tot de groep transseksuelen toe behoort die de zelfde beleving hebben,en daarbij ook een zinnige vergelijk mogelijk maken. Die ook de uitdrukkelijke wens on fysiek waar mogelijk het lichaam aanpassen waar dat wenselijk is naar het gewenste geslacht. Niet de groep waar ik meen toe te horen. Wanneer je ook daar toe behoort, de groep die het verleden in een boek als het ware optekent en die boek min of meer eeuwig dicht laat om aan een nieuwe levens deel te beginnen, of zoals de Engelstaligen zeggen, start a new chapter in jour life, dan ben je bij het omslag punt gekomen, en begint je leven opnieuw. Naast je persoonlijke transitie gaat het leven gewoon door. De huur / hypotheek moet je net zo goed betalen. Echter alles wat je na de omslag doet is in het belang van de ware ik, en geen bewust of onbewuste toneel voor de buiten wereld is. In dat licht is alles positief, al kan het soms met pijn gepaard gaan, zowel fysiek als geestelijk.

Ik vond dat mede omdat het voor mij een uitgemaakt zaak was, de transitie ingaan of de transitie ingaan, want de andere optie is geen optie, er geen twee strijd, twijfels, onzekerheden als zodanig waren. Daarmee was alles wat er daarna gebeurde in mijn belang. Nadeel van die situatie, is natuurlijk dat voor mij althans, als iets je transitie in de weg staat, zoals moeilijk doen van de Verzekeraars over vergoedingen / behandelaars voor behandelingen waar je niet zonder kan om ook maar enigszins fatsoenlijk de transitie zelf door te komen erg zwaar bevonden kan worden. Ik heb mede daar door tot twee keer toe bijna het leven verlaten. Zo vind ik het niet erg om nat te worden om te kunnen zwemmen, al moet ik me wel elke keer erna afdrogen. Nat worden is niet altijd aangenaam, maar door te kunnen zwemmen wordt het nat zijn nietig.

Het blijft een heel bijzonder fase in elk hun leven, een fase waar we normaal gesproken niet op voorbereid zijn, maar wel een fase waar we meer dan ooit onze zelf kunnen zijn, iets dat door het bewust wording dat het eerst niet zo was pas naar voren komt.

Dat velen van ons hun verhaal met andere transen delen, mag haast wel een levens geschenk zijn, want daar mee weet je tot een groep mensen toe te horen die allemaal in feite opnieuw hun geboorte en de ontdekking van de wereld om hun heen, dan wel door "andere" ogen, beleven. Ik beschouw het als een voorrecht, sommigen zullen zeggen een gods geschenk, zowel op het geloof gebaseerd als zonder het geloof maar dan spreekwoordelijk, om dit te mogen beleven, in tegenstelling tot het mijn hele leven een toneel te spelen.

Beleef het leven, en deel het met andere lot genoten en je zult merken dat beide het als een verrijking beleven. Al gaat het leven gepaard met zowel vreugde als verdriet, wat ieder mens hun lot is, de ene wat meer van het ene dan de ander. M.i. dan.

Gwendolyn

[Fay]

Maar hoe weet je dat het lacherig bedoeld is en dat ze niet gewoon geinteresseerd is? Ik weet dat ik een onverbeterlijke positivo ben, maar niet alles is slecht bedoeld, soms weten mensen ze zich niet helemaal de houding te geven die jij zou willen maar komt het wel uit een goed hart, met een goede intentie, zoals interesse of dat ze door interactie proberen uit te vinden hoe ze zich er nu precies onder voelen. Voor ons speelt dit al ons hele leven, maar buitenstaanders kunnen zich er moeilijk een voorstelling van maken en het kost tijd voor mensen er echt mee om weten te gaan. Wat ik maar probeer te zeggen, vaak genoeg bedoelen mensen het niet zo om een ander te kwetsen maar zijn ze gewoon een beetje onhandig.

Om er even op terug te komen na laten bezinken

Nee weet ik niet,wel was op dat moment mijn gevoelsbeleving , ik wordt hier belachelijk gemaakt, god, zaterdag was weer zon stressdag, ik moest een hoop regelen, fors gestressed, zal blij zijn als dat geregel achter de rug is, nog steeds te maken met garage, en ja dat is het lontje flink korter

enieweej, beetje onhandig , en positief bedoelen, ik hou het in mijn achterhoofd, maar sta op scherp;)

Joyy