Ouders..

[Anon20180501]

Hai Duckarmy,

Ik heb er zelf nooit mee te maken gehad maar één tipje kan ik je wel meegeven.

Stel jezelf (niet te) kwetsbaar en open op, laat merken dat hun hulp en adviezen zeer welkom zijn.
De situatie omschrijven als een onomkeerbaar voldongen feit waar niets meer aan te veranderen is
creëert afstand en vijandigheid.

Liefs Daniéla

[Duckarmy]

Weet het gewoon niet meer
Alleen lukt het niet echt..
Niemand wil me helpen
Denk ook, moest ik gewoon nieuwe kleren gaan kopen, dat hetzelfde verhaal opnieuw zal beginnen

[Jake]

Als ik een brief wil/moet schrijven gooi ik in eerste instantie zomaar wat dingen op papier die ik erin wil zetten. Nog geen samenhangend verhaal, maar gewoon punten die ik erin wil zetten. Misschien iets over je verleden, uitleg over wat het inhoudt, hoe het voelt om als jongen rond te lopen, wat je verwacht van de toekomst.. dat soort dingen. Misschien wil je hen wel wat extra informatie geven, en kun je alvast een site of een filmpje opzoeken of iets dergelijks. Het hoeft niet meteen een goede, definitieve versie te worden, dat komt later wel. Als je eenmaal de stukken hebt valt het vaak vanzelf in elkaar. En mocht het niet lukken dan leg je het gewoon even weg en probeer je het de volgende dag weer.

[Ilse]

Kleine update:
Vandaag begonnen aan de brief heb wel nog niets zo veel, hoop dat er snel wat bij zal komen..
Dit heb ik al:

Ik wil gewoon een meisje zijn, 'k ben niet gelukkig in mijn lichaam..
Ik zou me beter voelen moesten jullie da accepteren.
Ik voel me beter in meisjes kleren.

Als er nog zijn die wat kunnen helpen, mag altijd

hoi duckarmy,

dat is toch al een begin
je kan dit misschien gaan aanvullen met hoelang je al worstelt met deze gevoelens en wat het met je doet.

groetjes mieke

[Freetouch]

Beste Duckarmy,

wellicht heb je iets aan mijn brief die ik aan mijn ouders heb geschreven...

Het is een persoonlijke brief, maar wellicht geeft het je wat inspiratie...

Lieve pappa en mamma,

jullie zullen wel denken, waarom krijg ik een brief van xxxxx. Nou zoals jullie al vast lang weten, zit ik met mezelf enorm in de knoop.
Het ligt niet aan jullie, laat ik daar duidelijk in zijn. Als kind speelde ik al met poppen, en had graag meisjes kleding aan. Maar dat was natuurlijk verkeerd in jullie ogen. Dat begrijp ik best. Ook ikzelf heb heel lang gedacht dit klopt niet en heb me juist daardoor enorm macho gaan gedragen om dat gevoel maar kwijt te raken. Dat lukte best wel aardig totdat ik met mezelf helemaal in de knoop kwam.
Nu zullen jullie al vast neeschuddend deze brief zitten lezen met de gedachte dit kan niet waar zijn. De mooiste meid van de klas trouwen, 3 prachtige kinderen een goedlopend bedrijf. Als hij het maar niet in zijn hoofd haalt om...
Ja dat is voor mij ook zo, ik heb mezelf dat ook een miljoen keer afgevraagd...
Toch is het zo, ik ben een meisje in een jongens lichaam.
Ik heb het heel mijn leven al ontkent en zou er alles aan doen als ik dat zou kunnen blijven doen... Maar dat kan ik niet.
Het is een tijdbom die op ontploffen staat. een tijdbom die onschadelijk gemaakt moet worden voordat die afgaat.
Ik ga er zelf aan kapot, maar door er aan toe te geven voel ik mijzelf intens gelukkig. gelukkiger dan dat ik me ooit gevoeld heb...
Ik moet dus wel. Ik ga dan ook ondekken wat voor gevolgen het heeft voor mijzelf, maar ben er eigenlijk wel van overtuigd dat ik transsexueel ben en dmv een genderteam me ga laten behandelen dat wellicht zal eindigen in een operatie die ook mijn lichaam aan mijn geest zal aanpassen en ik jullie ooit zo gewenste dochter zal worden ipv jullie zoon.

Ik weet wat er nu door jullie heen gaat, en jullie denken.. "Is hij nu helemaal gek geworden..." maar dat is niet... ik word gek als ik er niet aan toegeef..
Ik hoop dat jullie als mijn ouders er met mij over kunnen praten, maar niet willen proberen mij op andere gedachten te brengen.
Ik weet dat jullie mij steunen en diep in jullie hart dit al lang wisten, maar de schaamte voor de buitenwereld dit gevoel onderdrukken.
Dat heb ik ook gedaan, maar dat gaat niet meer.

Ik reken niet op jullie begrip, want ikzelf begrijp het ook niet. maar ik reken wel op jullie steun, want het gaat voor mij maar ook voor iedereen om mij heen een zware tijd worden...
het veranderen van mooie jongen naar wellicht een freak, vele vrienden die ik zal verliezen enz. maar alles beter dan zelf gevangen zitten in mezelf.. depresief en zelf destructief...
Dank jullie wel voor al de jaren dat ik op jullie mocht rekenen. Dank je wel voor het zijn van mijn lieve ouders waarop ik altijd mocht rekenen...
Neem de tijd om het te verwerken, en ik hoop dat je het kun accepteren dat je nu er een dochter bij hebt...

Liefs, jullie xxxxx

[Ilse]

hoi thegirlinme,

mooie brief en heel herkenbaar,

groetjes mieke

[Duckarmy]

Kleine update:
Vandaag begonnen aan de brief heb wel nog niets zo veel, hoop dat er snel wat bij zal komen..
Dit heb ik al:

Ik wil gewoon een meisje zijn, 'k ben niet gelukkig in mijn lichaam..
Ik zou me beter voelen moesten jullie da accepteren.
Ik voel me beter in meisjes kleren.

Als er nog zijn die wat kunnen helpen, mag altijd

hoi duckarmy,

dat is toch al een begin
je kan dit misschien gaan aanvullen met hoelang je al worstelt met deze gevoelens en wat het met je doet.

groetjes mieke

Weet gewoon niet echt hoe ik het erbij moe plaatsen, vroeger toen ik een 14 jaar was droeg ik meisjes kleren, maar had er verder geen besef bij, maar later sinds mijn 18/19 ben ik zo wat gaan opzoeken en zo te weten gekomen dat ik genderisme heb.

Maar los van dit, vind ik het spijtig dat ik het maar zo laat door had en niet vroeger.. Misschien was dan mijn keuze (voor de pubertijd) eerder geweest voor een meisje te zijn, dan heb je meer de vormen dan op mijn leeftijd.

[Duckarmy]

Als ik een brief wil/moet schrijven gooi ik in eerste instantie zomaar wat dingen op papier die ik erin wil zetten. Nog geen samenhangend verhaal, maar gewoon punten die ik erin wil zetten. Misschien iets over je verleden, uitleg over wat het inhoudt, hoe het voelt om als jongen rond te lopen, wat je verwacht van de toekomst.. dat soort dingen. Misschien wil je hen wel wat extra informatie geven, en kun je alvast een site of een filmpje opzoeken of iets dergelijks. Het hoeft niet meteen een goede, definitieve versie te worden, dat komt later wel. Als je eenmaal de stukken hebt valt het vaak vanzelf in elkaar. En mocht het niet lukken dan leg je het gewoon even weg en probeer je het de volgende dag weer.

Het lukte gisteren niet meer, vanavond nog is proberen en denk dat het zo wel zal lukken schrijf het eerst gewoon en maak er dan zo meer zinnen van.
Soms is het wel moeilijk van wat schrijf ik nu wel of beter niet, omdat ik niet echt alles wil zeggen

[Duckarmy]

Beste Duckarmy,

wellicht heb je iets aan mijn brief die ik aan mijn ouders heb geschreven...

Het is een persoonlijke brief, maar wellicht geeft het je wat inspiratie...

Lieve pappa en mamma,

jullie zullen wel denken, waarom krijg ik een brief van xxxxx. Nou zoals jullie al vast lang weten, zit ik met mezelf enorm in de knoop.
Het ligt niet aan jullie, laat ik daar duidelijk in zijn. Als kind speelde ik al met poppen, en had graag meisjes kleding aan. Maar dat was natuurlijk verkeerd in jullie ogen. Dat begrijp ik best. Ook ikzelf heb heel lang gedacht dit klopt niet en heb me juist daardoor enorm macho gaan gedragen om dat gevoel maar kwijt te raken. Dat lukte best wel aardig totdat ik met mezelf helemaal in de knoop kwam.
Nu zullen jullie al vast neeschuddend deze brief zitten lezen met de gedachte dit kan niet waar zijn. De mooiste meid van de klas trouwen, 3 prachtige kinderen een goedlopend bedrijf. Als hij het maar niet in zijn hoofd haalt om...
Ja dat is voor mij ook zo, ik heb mezelf dat ook een miljoen keer afgevraagd...
Toch is het zo, ik ben een meisje in een jongens lichaam.
Ik heb het heel mijn leven al ontkent en zou er alles aan doen als ik dat zou kunnen blijven doen... Maar dat kan ik niet.
Het is een tijdbom die op ontploffen staat. een tijdbom die onschadelijk gemaakt moet worden voordat die afgaat.
Ik ga er zelf aan kapot, maar door er aan toe te geven voel ik mijzelf intens gelukkig. gelukkiger dan dat ik me ooit gevoeld heb...
Ik moet dus wel. Ik ga dan ook ondekken wat voor gevolgen het heeft voor mijzelf, maar ben er eigenlijk wel van overtuigd dat ik transsexueel ben en dmv een genderteam me ga laten behandelen dat wellicht zal eindigen in een operatie die ook mijn lichaam aan mijn geest zal aanpassen en ik jullie ooit zo gewenste dochter zal worden ipv jullie zoon.

Ik weet wat er nu door jullie heen gaat, en jullie denken.. "Is hij nu helemaal gek geworden..." maar dat is niet... ik word gek als ik er niet aan toegeef..
Ik hoop dat jullie als mijn ouders er met mij over kunnen praten, maar niet willen proberen mij op andere gedachten te brengen.
Ik weet dat jullie mij steunen en diep in jullie hart dit al lang wisten, maar de schaamte voor de buitenwereld dit gevoel onderdrukken.
Dat heb ik ook gedaan, maar dat gaat niet meer.

Ik reken niet op jullie begrip, want ikzelf begrijp het ook niet. maar ik reken wel op jullie steun, want het gaat voor mij maar ook voor iedereen om mij heen een zware tijd worden...
het veranderen van mooie jongen naar wellicht een freak, vele vrienden die ik zal verliezen enz. maar alles beter dan zelf gevangen zitten in mezelf.. depresief en zelf destructief...
Dank jullie wel voor al de jaren dat ik op jullie mocht rekenen. Dank je wel voor het zijn van mijn lieve ouders waarop ik altijd mocht rekenen...
Neem de tijd om het te verwerken, en ik hoop dat je het kun accepteren dat je nu er een dochter bij hebt...

Liefs, jullie xxxxx

Heel mooie brief, hier kan ik vast en zeker al wat mee!
Alleen de 'relatie' tussen mijn ouders ie niet zo zoals jij schrijft in je brief..
Mijn vader kan ik niet af, kan toch alleen maar negatief doen me uitschelden voor het ergste en alles afbreken van wat ik zeg, en zo voort..
De mama heb ik een wat betere band maar nu ook weer niet zo perfect, Denk dat ik m alleen aan haar zal richten.

[Duckarmy]

De brief is af en heb hem ook afgedrukt, want mijn geschrift is niet altijd echt leesbaar voor anderen
Ga heb in het nachtkastje leggen, dan zal ze die wel vinden..
We zien wel hoe het verder loopt.