Wat je zoal meemaakt in contact met anderen...

[Paars_Delta_Konijn]

......en hoe ga je er me om!~

We maken allemaal dingen mee, en juist in contact met anderen , onbekenden,is het vaak best lastig

Ik presenteer , of beter, kom vaak bij mensen, of bedrijven, winkels etc, voor hen waarschijnlijk over en binnen als vrouw, maar begin ik te praten dan schuift de conclusie denk ik vaak naar, man

Nou, inmiddels ben ik er trots op dat het me over het algemeen prima lukt, met elke situatie die dergelijk ' gedoe' oplevert , luchtig om te gaan

Althans, in contact met andere mensen, merk ik dat er vaak verwarring ontstaat, bij de ander

Wat staat hier nu precies voor mij lijkt men vaak te denken, en die verwarring, die voel en merk je

Het lijkt er op dat als men eenmaal heeft besloten, oh toch een man, of oh, toch een vrouw, dat men ontdooit en dat het contact soepeler wordt

Ik heb daar veel moeite mee gehad maar ik laat die verwarring nu bij de ander, maak een leuke opmerking, lach erbij, en dat helpt

En zo evolueer je naar een stabieler trans mens door het steeds aan te gaan en te merken dat wat eerst een hoop gedoe in je hoofd was, hoe kom ik over, hoe zien ze me, steeds makkelijker wordt

Iig, aan de stem werken gaat zeker helpen, om de verwarring weg te nemen, wat me goed doet , want over het algemeen is het dus hallo mevrouw, het uiterlijk is het issue niet meer

Hoe ervaren jullie je trans zijn in contacten?

greetzz

Fay

[Stil_Haas_Kikker]

Heb weinig contact met mensen eigenlijk... nauwelijks tot 0,0 Vind het op zich niet zo'n probleem.

Als men me toch aanspreekt om een of andere reden, dan verraad mijn stem het wel, en anders is het wel mijn lichaamsbouw. Maar goed, dus ja, kan er niet veel mee wat anderen denken en na ruim 18 jaar bezig te zijn hiermee heb ik besloten dat het me niks meer uitmaakt eigenlijk. Anders is het veel te vermoeiend. Zolang ik me maar prettig voel, denk ik dan maar.

Maar het blijft ongemakkelijk als een ander ook ongemakkelijk is. Als een ander het aanvaard, dan bloei ik meestal op en heb ik geen dysforie.

Enige die ik regelmatig zie is iemand van de RIBW / GGZ / Psychische hulpverlening, aangezien ik ook kamp met schizofrenie. Helaas. Dat zeggen ze. Zelf vind ik me niet ziek, maar dat schijnt weer bij de ziekte te horen. Ja, ik hoor stemmen, vele, elke dag. En TV kan ik niet kijken want die "praat tegen me". Al met al ellendig. Maar goed ik kan alles goed een plaatsje geven als ik programmeer, kunst maak, of muziek aan het maken ben. Voor de rest ben ik een eigenheimer, een hermit, een einzelganger en ik vind dat prettig... want ik begrijp de meeste mensen niet, of nauwelijks. En als ze al in mijn leven zijn, dan is er snel conflict over het een of ander. Dus eenzaam? nee, alleen? ja volledig.

[Vief_Zeester_Woud]

Ik geloof er toch in dat de meerderheid van "ons" uiteindelijk gewoon weer opgaat in de grote menigte en dat van die mensen niemand iets doorheeft.

Stemtherapie is daarbij voor de dames inderdaad erg belangrijk... naar mijn ervaring tenminste.

[Stil_Haas_Kikker]

Ik geloof er toch in dat de meerderheid van "ons" uiteindelijk gewoon weer opgaat in de grote menigte en dat van die mensen niemand iets doorheeft.

Stemtherapie is daarbij voor de dames inderdaad erg belangrijk... naar mijn ervaring tenminste.

Ik heb logopedie gehad, anderhalf jaar, elke week. Heb wel een en ander geleerd, maar echt volhouden lukte niet. Ik weet nu wel hoe ik het moet doen. Vond het toch te zwaar eigenlijk.

[Machtig_Libel_Spreeuw]

Logopodie heeft mij prima geholpen, het gaat ook uitstekend, maar ik hou het niet lang genoeg vol. In contact met anderen gaat het eigenlijk altijd goed, maar ik heb ook nog veel mensen om mij heen die me pre-transitie kennen en die vergissen zich weleens. Als je voor vuile trut wordt uitgescholden weet je zeker dat het goed zit, want mensen die boos op je zijn zullen niet aarzelen om je te misgenderen.

[Trots_Spreeuw_Moeras]

Ik heb geen probleem met contacten en val ook niet op tussen andere vrouwen.
Maar komt ook door 2 jaar logopedie en zo. Dat is gewoon misschien wel het belangrijkste en tja de ene gaat het beter al als de andere.

[Vief_Zeester_Woud]

We gaan een beetje off-topic, maar ik heb helemaal niet zo lang logopedie gehad, maar wel van Ester zelf bij Logo Flevo. Het kwartje viel toen we de vibratie oplosten, niet de toonhoogte. Ik heb daarna nog een paar keer bij een van hun workshops mogen helpen.

Ik heb een hele zachte, rustige stem, wat niet helpt in vergaderingen met veel testosteron.

Als ik boos wordt schrikken mensen want dan klinkt mijn stem zwaarder, zoals laatst toen ik als hulpmoeder het springkussen moest bewaken tijdens de kindermiddag.

Het is niet de hoogte van je stem, maar de vibratie. Als je dat gefixt hebt, ik kan niet eens terug naar mijn oude stem, al zou ik het willen.

Gamechanger.

[Pienter_Spreeuw_Riet]

Hoe ervaren jullie je trans zijn in contact?

Wat een leuke en goede vraag.

Bij mij is hier door de jaren heen veel in veranderd.
Waar ik vroeger me vooral stil hield, omdat ik vooral bang was voor de mening van de ander. Maar nu, jaren verder, zit ik helemaal prima in mijn vel en ben ik totaal blij met mezelf.
Waar ik vroeger zag hoe mensen ongemakkelijk op mij reageerden , waardoor ik dan ook weer ongemakkelijk werd, zie ik t nu eigenlijk haast niet meer.
Wat nu nog wel eens gebeurt is dat ik mensen zie kijken omdat ze me niet goed kunnen peilen of plaatsen. Ze zien een androgyne “verschijning” hahaha voor zich waar ze dan geen raad mee weten.
Meestal laat ik het er gewoon zijn en dan waait het vanzelf over. Heeft men vragen, zoals men soms zegt: meneer? Of…hoe???? Dan gebruik ik altijd humor.
“Ja das bij mij even wennen hè?” Zeg ik dan met een brede glimlach. En door…

Maar soms heb ik t gewoon echt niet door. Gisteren nog. Toen betaalde ik bij een parkeer automaat maar was ik blijkbaar mijn bonnetje vergeten. Een mevrouw had al blijkbaar een paar keer “meneer! Meneer! “ geroepen.
Maar omdat ik me daar echt niet mee identificeer, hoor ik dat echt niet . Dus was al weg gelopen. En kwam ze heel lief achter me aan gerend.

[Paars_Delta_Konijn]

Veel herkenbaar als ik zo lees

Je moet wel een dikker huidje of en laksere houding ontwikkelen anders wordt het zwaar

Ik kon me voorheen echt overal druk om maken, nu denk ik, ik ben ik, en daar gaat het om, en de verwarring of het gedoe die je oproept bij de ander , dat hoort echt bij de ander heb ik besloten

Zo sta ik er er inmiddels in, maar het was echt veelal andersom

Ik ging me steeds aanpassen aan de situatie, stress, ongemak, en dat voelt de ander helemaal, en het werkte niet

Nu denk ik, het zal wel wat iemand denkt of vind en het scheelt dat ik me in geen enkel hokje plaats, ook al zegt het paspoort vrouw

Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met motorrrijles, en daar ben ik dus Fay de motorcoureur

De ervaring met herenbrommers vroeger , helpen absoluut, heb het id dat ik rij als een vent, en dat is nu een voordeel, plus, je lichaamsbouw bepaalt ook hoe je rijdt.

Het zal allemaal wel, ik wil leren rijden en heb dat papiertje dan nodig, en daar gaat het om

Ook leeftijd, ik ben 56, ik heb geen zin meer me druk te maken om zaken waar ik toch geen vat op heb, zonde van de tijd die ik hier op aarde nog heb en die steeds korter wordt

In the end, passabel worden is voor velen een doel, ik denk dat het nooit 100 %, dus in elke situatie in elk contact men van niets weet, lukt en dat dat ook helemaal niet erg is

btw, uitgescholden worden voor vuilte trut wat een compliment haha

Fay

[Pienter_Spreeuw_Riet]

Oh wat heerlijk fay! Uitgescholden worden voor trut.
Dat lijkt me echt fantastisch om mee te maken hahahaha. Als je begrijpt wat ik bedoel natuurlijk.
Oh en…bij mij gaan dingen trouwens in fases. Alle nieuwe stappen zijn voor het eerst mega spannend maar hoe meer content je er zelf mee bent hoe meer het wend.
Ik heb vb nu een hele toffe lange jas waar ik echt heel erg blij mee ben. Super artistiek, super vrouwelijk…
Er komt echt iemand binnen zeg maar.
Toen ik daar laatst voor het eerst mee naar buiten ging zag ik mensen kijken. Maar ik voel me er ook echt helemaal ‘mij’ in waardoor spannende dingen makkelijker worden